Interpol

Herinneringen uit je jeugd blijven je altijd bij. Ik kan heel wat voetbalwedstrijden in mijn gedachten herspelen, weet al mijn verstopplekken nog en was de meester van de bordspellen. Iets wat ik ook graag deed was achterop een pak Nesquik (oldschool!) uit te zoeken wat de verschillen zijn tussen twee plaatjes.

Interpol is een game waarbij je die vaardigheid af kan stoffen. Jij kruipt in de rol van een geheim agent die de opdracht krijgt om Doctor Chaos op te speuren. Wat de beste man gedaan hebt, dat vraag je jezelf niet af. De naam Doctor Chaos zegt namelijk genoeg. Wat volgt is een reis rondom de wereld, waarbij jij op verschillende locaties op zoek gaat naar aanwijzingen.

Tot zover klinkt Interpol spannend, maar op het moment dat het spel daadwerkelijk begint ontstaan er de eerste vraagtekens. Het enige wat je in Interpol doet is op het voorgeschotelde plaatje de verschillende objecten aantikken die bovenaan het scherm in de vorm van een naam staan. Makkelijk is dat niet, want er zijn echt honderden objecten op elk plaatje te vinden. Gelukkig heb jij als Interpol-agent de beschikking over een vergrootglas en kun je bepaalde stukken van een plaatje groter naar voren laten komen.

Elk level dat je speelt bestaat uit drie gewone locaties en een bonuslocatie. Verspreid over de gewone locaties zijn meestal iets van dertig objecten, die je binnen een half uur moet vinden. Lukt het echt niet, dan zijn er zo’n vier hints die aangeven waar het vermiste object zich bevindt. Lukt het om alle objecten binnen de vooraf bepaalde tijd te vinden, dan speel je het level uit en ga je naar het volgende.

Een game kun je Interpol niet echt noemen en zelf was ik er na een half uur wel op uitgekeken. Toen gebeurde er echter iets vreemds. Mijn vrouw pakte de controller en ging verder waar ik gebleven was. Wat volgde was een nieuwe verslaving, waarbij zelfs een GTST-aflevering aan de kant werd gezet. Vreemd is dat niet als je bedenkt dat mijn vrouw tijdens vakanties ook heel wat euro’s werpt in die touch-kasten bij een cafetaria. Zo’n kast waarbij je verschillende spellen kunt spelen door het scherm aan te raken, denk aan het immens populaire Photoplay. Voor iedereen die zich daarin herkent is Interpol een leuke Xbox Live Arcade-titel. Voor het grootste gedeelte van de gamers is Interpol echter een saaie statische bedoening, die eigenlijk niet eens een game genoemd mag worden.

Geplaatst op 12 januari 2009 om 10:00 door Jelle van Es