De jarigen van week 44

Als groot liefhebber van oude games ben ik een paar maanden geleden met een project gestart. Doel van dat project was het maken van een grote verjaardagskalender en elke week een paar 'jarige' games uit te lichten. Drie concepten verder is er uiteindelijk dit uitgerold. Een nieuwe wekelijkse rubriek, waarbij we de belangrijkste games die in de desbetreffende week in het verleden zijn uitgekomen, extra in het zonnetje zetten. Want als Sinterklaas zijn verjaardag elk jaar mag vieren, dan mogen games dat natuurlijk ook!

Age of Empires

26 oktober 1997

Age of Empires markeerde het begin van het Microsoft Games-succes. Kies je volk en begeleid ze door verschillende tijdperken. Tegenwoordig een bekend gegeven, maar Age of Empires was één van de eerste games die dit concept bracht. In het spel koos je een volk waarmee je de gehele campaign-modus doorloopt. Tijdens het spelen merk je dat je door verschillende tijdperken gaat, waarbij je in ieder tijdperk nieuwe wapens en mogelijkheden krijgt.

In het begintijdperk valt er vrij weinig te beleven. Je moet eerst een goede voorraad grondstoffen opbouwen. Denk daarbij aan het omkappen van bomen voor hout, het verbouwen van gewassen voor eten en natuurlijk het delven van goud om nieuwe eenheden te kopen. Als je genoeg gebouwen opgezet had, kon je van het stenen tijdperk overgaan naar de ijzertijd. Elke tijd zorgde er voor dat je toegang kreeg tot nieuwe eenheden en gebouwen, waardoor je je beter kon verweren tegen de vijanden.

Online was het ook erg leuk om te doen. Spelers konden met anderen een verbond sluiten of juist weer verbreken om zo als overwinnaar het strijdtoneel te verlaten. Een fantastisch spel, dat nog twee vervolgen kreeg. Helaas is de serie na het derde deel redelijk dood verklaard, mede omdat Ensemble Studios na Halo Wars is opgeheven.

Grand Theft Auto III

26 oktober 2001

De eerste twee delen van de Grand Theft Auto-serie waren vermakelijk, maar het echte commerciële succes werd pas met het derde deel ingeluid. Een half jaar na de release van de PlayStation 2 toverde Rockstar, Grand Theft Auto III uit de hoge hoed. Voor het eerst kregen we te zien wat de nieuwe generatie spelcomputer ons kon brengen. In de game speelden we met een naamloos personage, dat na een mislukte bankoverval weer uit de gevangenis komt. Vanaf dat moment kon de speler staan en gaan waar hij wilde.

De mogelijkheden daarbij leken eindeloos. Liberty City (gebaseerd op New York) bleek een ongelooflijk grote stad te zijn, waar veel auto’s reden en waar voetgangers voor de broodnodige sfeer zorgden. De ene speler rende naar de eerste de beste knuppel en parkeerde die vervolgens op het hoofd van een hoer, terwijl de ander meer geïnteresseerd was in de verhaallijn. Verder had je natuurlijk de fantastische nummers op de radio en het vliegveld, waarbij je een Dodo (klein vliegtuigje) kon pakken om te proberen daarmee zo lang mogelijk te vliegen.

Spelers die zich compleet misdroegen, konden rekenen op de wraak van het leger en de politie en die kon je vervolgens weer van je afschudden met het ruime wapenarsenaal waarover je in de game beschikte. GTA III is een ware klassieker geworden, die een mooi vervolg kreeg met Liberty City Stories op de PlayStation Portable en natuurlijk Grand Theft Auto IV, waar je eens te meer los mocht gaan in Liberty City.

Final Fantasy VIII

27 oktober 1999

De verwachtingen voor Final Fantasy VIII waren zeer hooggespannen, omdat het simpelweg het vervolg op deel zeven was. Geen eenvoudige taak om alleen al op gelijke hoogte te komen met de sublieme kwaliteit van dit deel. FF VIII pakte het dan ook behoorlijk anders aan, want de personages zagen er realistischer uit en het vechtsysteem ging volledig op de schop, wat niet iedere FF-fan op prijs stelde. Toch verdient het achtste deel de aandacht. Het is misschien niet zo legendarisch als deel zeven, maar had wel zijn eigen sterke identiteit. Dit keer ga je op pad met Squall, een student aan de school Balamb Garden. Daar wordt hij opgeleid tot SeeD, een soort van ordehandhaver of conflict-oplosser. Een verknipte tovenares dreigt de wereld volledig over te nemen en Squall en zijn vrienden dienen dit te voorkomen.

