TGS: Kingdom Hearts: Birth by Sleep

Vorig jaar mocht Jelle al zo’n tien minuten ronddartelen in Kingdom Hearts: Birth by Sleep en eigenlijk valt er dit jaar niet zoveel nieuws te melden, al was het maar omdat ook ik slechts tien minuten kreeg. Tien minuten waarin ik me door moeilijke menu’s heen moest worstelen en te maken had met een schattige Japanse met een timer in haar hand.

Waar Jelle te maken kreeg met de wereld van Doornroosje, moest ik met mijn sleutelzwaard over een gigantische slotgracht heen lopen alwaar allerlei tevoorschijn schietend gespuis me het leven zuur maakte. Gelukkig was onze hoofdpersoon – bij gebrek aan iemand die zijn naam noemde, doop ik hem nu even om tot Henk – niet voor één gat te vangen en Henk hotsteknotste er flink op los met hocus pocus-krachten, harde halen en hoge sprongen. In de verte was het welbekende Disney-kasteel te zien en eenmaal binnen stond mij een onaangename verrassing te wachten.

Een gigantisch spinnenwiel met verschillende onderdelen draaide vervaarlijk rond terwijl Gekke Henkie naar voren stormde om een slag aan het wiel toe te brengen. Daar spon de vijand echter garen bij en niet veel later hing het leven van Henk aan een zijden draadje. Na flink wat raggen werd het spinnenwiel omgetoverd tot een vliegwiel, mede doordat met een magische aanval flink wat schade was toegebracht. Het duurde even om de eindbaas te verslaan, maar in ieder geval had ik minder lang last van het geval dan Doornroosje.

Vervolgens mocht ik naar een nieuwe wereld van de game, ware het niet dat ik eerst een voorfilmpje te zien kreeg. Speltip 13: maak die shit doorspoelbaar. Nu werd ik halverwege in het Engrish erop gewezen dat mijn tijd voorbij was (sterker nog, ik had dertien seconden te lang naar het filmpje zitten te staren!). Van het filmpje werd ik helaas niet veel wijzer, behalve dan dat één van de hoofdpersonen verkleind was en samen met één van de muizen (Perla) uit Assepoester stond te klessebessen. Geef mij dan maar liever die lekker spelende real-time RPG vol met fantasiastische elementen.

Het meest jammere voor mij persoonlijk was dat uit de demo geenszins viel op te maken hoe ver ze met de ontwikkeling zijn. Het zag er allemaal vlekkeloos uit en het bestuurde als een zonnetje, maar dat zegt ook lang niet alles, vooral niet omdat Jelle dit vorig jaar al feilloos observeerde. Het blijft bij beamen en benieuwd blijven naar deze veelbelovende titel. En nu eens ophouden met tukken en die game uitbrengen, het duurt nu al één…twee…drie…vier…seconden te lang…vijf…zes…