TGS: Metal Gear Solid: Peace Walker

De PlayStation Portable maakt op dit moment een heuse revival mee. Vorig jaar hadden we hem stiekem al begraven, er kwam immers niks meer op uit, maar dit jaar wordt de ene na de andere game aangekondigd. De meest interessante lijkt mij op dit moment Metal Gear Solid: Peace Walker.

De game gaat verder waar Portable Ops is gebleven. Dat betekent dat we andermaal in de huid kruipen van Naked Snake. Deze keer werkt hij niet meer voor de CIA, maar heeft hij zich in Zuid-Amerika terug getrokken om een leger van huurlingen op te bouwen. Dit leger, dat bekend staat als het leger zonder grenzen (Militaires Sans Frontières), is in te huren voor elke smerige klus. Snake heeft namelijk geld nodig en dit is zo’n beetje het enige waar hij goed in is.

Toch blijft hij tegelijkertijd zijn eer en geweten houden. Als ene Galvez op een dag naar Snake toe stapt met de vraag of hij even een organisatie in Costa Rica om kan gooien, dan twijfelt hij daaraan. Galvez probeert zijn zaak sterker te maken met het argument dat de CIA er achter zit, maar dat lijkt Snake stug. Ook het laten tonen van het gemartelde meisje Paz doet hem weinig, maar zodra de naam Big Boss valt, is zijn interesse gewekt. Er zijn maar weinigen die van die codenaam afweten en Snake wil meer te weten komen over hoe Galvez aan zijn kennis gekomen is. Op dat moment begint het avontuur en kun je je opmaken voor een hoop verschillende personages, verraad en alle andere ingrediënten die de Metal Gear Solid-serie zo tof maken.

Maar uiteraard, in onze Japanse demo kregen we daar weinig van mee. Gelukkig viel er wel een hoop te beleven aan actie. Zo zijn de controls erg prettig. De analoge stick gebruik je om te lopen, terwijl je de actieknoppen als een soort van tweede analoge stick inschakelt en de camera bestuurt. Hierdoor krijg je het gevoel een PlayStation 2- of 3-spel te spelen – op de PlayStation Portable.

Dit is ook niet verwonderlijk, want Kojima heeft al laten weten dat een groot deel van het team dat aan Metal Gear Solid 4 werkte, nu op dit project zit en zij laten hun talent absoluut gelden. Cinematics zijn echt fantastisch en geven je een heerlijke Metal Gear-vibe. Daarnaast heb je te maken met dezelfde soort striptekeningen als we uit Metal Gear Portable Ops kennen en ook deze mogen er zijn. Bovendien zijn ze ook nog eens interactief. Zo drukte ik in het gesprek met Paz met veel plezier op de rechter schouderknop om zo als een soort röntgenview door haar kleding heen te kijken. Een mooie manier om de dame in haar ondergoed te zien, maar de achterliggende gedachte is dat je op deze manier haar littekens ziet en dus medelijden krijgt.

Net als in elke Metal Gear-game moet er flink gesneakt worden en doe je er goed aan om de levens van vijanden zoveel mogelijk te sparen. Wel zijn er vernieuwingen op het Close Quarter Combat-gebied (CQC). Zo is het voor Snake nu mogelijk om drie vijanden, die dicht bij elkaar staan, in een drie tellen durende actie bewusteloos te smijten. Zeer effectief en uiteraard imponerend om te zien.

Voor een groot gedeelte voelt deze game bekend aan en dat is fijn. Toch is er één grote vernieuwing, die de game een heel ander gevoel geeft: co-op. Veel missies die in de game zitten kunnen met twee, drie of vier man gespeeld worden. Niet alleen heb je hierdoor gedeelde vreugd, het zorgt er ook voor dat je de game compleet anders gaat spelen. Met twee Snakes kom je door samen te werken op paden waar je anders niet zou komen en ga je ook vijanden anders te lijf.

In onze speelsessie speelde ik met oud-stagiair Marco. Hij koos voor de Snake met de sneaksuit, die dus geschikt was om stilletjes rond te lopen, terwijl ik voor de Rambo-variant ging, die bepakt is met zware wapens en weinig armor, waardoor hij snel kan rondlopen. Daarnaast heb je nog de Jungle-variant, die minder snel wordt ontdekt en de Battle-variant, die een zware bepantsering heeft, maar daardoor minder snel kan rondhuppelen.

Uiteraard staat het de speler vrij om als een kip zonder kop rond te gaan rennen, zonder dat je je medespeler in de gaten houdt, maar effectief ben je dan niet. Het is veel handiger om de Snakes aan elkaar te ‘linken’, waardoor je automatisch dicht bij elkaar loopt. Daarbij heb je een leider en een volger. De leider stippelt de route uit, terwijl de volger vooral goed oplet wat er om hem heen gebeurt. Hij kan zelfs naar achteren kijken, terwijl hij met zijn rug tegen de tweede speler aan zit. Een beetje een Army of Two-gevoel op de PSP en dan ook nog eens goed uitgewerkt.

Enig nadeel is dat de levels niet moeilijker worden als je met zijn tweeën speelt. Ik ben bang dat je daardoor een totale walk-over krijgt als je met vier man door de jungles heen baggert en zonder moeite elke vijand afknalt. Ik had liever gezien dat de vijanden sterker zouden worden als je met meerdere bent of dat je minder kogels per persoon zou hebben, maar dat zit er niet in. Sterker nog, het wordt zelfs aangemoedigd om met meerdere spelers eindbazen te voltooien, omdat dat makkelijker zou zijn.

Desalniettemin ben ik zeer enthousiast. Aan de ene kant gaat het spel verder op de weg die het sterke Portable Ops was ingeslagen en aan de andere kant is er vernieuwing in de vorm van de coöperatieve modus. PSP-bezitters krijgen dus andermaal de bevestiging dat er nog genoeg te doen valt op hun platform.