E3: BioShock 2

Bioshock was één van de beste games van 2007 en misschien wel van de laatste jaren. Het nieuws dat er een opvolger kwam werd dan ook met gejuich ontvangen, al ontstond er al gauw enige verwarring. Naast het gehannes met de ondertitel Sea of Dreams heerste er ook onduidelijkheid over of de game nu een prequel of een sequel zou zijn.

Die verwarring was terecht, zo blijkt. Zo speelt het singleplayergedeelte van Bioshock 2 zich tien jaar na het einde van het eerste deel af, terwijl de multiplayer – met als ondertitel Fall of Rapture – juist een jaar vóór Bioshock plaats vindt. Juist... ik volgde het in eerste instantie ook niet helemaal.

Wat ik wel direct snapte was dat de speler in de singleplayer in de huid kruipt van één van de meest imponerende 'vijanden' ooit in een game. Als prototype Big Daddy betreed je in Bioshock 2 de vervallen onderwaterwereld van Rapture. Tien jaar zijn er verstreken sinds jij als speler Rapture wist te ontsnappen en het jammerlijk gefaalde utopia heeft in die tijd duidelijk moeten lijden. Zo ziet alles er nog brakker uit, zijn de idiote inwoners nog idioter geworden en hebben zelfs de Plasmids bepaalde veranderingen ondergaan.

Belangrijker is echter dat er een nieuwe vijand is: de Big Sister. Dit vrouwelijke equivalent van de Big Daddy is teruggekeerd naar Rapture om de onder de zeespiegel gelegen nederzetting te herstellen in haar oude staat. Het hoe en waarom van het daaruit volgende verhaal is nog verre van duidelijk, maar zeker is dat je meerdere malen te maken gaat krijgen met de Big Sister.

In de strijd tegen deze muts heb je uiteraard de beschikking over alle mogelijkheden die de Big Daddy's in de eerste game hadden ook, met als meest bevredigende wapen de dikke drilbool aan de rechterarm van het monster. Deze is uiteraard te gebruiken in combinatie met de verschillende Plasmids in de game, waardoor de gameplay van Bioshock 2 zowel nieuw als vertrouwd aan moet voelen.

De hoofdmoot van de besloten E3-presentatie rondom de game was echter het multiplayergedeelte. Deze bevat een daadwerkelijk verhaal, dat zich, zoals gezegd, een jaar voor de gebeurtenissen van het eerste deel afspeelt. 2K heeft ontwikkelaar Digital Extremes, bekend van het vorig jaar verschenen Dark Sector, op de multiplayermodi gezet om dit tot een volwaardig onderdeel van BioShock 2 te maken.

De verhalende elementen van de multiplayer moeten spelers meer te weten laten komen over hoe het nu precies is misgegaan met Rapture, vandaar ook de ondertitel. Er blijkt een soort burgeroorlog te zijn uitgebroken, waar wapen- en Plasmid-ontwikkelaar Sinclair Solutions handig gebruik van denkt te maken door hun producten in de strijd uit te laten testen. Jij bent één van deze proefkonijnen, waardoor je aan de slag kan met, inderdaad, wapens en Plasmids. Door dit efficiënt te doen en gevechten te winnen, verdien je punten, waarmee je uiteindelijk in rang kunt stijgen. Met elke rang komen er nieuwe en betere wapens en Plasmids beschikbaar, terwijl je tevens meer en meer komt te weten over het achterliggende verhaal.

Het grappige van de multiplayermodi is dat je hierbij gebruik maakt van een eigen appartement binnen Rapture als uitvalsbasis, van waaruit je jouw wapen/Plasmid-set bepaalt en uiteindelijk met je persoonlijke bathysphere op weg gaat naar het daadwerkelijke multiplayerpotje. Het is een interessante manier van het betrekken van de multiplayer in de wereld van Rapture, maar voor mensen die hier helemaal geen zin in hebben kun je je ook gewoon via het menu in een dikke pot Plasmid-actie storten.

Het spelen tegen anderen is natuurlijk een heerlijke manier om jouw skills met de verschillende Plasmids uit te testen en het spreekt voor zich dat iedere speler zijn of haar eigen voorkeur gaat krijgen wat dat betreft. Door je favoriete Plasmid met je favoriete wapens te combineren creëer je jouw eigen speelstijl, waarbij het tijdens de verschillende multiplayerpotjes op veel meer aankomt dan enkel de standaard First Person Shooter-skills.

Leuk is ook dat er vaak een Big Daddy-pak verstopt ligt in de levels, zodat één iemand tijdelijk als Big Daddy speelt, terwijl de rest zich dan opeens tegen hem richt. Degene die de Big Daddy op zijn knieën krijgt verdient daarmee extra experience points, die weer ADAM opleveren met alle voordelen van dien. Ook krijgen de multiplayerpotjes een extra dimensie door de mogelijkheid om turrets te hacken en deze in jouw voordeel te laten werken. Dit hacken gaat een stuk eenvoudiger in BioShock 2, aangezien de bijbehorende minigame is verdwenen.

Al met al was ik redelijk onder de indruk van BioShock 2. De game mist ongetwijfeld de impact die zijn voorganger had, maar kent een hoop interessante nieuwe dingen. Ook zullen veel gamers nog lang niet uitgespeeld zijn in Rapture, waardoor zowel de single- als multiplayer – die overigens plaats biedt aan tien spelers tegelijk – een mooie reden zijn om terug te keren naar de claustrofobische onderwaterwereld.