Tekken 6

Tekken 5 op de PS2 is waarschijnlijk de vechtgame waarin ik het vaakst de strijd ben aangegaan. En anders is het wel een van de andere delen uit de Tekken-serie. De serie staat bekend als toegankelijk en wordt soms zelfs een buttonbasher genoemd. Toch heb ik zoveel potjes gespeeld dat ik vol vertrouwen durf te zeggen dat ik alle uitdagers op hun plek kan wijzen. En die plek is dan natuurlijk onderaan de ladder die ik zelf tot de laatste trede beklommen heb.

Toen wij Tekken 6 hier op de redactie binnen kregen, bleek echter dat deze game een heel andere ladder had. Ik werd namelijk door de grootste falers, waaronder enkele Tekken-maagden, keihard in elkaar geragd. Nu heb ik normaal gesproken wel meteen mijn smoesjes paraat: ‘ik moest er nog inkomen’, ‘ik heb thuis mijn knoppen anders ingesteld’, en desnoods begin ik waarde van iemands overwinning te ontnemen met ‘jij doet alleen maar hetzelfde’. Maar deze keer was ik echt sprakeloos, ik had echt geen idee. Het wordt weer flink oefenen de komende tijd, want met mijn overgehevelde Tekken-skills kom ik deze keer niet ver.

Verslagen en uitgelachen begon ik dus maar aan de Scenario Campaign. Deze modus is coöperatief, dus ik kon in ieder geval van niemand verliezen. Wie weet kon ik al mijn frustraties even flink kwijt op alle computergestuurde voetsoldaatjes. Het begint allemaal met een lange proloog, waarin de hele geschiedenis van het Mishima-imperium per Tekken-deel wordt verteld. Dit gebeurt beknopt in een fraai animé-stijltje. We zien hoe Jin Kazama uitgroeit tot het hoofd van de Mishima Zaibatsu-organisatie en de sterkste vechter op aarde.

Hier gaat de Scenario Campaign van start. Lars Alexanderson, kapitein in de Tekken Force, leidt een groepje soldaten tijdens een aanval op G Corporation. Hij stuit hier op een cyborgmeisje, Alisa Bosconovitch, maar voordat er meer duidelijk kan worden, vinden er complicaties plaats. Lars weet niet meer dat ie Lars is, laat staan wat de bedoeling verder is. Gelukkig stelt Alisa vast dat het enige lijden dat hij nu nog doet, het aan geheugenverlies lijden is. Daarbij weet ze nog wel even te vermelden dat hij op de dodenlijst staat van G Corp. Vanuit deze benarde situatie ga je samen met Alisa op zoek naar de redenen achter dit alles.

Voor degenen die niet bekend zijn met de Tekken-serie zal ik alvast verklappen dat de zoektocht van Lars en Alisa gepaard gaat met de nodige stoten, schoppen en andere gespecialiseerde vechttechnieken. Keer op keer springen er weer mannetjes uit de bosjes, over een hekje of vanachter een boom vandaan. En allemaal vragen ze om klappen. Aangezien Lars en Alisa de beroerdste niet zijn, delen ze die klappen graag uit. Het grootste gedeelte van de tijd zijn de vijanden in de meerderheid en dus worden de krachten van de vechters meestal verdeeld. Eens in de zoveel tijd kom je echter een soort van eindbaas tegen, zoals oude bekende Bryan Fury. Kun je lekker met zijn tweeën op die ene inbeuken, weet je wel. Ware het niet dat deze baas gelijk ook wat knaapjes heeft opgetrommeld om voor wat afleiding te zorgen.

Iedere keer als je een level hebt voltooid, kun je een van de nieuwe vrijgespeelde levels selecteren op een grote wereldkaart. Ook krijg je door je prestaties de mogelijkheid om andere vechtersbazen te kiezen om de zoektocht mee voort te zetten. Deze opzet werkt lekker verslavend en samen met de overdaad aan tussenfilmpjes zorgt dit ervoor dat de Scenario Campaign veel meer een op zichzelf staand gedeelte van Tekken wordt, dan het extraatje dat de Force-modus was in voorgaande delen.

Na de verliespartijen tegen collega’s heeft de Scenario Campaign al mijn frustraties weer weggenomen. Het wordt voor mij dan ook weer oefenen, oefenen en nog eens oefenen totdat Tekken 6 in de schappen ligt. Dan kan ik daarna weer al mijn vrienden op de bank een flink pakkie rammel geven. Ik kan niet wachten om de nieuwe Tekken-ladder weer tot de bovenste trede te beklimmen.