Mafia II

Mafia II heeft potentie. Dat wisten we al op het moment dat we de eerste trailer mochten aanschouwen, maar de eerste in-game beelden in een door ons bijgewoonde presentatie mochten er absoluut zijn. Zelden hebben we een fictieve stad en personages zoveel sfeer zien uitademen. Er wordt gebruik gemaakt van heerlijke muziek, ouderwetse auto’s en een Verenigde Staten in de tijd dat de georganiseerde misdaad nog zijn gang kon gaan.

Mafia II wordt gemaakt door 2K Czech, dat met 120 man elke dag (en soms nacht) aan de game werkt en ook nog eens wordt bijgestaan door een zusterstudio in Praag. Ze noemen de game zelf de spirituele opvolger van de eerste Mafia, omdat het geen direct vervolg is. Bovendien zijn er een aantal duidelijke verschillen. Waar de eerste Mafia zich in de roerende jaren dertig afspeelt, speelt het tweede deel zich af in de jaren veertig en vijftig.

De hoofdpersoon van de game is Vito, een Italian-American die zijn land in de Tweede Wereldoorlog heeft gediend. Bij thuiskomst krijgt hij niet het leven waar hij op had gerekend. Hij moet na zijn diensttijd de meest lullige baantjes aannemen om nog een beetje geld binnen te halen en besluit daarom het heft in eigen handen te nemen. Hij wil de luxe en het aanzien van een Maffiafamilielid en komt zodoende ook in die wereld terecht.

In de presentatie kregen we een missie voorgeschoteld die zich afspeelt in 1951. Vito is samen met zijn beste jeugdvriend Joe de Maffiafamilie binnengetreden en krijgt de opdracht om een baas van een andere familie om te leggen. Een typische Mafia II-missie, omdat Vito vaak het vuile werk op moet knappen. Mafia II vertelt niet zozeer over een Don, maar over vriendschap en de droom van geld en aanzien.

Daarnaast is het een game die er technisch gezien heel erg sterk uitziet. De presentatie begon, eigenlijk net voordat de missie werd aangenomen, in de buurt van een gigantische kerk. Het is dezelfde kerk die we gezien hebben in de kersttrailer van de game, maar in plaats van winter is het duidelijk lente. Het lentezonnetje zorgt voor zeer aantrekkelijke licht- en schaduweffecten, er is een boom waar de roze bloesems insecten aantrekken en hier en daar durft een dame het aan in een jurk rond te lopen.

De straten van Empire Bay, de fictieve stad uit de game, waren niet echt druk bevolkt, maar dat had waarschijnlijk te maken met het feit dat het nog een vroege code betrof. Wel was het heel erg goed om te zien dat er nu vooral heel veel aandacht aan details wordt besteed. Kleine dingen als de kerkklokken die luiden, een kerkkoor dat aan het zingen is, vogels die overvliegen, een metro die langs dendert en muziek die uit een auto schalt maken me heel erg blij.

Er is tevens een goed gevoel voor authenticiteit. Als de game deze herfst in de winkel ligt, dan is er een uitgebreide soundtrack, waarop heel veel nummers uit de jaren veertig en vijftig zijn te vinden. Muziek die echt het gevoel uit de tijd weergeeft en bovendien verandert op het moment dat de setting van de game verandert. Wanneer Vito net terug komt van de Tweede Wereldoorlog, dan zullen er op de radio nummers gedraaid worden die dat gevoel weergeven, terwijl het tempo van de muziek omhoog gaat als er een politieachtervolging wordt ingezet.

Dan terug naar het begin van de missie, waarin Vito en Joe kennis maken met ene Martin, die als Wheelman voor de missie fungeert. Samen met hem reis je naar een luxe hotel, waar de maffiabaas een vergadering met zijn familieleden belegt. Uiteraard is het geen optie om die kamer binnen te stormen en iedereen om te leggen. De kans dat je daarbij zelf wordt omgelegd is tamelijk groot en dat wil je uiteraard niet. Gelukkig heeft Joe van te voren zijn huiswerk goed gedaan en daarom contact gelegd met de schoonmaker van het hotel. Hij laat Joe en Vito via de werknemersingang naar binnen, terwijl Martin in de auto achterblijft.

