Operation Flashpoint: Dragon Rising

Artikel | -

Eerlijk is eerlijk, Operation Flashpoint: Dragon Rising was de grote teleurstelling van de E3. Verschillende trailers hadden ons lekker gemaakt, maar die build die we te zien kregen op de beursvloer was erg teleurstellend. Ten eerste kwam dat natuurlijk dor het feit dat een game als deze totaal niet geschikt is voor een beurs. Voor Dragon Rising moet je gaan zitten, uitgebreid aan de controls wennen en zo jouw teamgenoten goed leren aansturen. Ook is het belangrijk te luisteren naar alles wat je om heen gebeurt, wat natuurlijk op een rumoerige beursvloer praktisch onmogelijk is. Daarnaast was de E3-versie die we speelden visueel wel erg zwak.

De previewcode die we binnen kregen was op dat gebied gelukkig een stuk beter. De code bevestigt mijn vermoeden dat de E3-versie op een standaard resolutie draaide, aangezien de Xbox 360-versie op mijn PC monitor er net zo brak uit zag. Op een HD-televisie was het gelukkig al een stuk beter, waarbij vooral de lichteffecten op een positieve manier mijn aandacht wisten te trekken. Toch zal deze game nooit de schoonheidsprijs in de wacht slepen, maar dat hoeft ook niet. Het spectaculaire aan Operation Flashpoint: Dragon Rising is de schaal waarop de oorlog naar voren komt.

Missies spelen zich op een enorm oppervlak af, waar van alles te beleven valt. In de uiteindelijke versie maak je dan ook veel gebruik van verschillende voertuigen om van het ene naar het andere punt te reizen. In deze previewcode was dat nog niet echt mogelijk. In één van de twee missies kreeg je wel een jeep tot jouw beschikking, maar omdat teamgenoten (nog) niet schieten op vijanden, ben je eigenlijk niets meer dan een rijdende schietschijf. Gelukkig is de ontwikkelaar hiervan op de hoogte en werd er al aangegeven dat dat verholpen wordt.

De previewcode was met zijn twee missies dan ook echt bedoeld om de sfeer over te brengen en daarin slaagt de game. Je bent samen met je drie teamgenoten onderdeel van een grote oorlog. Daarin zijn er in elke missie een aantal missiedoelen waaraan voldaan moet worden. Hoe je dat doet is aan jezelf. Zo kreeg ik op een gegeven moment de opdracht om een mortier-squad uit te schakelen, dat op een hoger gelegen bergtop jouw leger bestookte. In eerste instantie koos ik voor een directe aanval, waarbij ik mijn teamgenoten via de rechterflank liet oprukken. Door de hoge positie van de vijand, zagen ze mij aankomen en kregen ze alle tijd zich voor te bereiden en een defensieve stelling in te nemen. Via mijn flankmanouevre wist ik ze wel om te leggen, maar moest ik dat wel bekopen met een kogel in mijn been, waardoor er niet meer viel te sprinten.

Dat was niet tot mijn tevredenheid en na het laden van het checkpoint besloot ik slimmer te werk te gaan. Ik ging nu via de westelijke zijde de berg op en had daardoor het voordeel van een nog hoger gelegen gebied. Dankzij mijn sluipschuttersgeweer kreeg ik een clean shot voorgeschoteld zonder dat de vijand het doorhad. Twee headshots volgden en mijn deelmissie was voltooid.

Pixel neuken

Eén van de dingen waar ik op dit moment het minst enthousiast over ben, is het hoge gehalte pixel neuken. Vijanden staan soms op honderden meters afstand en zijn ter herkennen aan kleine pixels. Het raken hiervan is een vak apart, maar wel nodig. Doe je het niet, dan rammen jouw vijanden een kogel genadeloos door jouw kop.

Operation Flashpoint 2 is niet bedoeld voor de casual gamer. Het is een zeer pittig en diepgaand spel, waarbij geduld en tactisch vernuft nodig is om te overleven. Je rusht niet zomaar een open gebied in, maar pakt de verrekijker, scout de omgeving en laat jouw team stukje voor stukje oprukken. Daarbij heb je zeer veel verschillende commando’s tot je beschikking om jouw maten precies dat laten uit te voeren wat jij voor ogen hebt. Zo zullen ze als een gek kunnen gaan schieten, maar is er tevens de keuze het vuur pas te laten openen als jij daarvoor het commando geeft.

Het stukje voor stukje oprukken betekent overigens niet dat Dragon Rising saai is. In de twee gespeelde missies is er een constante spanning en ook als je vijf minuten niemand neerschiet, blijft het gevoel aanwezig dat je onderdeel bent van een groter geheel. Daarnaast zag ik nu al wat gevarieerde dingen. Er moeten landingszones vrijgemaakt worden van vijanden, je doet mee aan een invasie via het strand, je probeert een dorp te verdedigen tegen een enorme golf vijanden en er zijn veel verschillende wapens waarvan je gebruik kunt maken.

De previewcode heeft mij een veel positiever beeld gegeven van wat de game straks in petto heeft. Tegelijkertijd is het echt nog een vroege versie, waarbij er wel heel veel bugs in zitten. Vooral de intelligentie van jouw medespelers is matig. Dit kan er natuurlijk uitgehaald worden, maar de vraag is of dat binnen een maand of twee lukt. Krijgt de ontwikkelaar dat wel voor elkaar, dan kan Operation Flashpoint: Dragon Rising een hele interessante titel gaan worden.


Plaats een reactie