Misschien een beetje cliché, maar het verhaal wordt zeer sterk en origineel gebracht. Ieder personage wordt zeer goed uitgewerkt, zodat je compassie krijgt met ieder groepslid. Hoewel het redden van de wereld centraal staat, loopt er ook een liefdesverhaal door de game heen. Squall geeft in het begin om niemand, maar wordt zachtaardiger dankzij de mooie Rinoa die zijn leven op z’n kop zet. Het vechten gebeurt door middel van random encounters en is turn-based. Gamers vonden het systeem daarachter niet altijd even duidelijk, waardoor niet iedereen de game uitspeelde. Dit is zeer jammer, want FF VIII kan gerust naast FF VII gezet worden. Het verhaal is onderhoudend, de personages sterk uitgewerkt, de muziek is mooi en ook dit deel bevat de nodige humor.

Command & Conquer: Red Alert 2

27 oktober 1999

Strategiegames komen en gaan, maar Red Alert 2 heeft bij ons een speciaal plekje veroverd. Zo denken we met veel plezier terug aan de fantastische tussenfilmpjes, waarbij echte acteurs de speler opriepen om voor hen de oorlog te winnen. Dit zagen we natuurlijk terug in de eerdere games, maar in Red Alert 2 was er duidelijk met meer budget gewerkt. De omgevingen zagen er beter uit en ook de acteurs waren van een hoger niveau. Tegelijkertijd bleef de typische C&C-humor; bewaard.

Op het gebied van gameplay stelde de game ook niet teleur. Natuurlijk, de game is niet zo perfect uitgebalanceerd als bijvoorbeeld StarCraft, maar vermakelijk was het absoluut. Het bouwen van een basis kan uitgroeien tot een aparte kunst en er zijn veel verschillende soorten eenheden. Uiteraard heeft daarbij elke eenheid zijn eigen goede en slechte punten. Ook tof was het feit dat de strijd zowel te land, ter zee als in de lucht plaatsvond.

Red Alert 2 bracht een vermakelijke singleplayermodus, maar als we terugkijken op de game, dan blijkt dat we toch vooral veel multiplayerpotjes gespeeld hebben. Skirimish was geniaal, maar ook tegen andere spelers online was legendarisch.

Grand Theft Auto: San Andreas

29 oktober 2004

Wat is de populairste game op InsideGamer? Het is geen FIFA, geen Call of Duty en zeker geen Laura’s Passie. Nee, bijna elke dag staat Grand Theft Auto: San Andreas bovenaan. Duizenden mensen komen elke dag naar onze website voor deze game. Specifieker, ze komen de cheatcodes overschrijven, om die in de game te gebruiken. Dat betekent dat dus heel veel gamers nog elke dag met San Andreas bezig zijn.

Heel gek is dat niet. San Andreas is namelijk een GTA waarin je zo belachelijk veel kunt doen. Deze keer geen stad om in los te gaan, maar een complete staat met maarliefst drie grote steden. Uiteraard valt daar enorm veel in te doen. Denk maar aan gokken, het veroveren van stukken gebied met jouw gang of plaatsnemen in een straaljager, om daar als een gek mee rond te vliegen.

De soundtrack was ook fantastisch, met bijzonder veel gelicenseerde nummers. Ook de humor was zeer geslaagd, vooral na het verlaten van de eerste stad waren er genoeg grappige gebeurtenissen. En tot slot was er boeiend verhaal, waarin Samuel L. Jackson de rol van een corrupte agent op een fantastische manier vertolkte.

Grim Fandango

30 oktober 1998

Voor Tim Schafer was Grim Fandango in 1998 de opvolger van zijn eerste soloproject, Full Throttle, dat in 1995 was uitgekomen. In Grim Fandango kroop de speler in de huid van Manny, een reisagent in het land der doden die verstrikt raakt in allemaal (nog) donkerder zaakjes.

Grim Fandango was een mengelmoes van ontzettend veel verschillende aspecten. Het was nog steeds een point-and-click adventure waarbij objecten onderzocht, verzameld en gebruikt moesten worden, maar ook de eerste game van LucasArts waarbij 3D-graphics over een 2D-achtergrond gebruikt werden. Ook wat betreft de stijl had de game diverse invloeden. De wereld van de doden werd gebaseerd op de denkbeelden van Azteken en de game had ook veel invloeden uit oude film-noirs, zoals bijvoorbeeld The Maltese Falcon uit 1941.

