Call of Duty: World at War Map Pack 3

De zomermaanden zijn qua nieuwe gamereleases niet zo heel denderend. Het is een mooie tijd voor uitgevers om de bestaande games verder uit te breiden. Zo gebeurt dat voor Call of Duty: World at War in de vorm van nieuwe downloadbare content met de inspirerende naam Map Pack 3. Hierdoor hoeven we even geen aandacht te geven aan de wespen-, lieveheersbeesten- en spinnenplaag, want er bestaat ook nog zoiets als de zombieplaag en daar mogen we knallend een einde aanmaken.

Zoals we gewend zijn van de uitbreidingen van Call of Duty: World at War zijn er weer drie nieuwe multiplayer maps: Breach, Revolution en Battery. Het grote verschil met de voorgaande DLC’s is dat je ditmaal niet in de jungle belandt, wat ik persoonlijk wel jammer vind. Tranen daargelaten, speelde ik mijn eerste pot op de Breach. Deze map kenmerkt zich door twee grote pleinen die worden afgescheiden door een betonnen Duitse poort met een kunstwerk in de vorm van krijger met paard en wagen er bovenop. Op ieder plein staat een fontein die door de bombardementen geen water meer spuit (al is de fontein zelf helemaal intact gebleven) en ook de bar en andere winkels die de twee pleinen omringen zijn helemaal verwoest. Er zijn zelfs kraters in het wegdek te bespeuren die zijn volgelopen met water. Het is een klein detail, maar het geeft je het gevoel dat er ook echt oorlog aan de gang is. Vooral wanneer je door de afgebrokkelde huizen loopt en je door een gat in de vloer naar beneden gaat, om vervolgens in de kelder door een gat door de muur weer naar buiten te lopen, krijg je gewoon zin om te knallen. Zo’n chaos als bijvoorbeeld bij Dome zal het echter niet gauw worden, want de map is vrij groot. Daardoor zullen spelers die gewend zijn om met een sniper te schieten dit een heerlijke map vinden.

Spelers die liever gewoon rondrennen en lekker knallen, zullen Revolution een prima map vinden. Deze map is een eigenlijk een groot vierkant level met een opslagplaats voor drank in het midden, die je aan alle kanten kunt betreden. Zo is er een loopbrug op de eerste verdieping die het mogelijk maakt dat je naar de gebouwen gaat die de opslagplaats omringen. Daardoor zullen de gevechten niet alleen op de begane grond, maar ook wat hoger plaatsvinden. Vooral wanneer je in de opslagplaats zit, is het zweten geblazen. Het is net alsof je een schietschijf bent die van tientallen kanten wordt beschoten. Het neemt niet weg dat je als soldaat altijd wel een oplossing hoort te vinden. Doordat de map iets kleiner is dan Breach, is het een goede map voor spelers die gewoon ongecompliceerd willen knallen, maar ook mensen die liever een bak koffie hebben, een krantje lezen naast de camper en sniper-uitrusting bij zich dragen, zullen deze map waarderen.

De kleinste map van de drie is Battery. Deze map speelt zich af op een Amerikaanse basis met luchtafweergeschut, die op een eiland in de zee ligt. Net zoals de twee voorgaande mappen is er bijna niks meer heel van de gebouwen en het interieur. Zelfs de loopgangen liggen helemaal in puin. De map kenmerkt zich doordat je echt recht tegenover elkaar begint. Het enige dat je tegenhoudt van het zien van je vijanden is de basis waar je op drie verschillende manieren langs kunt. Je kunt er omheen lopen, je kunt door een raam naar binnen of je kunt gewoon de ingang nemen. Dit staat natuurlijk garant voor schitterende spectaculaire schietsensatie. Vooral wanneer je midden in de actie bent beland, is het moeilijk nog weg te komen. Waar je bij andere maps veel mogelijkheden hebt om dekking te zoeken, wordt er hier van je gevraagd dat je erg scherp en snel bent.

En dan is er nog het zombie-level met de naam Der Riese. Normaliter ben ik niet zo van de zombie-mode. Ik vond het de eerste keer leuk, maar daarna werd het steeds minder. Toch vind ik deze zombie map wel erg fijn om te spelen. Ditmaal ben je beland in een faciliteit met teleport-machine in Breslau in Duitsland (oh, daar). Waar je de vorige keer werd opgesloten in een houten hut in de jungle en de zombies uit het moeras kwamen, kom je nu terecht tussen betonnen muren, ijzeren hekken en – hoe kan het ook anders – verwoeste gebouwen. Daardoor is het hele gebied iets lichter geworden en is het grauwe gevoel een beetje weg. Maar dat mag de pret niet drukken, want er zijn genoeg nieuwe dingen te ontdekken. Het eerste wat ik tegenkwam, was de Monkey Bomb. Deze bom is net zoals de bommen van Left 4 Dead een middel om zombies te lokken. Zoals de naam al doet vermoeden, gaat het hier om een opwindaapje dat wanneer het op de grond terechtkomt met bekkens begint te slaan. Wanneer hij ophoudt, ontploft hij. Vooral wanneer een partner gerevived moet worden, komt deze bom handig van pas. Daarnaast is er ook een nieuw mes: het Bowie Knife. Met dit slagersmes hak je in één keer een zombie dood. Erg dodelijk en erg leuk! Eerder had ik het al over een teleport machine. Op deze map is het mogelijk om drie teleports aan te zetten. Wanneer het dan iets te druk wordt, ren je naar de teleport en ben je ineens aan de andere kant van de map. Zo zijn er tal van nieuwe elementen te ontdekken die de zombie-mode een stuk aantrekkelijker maken.

Dan rest de vraag: is het de punten waard? Wanneer je de zombie-mode helemaal tof vindt, moet je hem zeker aanschaffen. Deze nieuwe variant is erg goed geslaagd en samen met de nieuwe Achievements, is het een leuke uitdaging. Wat betreft de multiplayer maps vind ik het lastig. Wanneer je van lange afstanden houdt en de jungle niet zo interessant vindt, dan is Map Pack 3 zeker de moeite waard. Maar vond je vooral de vorige DLC goed, dan zal je ietwat teleurgesteld zijn in de maps. Zo is het dus erg afhankelijk van wat voor soort speler je bent. Het neemt niet weg dat de maps voor de rest goed in elkaar steken en je er zeker wel plezier van kunt hebben. Ik wil het niet bestempelen als must-have, maar met goed kan iedereen wel leven, behalve de zombies dan!

Geplaatst op 18 augustus 2009 om 15:00 door