E3: Rogue Warrior

Tijdens deze E3 kom ik een aantal toffe games tegen. Games die ik gewoon gelijk mee naar huis wil nemen om ze daar in mijn eigen spelcomputer te stoppen. Soms zie je ook games die eigenlijk het daglicht nooit mogen zien. Maak kennis met Rogue Warrior.

Vol goede moed ging ik naar de Bethesda-booth, omdat ik de uitgever na de successen van Oblivion en Fallout 3 hoog heb zitten. Iets van de nieuwe Fallout kreeg ik niet te zien, maar in plaats daarvan mocht ik een presentatie van Rogue Warrior bijwonen. Ik had al nattigheid moeten voelen toen de presentator van de demo met zijn zielige ogen naar mij keek. Na tien seconden begreep ik zijn zielige blik al.

Rogue Warrior beschikt namelijk over een visuele stijl van zeker tien jaar geleden. Op zich past dit wel bij de game, die zich afspeelt aan het einde van de jaren tachtig. De speler kruipt in de huid van een commando, die infiltreert in het communistische Sovjet Unie. Inderdaad, een super suf verhaal. De stem van Mickey Rourke kan daar weinig aan doen.

Qua gameplay wordt het niet veel beter. De intelligentie van de tegenstanders is om te janken. Oké, ik weet niet waar die Sovjets gestudeerd hebben, maar zou jij op iemand afrennen als hij het vuur op jou opent? Ikzelf zou dekking zoeken, maar dat kan een kwestie van smaak zijn. Soms doen de vijanden dat wel, maar als ze vervolgens in cover blijven terwijl jij naast hen staat, dan is er een zeer reële kans dat er een kogel door hun kop wordt geknald. Echt heel erg slecht.

De ontwikkelaar probeert het allemaal te verdedigen met slappe excuses, maar daar prik ik echt heel gemakkelijk doorheen. De toevoeging van een quick time event, die bestaat uit een enkele knop, maakt weinig goed. Loop naar een tegenstander toe, druk op de A-knop en voilà, je maakt hem dood. Het enige leuke hieraan is het bloed dat eventjes uit de nek of hals van de vijand spuit, maar daar is het dan wel weer mee gedaan.

Verder heb ik nog wat treurige explosies gezien, kratten die op een zeer matige manier kapot worden geschoten en belachelijk dramatische animaties bij stervende vijanden. Omdat ik in mijn eentje in de presentatie zat, vond ik het moeilijk om bij die arme man weg te lopen, maar de plaatsvervangende schaamte was zeer groots aanwezig. Voor mij de grote drollenbak van de E3, waarvan ik hoop dat hij in deze vorm nooit het daglicht ziet!