De game kreeg lovende kritieken en sleepte ook veel prijzen in de wacht. Hoge verkoopcijfers bleven echter uit, je zou zelfs kunnen stellen dat de game simpelweg een commerciële flop was. Maar vandaag de dag wordt het spel door iedereen op waarde geschat en mag het zichzelf volkomen terecht een heuse cultklassieker noemen.

Er was later even sprake van een mogelijk vervolg, maar dit is er niet meer van gekomen. Misschien maar goed ook, want ten tijde van de geruchten was Schafer al weg bij LucasArts en een Grim Fandango zonder Schafer was volgens de fans eigenlijk geen Grim Fandango. Bovendien werd het verhaal van de game ook op een mooie manier afgesloten. Het commerciële floppen van het spel zorgde een beetje voor de ondergang van de adventure game. LucasArts durfde zelf geen pure adventure games meer uit te brengen en in de algemene gamewereld verschoof de focus van adventure meer naar actie.

F-Zero GX

31 oktober 2003

Toen F-Zero GX in 2003 de GameCube aandeed waren velen verbaasd. De futuristische racer maakte op de Nintendo 64 voornamelijk indruk door zijn snelheid en het Cube-deel deed daar nog een flinke schep bovenop. In totaal racete je met dertig voertuigen (zijn het wagens, zijn het raketten?) over gevaarlijke banen, waar je makkelijk vanaf viel en die het uiterste vergden van je concentratie en kunnen. Het was een titel voor een hardcore publiek dat een haat-liefdeverhouding had met de moeilijkheidsgraad van met name de Story Mode, waarin specifieke doelen tijdens de toch al niet eenvoudige races moesten worden voltooid.

F-Zero GX was niet alleen extreem moeilijk, het zag er ook geweldig uit. Waar de Nintendo 64-versie niet moeders mooiste was, perste deze game alles uit de GameCube, wat resulteerde in spectaculaire lichteffecten en razendsnelle actie met 60 frames per seconde. Spelers konden hun wagen inzetten als wapen en andere racers uit de weg beuken, agressief rijden werd aangemoedigd en dat zorgde ervoor dat de race-ervaring nog intenser werd. Een klein minpuntje was de multiplayer, waarin het veld van dertig racers gereduceerd werd tot vier.

SSX 3

31 oktober 2003

Ik ben niet echt een sneeuw-fanaat, hoewel ik het skiën, op de enige wintersportvakantie die ik ooit heb gehad, super leuk vond. Gelukkig bood SSX 3 ook alle sneeuwpret, maar dan zonder de kou. Electronic Arts wist al eerder vermakelijke snowboard games te maken en deze lijn werd doorgezet met SSX 3. In SSX 3 gaat het er wel iets anders aan toe dan in vorige delen. Het populaire Grant Theft Auto maakte het sandbox-principe al interessant en EA wilde dit in SSX verwerken, zodat je zelf kon bepalen hoe je je van de berg afstortte.

Gelukkig waren de nodige trucjes niet verdwenen, zodat je daarmee jouw score kon verbeteren. Dat maakte SSX 3 dan ook tot een onrealistisch, maar erg spannend geheel. Halfpipes, schansen, buizen en zelfs hoepels, niets was te gek in SSX 3. Ook werden er andere locaties voor de game gekozen, zoals steden, alhoewel de echte actie natuurlijk op een berg te vinden was.

Deze game was gewoon geweldig en het is dus ook jammer dat we deze generatie nog niet een gelijkwaardige game hebben mogen ontvangen. Amped en Shaun White zijn de enige die een beetje in de buurt komen, maar daarmee heb ik dan ook bijna alle snowboard games van deze generatie gehad.

Castlevania: Symphony of the Night

1 november 1997

Met Castlevania: Symphony of the Night debuteerde de serie op de PlayStation. Het verhaal draait om Adrian Fahrenheit, beter bekend als Alucard, die op zoek gaat naar Richter Belmont, afstammeling van de beroemde vampierslager Simon Belmont. Alucard kan allerlei wapentuig gebruiken in zijn avontuurlijke zoektocht door het mythische kasteel van Dracula, wat je veel meer mogelijkheden gaf om vijanden te verslaan. Uiteindelijk wachtte op het einde van het verhaal nog een leuke verrassing voor je...

Als speler leek je vrij te zijn om te gaan en staan waar je wilde, maar door subtiele obstakels te plaatsen, werd de vrijheid ongemerkt toch ernstig ingeperkt. Pas als bepaalde voorwerpen of vaardigheden bemachtigd waren, konden nieuwe hoeken en vleugels van Dracula’s kasteel ontdekt worden. De vele vijanden die je onderweg tegenkwam, waren natuurlijk welkom slachtvee om ervaring op te doen en sterk genoeg te worden om Dracula voor eens en (niet) voor altijd te verslaan.

