TGS: Valkyria Chronicles II

Japanners hebben een talent voor het samenbrengen van elementen waarvan wij Westerlingen beweren dat zoiets nooit zou werken. En nee, hier heb ik het niet over een hogere vorm van scheikunde, maar zaken als een miljoenenstad vol krioelende mensen, zonder vuilnisbakken, maar ook zonder rotzooi op straat. Ultieme beleefdheid, kuisheid en beleefdheid in het openbaar, maar ook uitgebreide hentaiwinkeltjes en foute figurines. Of oorlog en een stel middelbare scholieren die tegelijkertijd omgaan met wapens en gevoelens voor elkaar.

Goed, in het nieuwe deel van Valkyria Chronicles, dit keer voor de PSP, draait het weer om het verslaan van de vijand door strategisch je manschappen (tienerschappen?) naar voren te dirigeren. Elke beurt krijg je een aantal actiepunten toegewezen die je in kunt zetten om eenheden te verplaatsen. Na een soldaat (of tank) te hebben gekozen mag je de eenheden over een bepaalde afstand verplaatsen en een aantal schoten op de tegenstander lossen. Hoe dichterbij je bent, hoe makkelijker je vijanden raakt, maar ook meer schade oploopt als de beurt voorbij is en de vijand nog niet het loodje heeft gelegd nadat jij hem vol met…euhm…lood hebt gepompt. Aan de gameplay is weinig gesleuteld en waarom zouden ze ook? Net als de visuele stijl overigens, die voelt nog even fris aan als op de PlayStation 3. Een wijs man zei eens: veranderen om het veranderen is ook niet goed.

Verhaaltechnisch speelt dit nieuwe deel zich twee jaar af na het vorige, in een nieuwe provincie waarvan de naam me totaal is ontgaan. Hoe belangrijk het verhaal wordt – het vorige deel was haastwel berucht om de vele schermteksten en was bijna een interactief boek – is momenteel nog lastig in te schatten, aangezien ik slechts één missie kon spelen. En ja, die cutscene vooraf hielp me niet echt op weg met slechts wat pratende kopjes vol met voor mij onleesbare tekens. Maar als ik zo in moet schatten krijgt die schattige blonde iets met de ietwat verlegen hoofdpersoon en is de gast met de bril een betweter, maar wel eentje met zijn hart op de juiste plaats. Het blijft immers Japans.

Wat in ieder geval gezegd kan worden over Valkyria Chronicles II is dat de game perfect past op de PSP. De missie die ik speelde, ging lekker snel en doordat het spel toch in beurten is ingedeeld, lijkt het een ideale game om tijdens missies te saven en later weer verder te gaan om vervolgens een ‘o ja erlebnis’ te hebben op het moment dat die vervelende sniper weer iemand van jouw partij over de kling jaagt.