GC: Tekken 6

De stand waar ik op de gamescom meteen naar toe rende (ik weet het, waarom zou je rennen, maar het was mijn eerste keer op een beurs ooit, vergeef me), was die van Namco Bandai. En wel vanwege Tekken 6. Tekken is al tijden mijn favoriete vechtserie en ik snap dan ook niet waarom we zo lang hebben moeten wachten op een next-gen versie van het ijzeren vuist-toernooi.

Wat mij zo aanspreekt aan Tekken zijn de gevarieerde vechttechnieken van de verschillende vechters. En wat doe je dan als er een nieuw deel uitkomt? Juist! De nieuwe vechters kiezen en snel alle nieuwe moves bekijken, als een Playboy-abonnee die de interviews even laat voor wat ze zijn. Logisch dus ook dat ik me alleen heb ingelaten met de twee nieuwe personages van het vrouwelijke geslacht, Alisa en Zafina. De eerste is een klein poppenachtig meisje, dat na even op de knoppen drukken ook een robotje blijkt te zijn. Ze heeft namelijk een move, waarbij haar koppetje van haar schouders af rolt. Daarvoor had ik ook al een klein vermoeden, toen ze opeens kettingzagen uit haar mouw schudde. Als vechtsportpurist niet echt mijn pakkie an, maar toch kon ik nog aardig wat leuke tweebenige schoppen uit de knoppen toveren.

De tweede, Zafina, is een groter raadsel. Na drie aanvallen te hebben gedaan, bleek dat ze zo lenig is als een slangenmens. Maar wat voor vechtsport ze nu toepast, ik heb geen flauw idee. Des te fascinerender was het om al haar onorthodoxe bewegingen uit te proberen. Gelukkig waren haar combo's redelijk eenvoudig uit te voeren, zoals dat bij Christie en Eddy in vorige delen ook het geval was. Beide nieuwe vrouwtjes mogen dan ook blijven van mij.

Na het triootje met Alisa en Zafina, heb ik ook nog even de nieuwe Scenario-modus gecheckt. Iets dergelijks ontbrak in Tekken 5, maar was al wel te vinden in Tekken 3 en 4 onder de naam Tekken Force Mode: een 3D beat ‘em up met Tekken-personages in de hoofdrol. Ik was dan ook blij verrast toen ik samen met een andere gretige journalist weer lekker anonieme vijanden in elkaar kon rossen, helemaal omdat je samen tegenstanders kunt ‘jugglen’ met je aanvallen. Dus de één geeft het voorzetje en slaat hem van de grond, de ander kopt hem in met een lekkere combinatie van schoppen en stoten.

Voordat ik Tekken had gespeeld, had ik zo mijn twijfels of ik na Street Fighter IV niet te verwend was met snelle actie om nog plezier te beleven aan Jin Kazama en zijn kornuiten. Nu, nadat ik de eerste klappen heb uitgedeeld, weet ik zeker dat er naast Street Fighter nog gewoon plaats is voor Tekken. Ik maak dan ook vast een plek vrij in mijn collectie PlayStation 3-games. Ik heb hem ook wel even gecheckt op de Xbox 360 en moet met pijn in mijn hart toegeven dat ie daar net zo lekker speelde, maar Tekken is en blijft voor mij een PlayStation-serie.