Wii Fit Plus

Soms heb ik het geheugen van een goudvis en kan ik mezelf wel voor me kop slaan. Zo ook toen een Nintendo-medewerkster me vroeg welke nieuwe spelletjes van Wii Fit Plus ik wilde proberen, waarop ik enthousiast antwoordde: allemaal! Ik was volkomen vergeten hoe uitputtend die eenvoudige spelletjes kunnen zijn als je echt moeite wilt doen er iets van te maken. Jep, ik heb staan zweten als een otter.

Een aantal van de minigames die in Wii Fit Plus hun opwachting maken, zijn variaties op wat we al in het origineel zagen. Zo moest in Wii Fit een flink stuk gerend worden terwijl de Wii-mote in je broekzak zat, nu is dit een fietsonderdeel geworden waarbij de Wii-mote als afstandsbediening fungeert en je op de plaats (op de Balance Board) stapt, waarmee je de trappers mee rond laat gaan.

Geinig aan deze minigame is dat de checkpoints nu kriskras door het landschap zijn geplaatst en je even een handige route moet uitstippelen om te voorkomen dat je onnodig lang bezig bent. Slim als ik was besloot ik eerst alle checkpoints bovenaan de berg te tackelen om vervolgens uit te kunnen blazen bergje af.

Twee andere minigames die terugkeren in een nieuw jasje is ritmisch Kung Fu’en (dit was eerst boksen) en op de maat van de muziek een hele big band met je meevoeren (dit lijkt een beetje op het step aerobics). Het zijn twee minigames die qua aankleding erg leuk zijn gedaan en vooral de big band-game met het stadje, de talloze Mii’s die met je meelopen en de marionet waarmee gevaarlijke toeren moeten worden uitgehaald zorgen voor een glimlach op je zilte gezicht.

Gelukkig zijn niet alle minigames een kwestie van een nieuw likje verf en klaar. Een goed voorbeeld hiervan is de obstakelbaan waarbij je sprints moet inzetten om zwaaiende objecten te ontwijken, moet remmen om niet in afgronden te donderen en moet springen over rollende balken. Op het eerste gezicht lijkt deze minigame niet al te vermoeiend, maar al die tempowisselingen, de tijdsdruk en de wil om een goede prestatie neer te zetten zorgen er toch voor dat je even een keertje extra inademt na afloop.

Minder geslaagde minigames zitten er ook tussen. Je moet al een redelijk dikke olifantenhuid hebben om zonder scrupules te gaan Wii Fitten, maar een game waarbij je met je armen als een kip moet gaan zwaaien ging mij toch net wat te ver. Ook een game waarbij je bepaalde ballen met een cijfer erop moet aantikken, om zo op een totaal van ‘tien punten’ te komen was nogal saai en miste de fraaie aankleding die juist zo in het oog springt bij de andere minigames.

Naast de minigames werd eveneens verteld dat er een aantal aanpassingen zijn gedaan. Zo zijn er een aantal nieuwe yoga-oefeningen te vinden en is het mogelijk om persoonlijke trainingsschema’s te maken. Hiernaast worden records beter bijgehouden en last but not least is het mogelijk om je hond te wegen. Wie wil nu niet weten hoeveel kilo zijn Ierse wolfshond weegt? Maar duidelijk is dat Wii Fit Plus de focus wat meer legt op de minigames.

Blijkbaar heeft Nintendo toch goed opgemerkt waarmee mensen zich het meest bij hebben vermaakt in Wii Fit en breidt het dat op een aardige manier uit in Wii Fit Plus, waarbij vooral de positieve aankleding ervoor zorgt dat ook dit product zijn aantrekkingskracht heeft voor het grote publiek. Het is echter geenszins zo dat je een compleet nieuwe game krijgt, maar daarom heet deze game ook Wii Fit Plus en geen Wii Fit 2.