Met een schoonmakersoutift gaan beide heren naar de juiste verdieping. Daar worden ze met open armen ontvangen, want in de vergaderzaal had net iemand zijn ‘hoofd heel hard gestoten’. De bloedvlek op de vloer verraadt echter dat er gewoon een moord gepleegd is. Terwijl Vito de vlek opruimt, plaatst Joe een bom onder de vergadertafel en trekt een draad naar het raam. Hierna verlaten ze de zaal, lopen ze door de bar (waar een paar dames met een te groot decolleté genieten van een martini) via de trap om naar het dak te lopen.

Helaas zitten er een paar gangsters op het dak om de boel in de gaten te houden. Je hebt daarbij de keuze om met ze te praten en ze te overtuigen om het dak te verlaten, maar in de demo werd er voor bruut geweld gekozen. Op dat moment verandert de game in een third-persoon shooter, waarbij er achter objecten dekking gezocht kan worden en je met de crosshair op de vijand schiet.

Na het vuurgevecht gaan Joe en Vito via een glazenwassertuig naar beneden, om zo aan te komen bij de verdieping van de vergadering. Terwijl de lift naar beneden zakt, krijg je een glimp van het dagelijkse leven in het hotel. Zo zag ik een dame van lichte zeden met een man op de kamer die op dat moment net het gordijn dicht deed. Eenmaal aangekomen, sluit Joe de bom aan en gaat het tuigje weer omhoog. En net op het moment dat je denkt dat het meesterplan werkt, ontploft de bom en is de chaos compleet. Gauw wordt het tuigje weer gezakt om een brandende en met lijken bezaaide ruimte te aanschouwen. Kort ontstaat er een gevoel van opluchting, totdat de wc-deur opengaat en daar de maffiabaas uitloopt. Meneer was toevallig net even naar de wc gegaan. Tijd om lang na te denken is er niet, want hij slaat gelijk op de vlucht en dus moet je hem al schietend achtervolgen. Erg tof daarbij is de scene in de bar, waar de game laat zien te kunnen werken met een destructieve omgeving. Een compleet glazen wand wordt overhoop geschoten.

De shootout duurt een paar minuten totdat Joe en Vito met de lift naar beneden gaan om er daar achter te komen dat Martin is afgemaakt. Alles lijkt mis te gaan en dat geeft de game een enorm menselijk karakter. Snel springen ze in de auto, zetten ze de achtervolging in en op dat moment wordt de demonstratie bruut gestopt. Men wilde niet te veel van het verhaal weggeven.

Een moment van stilte volgde. Wat we zojuist gezien hadden was zeer indrukwekkend. De missie was erg cool, maar vooral de sfeer () en de setting zorgen er voor dat de game een unieke positie in de gamesindustrie in gaat nemen. Mafia II is absoluut geen GTA, simpelweg omdat de game veel realistischer aanvoelt. De personages zouden zo in een film gezet kunnen worden en dat is echt een enorm compliment.

Dat zien we ook terug in het realisme. De politie zal kleine overtredingen niet onbestraft laten. Te hard of door rood rijden zorgt er voor dat de politie daarop reageert en als ze je pakken, word je belast met een kleine boete. Daarnaast liet de ontwikkelaar weten dat er echt een hoop te doen valt. Men denkt dat het verhaal tussen de vijftien en twintig uur in beslag neemt, maar daarnaast zijn er zo’n honderd gebouwen die betreden kunnen worden. Uiteraard zitten daar plaatsen bij die je voor missies bezoekt, maar ook kun je denken aan wapenhandelaars, kledingwinkels en restaurants. Wellicht dat je ook verschillende kleine zelfstandige ondernemers kunt bedreigen, waardoor zij periodiek geld aan jou toe vertrouwen.

Nog een voorbeeld? Doen we! Stel je voor dat Vito geen geld en te weinig wapenkracht heeft, maar toch iets moet doen. Hij kan dan een wapenwinkel beroven, maar dat gebeurt dan wel met een prijs. Zo zal het niet meer snel gebeuren dat je in die winkel aan iets kan komen. En om het nog realistischer te maken zal de eigenaar van de winkel een signalement van jou doorgeven, waarna een politieagent jou vlak na de overval zomaar kan herkennen.

Mafia II is voor mij echt een game van details en omdat die zo goed zijn uitgewerkt, zou het zomaar kunnen dat dit echt een hele toffe game gaat worden. De code die we zagen was vroeg, maar smaakte absoluut naar meer en ik kijk nu al uit naar de E3 in de hoop daar meer van de game te zien.