TGS: Quantum Theory

Soms heb je van die wijsheden achteraf. Jelle had er misschien verstandiger aan gedaan niet als een springstok op en neer te springen in de Gas Panic, zijn spierpijn zorgde er de volgende dag voor dat het lopen wat minder soepel ging. Of Marco die erachter kwam dat met een pak aan naar de Tokyo Game Show gaan ervoor zorgt dat je het nogal warm hebt. Ikzelf had misschien moeten weten dat slapen met een airco aan niet zo verstandig is. Quantum Theory speelbaar maken was overigens ook niet het schoolvoorbeeld van een Oosterse wijsheid.

Want wat mankeerde er een hoop aan de game. Grafisch was het een drama eersteklas. Waar de eerste trailer nog indruk maakte, bleef daar weinig van over na mijn speelsessie. Een flets kleurenpalet wordt aangevuld door vage textures, weinig interessant uitziende vijanden en matige effecten zodra er met wapens aan de slag wordt gegaan. Er was weinig over van de, bij gebrek aan een beter woord, agressieve stijl die we eerder dit jaar te zien kregen in trailervorm. De eerste laag verf zit over de game, maar er mag zeker nog twee keer flink met de verfroller overheen gekladderd worden voordat het er een beetje fatsoenlijk uitziet.

Hetzelfde moet ook gezegd worden over de kunstmatige intelligentie. Momenteel bezit een stuk zeewier meer intelligentie. Vijanden bleven haken achter muurtjes, obstakels en elkaar, net als je vrouwelijke metgezel overigens. Helemaal erg was dat ik op een gegeven moment langs een vijand liep die niet op mij schoot, mijn metgezel hetzelfde deed en op het moment dat ik ergens tegen een muur schoot, er een vuurgevecht ontstond. Tussen mij en de vijand overigens. Dat domme wicht deed niets. Toevalligerwijs stond een andere Nederlandse journalist voor me die letterlijk vroeg of de code kapot was.

Echt van alles mankeerde aan Quantum Theory. De hit detection was uitermate slecht, bij tijd en wijle sloeg je door vijanden heen of deden duidelijk rake schoten ze niets, terwijl andere keren je zo scheef als een schuinmarcheerder schoot en vijanden uiteenvielen als groene blubberklodders. En ook het plakken tegen muurtjes en obstakels reageerde niet zoals het hoort. En je hoofdpersonage heeft tijdens het rennen de draaicirkel van de planeet Mars. En…etcetera.

Het is dan ook een zeer terechte vraag waarom de game in deze vorm gepresenteerd wordt en zelfs speelbaar is. Het enige wat er momenteel valt te zeggen over Quantum Theory is dat er nog veel werk aan de winkel is, maar vertrouwen boezemt een code als deze allerminst in. In ieder geval heb ik iedereen die ook maar een seconde twijfelde de game nog even te checken, het ernstig afgeraden. Quantum Theory is nu nog slechts een optelsom van slechte punten.