Castlevania: Symphony of the Night wordt door velen nog steeds gezien als de allerbeste Castlevania aller tijden. Dit komt vooral doordat de game het avonturieren en verzamelen van nieuwe vaardigheden combineerde, iets dat later door fans liefkozend als “Metroidvania” werd omschreven, verwijzend naar de gelijkenissen met de Metroid-serie. Het is dus niet verwonderlijk dat de drie uitstekende GBA-delen en drie ijzersterke DS-delen op dit vermakelijke concept voortborduurden.

Civilization III

1 november 2001

Volgens de hardcore Civilization-gamers is Civilization III de minste uit de serie, maar desondanks hebben we ons er enorm mee vermaakt. Toch is er wel een duidelijk verschil aan te geven in vergelijking met zijn voorgangers. Bij het maken van deel drie stond ome Sid Meier namelijk niet aan het roer, maar werd het gemaakt door zijn toenmalige rechterhand Jeff Briggs. Meier had daarvoor hard gewerkt aan de space-variant van Civilization, Alpha Centauri.

Ten opzichte van die game viel het diplomatieke element uit Civilization III een beetje tegen. Er was namelijk op dat gebied nauwelijks vooruitgang geboekt. Wel zag de game er erg goed uit en was er de fantastische toevoeging van ‘Culture’. Gebouwen genereerden deze Culture en zorgden ervoor dat de grenzen van jouw rijk uitgebreid werden. Daarnaast kon je nu eenheden bij elkaar zetten en daar een leger van vormen.

Wat hetzelfde is gebleven in Civilization III is de hoge verslavingsfactor. Uren hebben we de game gespeeld en nachten zijn ongemerkt voorbij gegaan. Echter, in vergelijking met deel vier, valt dit derde deel in het niet.

Eternal Darkness: Sanity's Requiem

1 november 2002

Maak kennis met Alexandra Roivas, een blonde schone die de mysterieuze dood van haar geliefde opa gaat onderzoeken in zijn landhuis. Daar aangekomen vindt ze The Tome of Eternal Darkness, een boek dat samengesteld is uit de zwartste pagina’s van de wereldgeschiedenis. Als speler kruip je niet alleen in de huid van Alexandra, maar ook van alle hoofdpersonages van de verhalen uit de Tome. Hierdoor beleef je een griezelig avontuur dat je meeneemt van het heden naar onder andere de Romeinse tijd en de Middeleeuwen.

Wie zegt dat de GameCube alleen voor kleine kinderen is, moet maar eens Eternal Darkness: Sanity’s Requiem gaan spelen. De game is namelijk één van de aller-engste horrorgames die de gamegeschiedenis heeft voortgebracht. De scheidslijn tussen illusie en werkelijkheid wordt in deze game constant opgezocht, waardoor je jezelf regelmatig lens schrikt door de bizarre dingen die gebeuren.

Via een Sanity-meter werd bijgehouden hoeveel mentale kracht je personage nog bezat. Dit metertje liep constant leeg door de macabere gebeurtenissen en kon alleen bijgevuld worden door vijanden (vaak zombies) te doden. Als je geen geestelijke gezondheid meer bezat, dan konden de meest bizarre dingen gebeuren. Zo kon het geluid van je TV plots uitvallen, of werd je ineens op bloedige wijze afgeslacht door zombies. Even later bleek dan dat de game je in de zeik nam en ging je weer verder waar je gebleven was. Geniale schrikmomenten.

En verder

Dit zijn niet de enige opvallende games die jarig zijn. Zo mogen Dark Messiah of Might & Magic, Canis Canem Edit, Marvel Ultimate Alliance, Formula 1 98, Grand Prix Legends, Billy Hatcher and the Giant Egg, Crimson Skies: High Road to Revenge, Carmageddon, Street Fighter EX Plus Alpha, Delta Force en Unreal Tournament 2003 deze week ook een aantal kaarsjes uitblazen. We zijn natuurlijk benieuwd naar jouw herinneringen van de jarigen van deze week. Ook zijn we nieuwsgierig naar wat je favoriet van deze 'uitgelichte' jarigen is. Daarvoor zie je hier aan de linkerkant een poll, dus stem er maar lekker op los!

Geplaatst op 30 oktober 2009 om 16:30 door Jelle van Es