De jarigen van week 48

Wat een week, wat een week. Deze week zijn er onvoorstelbaar veel games die hun jarig vieren. Opvallend, want als je kijkt naar dit jaar, is het qua games behoorlijk rustig. Naast de grote hoeveelheid games, is er deze week ook nog een spelcomputer jarig. Deze week is het namelijk negen jaar geleden dat die goede oude PlayStation 2 op de markt kwam!

Mario Kart DS

25 november

Nadat twee jaar eerder op de GameCube Mario Kart: Double Dash!! verscheen, mochten we in 2005 aan de slag met een nieuw deel op de Nintendo DS. Met een strak uiterlijk, toffe originele banen en een strakke besturing wist de game flink wat potten te breken. De game had naast de standaard races ook nog geinige opdrachten die vervuld moesten worden en mocht je klaar zijn met het offline racen, dan was het online mogelijk om met vier man aan de slag te gaan.

Wat Gerard zich herinnert:

Ik weet nog dat ik eerst, net zoals vele anderen denk ik, alle cups op drie sterren heb lopen halen, want dan kreeg je online drie sterretjes achter je naam te staan. Er werd dan online gelijk rekening met je gehouden en je voelde je helemaal de man! Het duurde alleen een flinke tijd voordat ik dit voor elkaar kreeg en naarmate de tijd vorderde hoorde ik steeds meer mensen zeuren over ‘snaken’. Dit bleek een techniek waarbij je constant kleine turbo’s verdiende door te driften, zelfs op rechte stukken. Het zat al eerder bij Mario Kart: Double Dash!!, maar bij Mario Kart DS nam het extreme vormen aan. Ik leerde me deze techniek ook aan, want online had je eigenlijk alleen kans races te winnen door als een dronken piraat over de banen te glijden. Af en toe speelde ik het ook offline draadloos tegen anderen, maar er werd dan wel afgesproken niet te snaken. Natuurlijk hield ik me aan deze afspraak....tenzij ik uit het zicht reed (heel ver voor of achter). Als ik dan ontmaskerd werd als valsspeler, was het al gauw over met de pret. Jep, snaken was eigenlijk een soort drugs, je kon de verleiding niet weerstaan het te doen, terwijl het heel slecht voor jou (en het spelplezier) van anderen was.

The Settlers III

30 november

The Settlers III is het derde deel uit The Settlers-serie. Een groot verschil ten opzichte van het tweede deel is dat jouw Settlers nu vrij rondlopen en dat het niet langer meer nodig is om paden aan te leggen. Daarnaast zijn er drie verschillende volken waarmee je kunt spelen: de Romeinen, de Egyptenaren en de Japanners. Elk volk heeft een eigen speelstijl en zijn eigen voor en nadelen. Het doel is altijd hetzelfde: bouw een dorp, zorg ervoor dat alles op rolletjes loopt en verdrijf uiteindelijk de tegenstander van het continent. Naast het spelen van een scenario is het mogelijk om een los potje tegen de computer op te starten of je geluk te beproeven in de onlinemodus.

Wat Jelle zich herinnert:

Ik heb altijd al iets met The Settlers gehad, maar mijn absolute favoriet is toch wel The Settlers III. Ik hield de game al een tijd in de gaten en toen ik hoorde dat de game eindelijk uit was, ben ik als een dolle hond naar de winkel gesprint. Ikzelf heb van de aanschaf nooit een moment spijt gehad, maar mijn vader dacht daar anders over. Op het moment dat de game uitkwam, had je nog geen kabel- of ADSL-internet. In plaats daarvan had ik een ISDN-lijntje, waarbij je voor elke minuut dat je verbinding had, betaalde.

Aangezien ik helemaal verslaafd was aan de multiplayermodus en samen met mijn vrienden van de ‘Dutch Settler Clan’ uren achter elkaar online speelde, had ik heel wat minuten verzameld. Aan het eind van de maand krijgt mijn vader lief een rekening van zo’n 500 gulden, waarna er een pittig gesprek met zoonlief werd gevoerd.

Metroid Prime 2: Echoes

26 november

Metroid Prime 2: Echoes is het vervolg op het in 2002 verschenen Metroid Prime. Opnieuw neemt de speler de rol aan van intergalactische premiejager Samus Aran. Metroid Prime 2: Echoes speelt zich af op een nieuwe planeet genaamd Aether die twee verschillende realiteiten huisvest: de lichte wereld en de donkere wereld. Elk met hun eigen bewoners, respectievelijk de Luminion en de Ing.

Samus krijgt van de Luminion de oproep om de Ing te vernietigen, aangezien zij hetzelfde van plan zijn met de Luminion. De opzet van Metroid Prime 2: Echoes is grotendeels hetzelfde als in zijn voorganger, al ligt er meer nadruk op het thema licht en donker. Dit komt ook terug in je wapens, vijanden, puzzels en natuurlijk de omgeving.

Wat Joey zich herinnert:

Ten tijde van de GameCube was ik altijd wat nukkig over het aanbod aan vette games, maar vandaag de dag realiseer ik me te meer hoeveel geweldige ervaringen het paarse doosje mij heeft gebracht. Metroid Prime 2: Echoes behoorde absoluut tot deze geweldige ervaringen, en wel omdat ik alles op alles heb moeten zetten om dit geweldige avontuur van Samus Aran uit te spelen.

Wat mij het meest aan deze game is bijgebleven was een eindbaasgevecht met Chykka, de wachter van de Dark Torvus Temple. Chykka begint het eindbaasgevecht als een larve, maar transformeert via een cocon in een verdomd taaie mot. Voor ik bij de derde (mot-)fase was aanbeland, was er wel een kwartier verstreken, wat het extra zuur maakt dat ik telkens sneuvelde door een fatale aanval van dat verdomde insect. Ik ben geloof ik een paar uur (verspreid over drie dagen) bezig geweest het schijtbeest naar de maan te helpen. De voldoening toen ik hierin slaagde was zo groot dat ik de rest van de game in één ruk heb doorgespeeld.

Tom Clancy’s Splinter Cell

29 november

In Tom Clancy’s Splinter Cell maken we voor het eerst kennis met Sam Fisher. Sam is een topspion die werkt voor een geheime tak van de NSA genaamd Third Echelon. In de eerste Splinter Cell reist Sam af naar Georgië, waar van alles aan de hand is. Al snel komt hij er achter dat er een gevaarlijk complot wordt gesmeden, waarbij de Verenigde Staten direct gevaar loopt.

Splinter Cell is een stealth-game, waarbij je er goed aan doet zoveel mogelijk uit het zicht te blijven. Dat doe je weer door zo’n beetje elke lamp die je tegen komt kapot te schieten, zodat de tegenstander je niet ziet. Het nadeel van dit alles is dan wel dat je constant met je nachtkijker op door de levels loopt en alles er zwart-wit uitziet.

Wat Jelle zich herinnert:

Ik moet heel eerlijk zeggen, ik ben pas laat met de eerste Splinter Cell in aanraking gekomen. Het idee om een groot gedeelte van de game in een zwart-wit filter te bekijken sprak me totaal niet aan. Toch heb ik hem op een gegeven moment uit de budgetbakken gevist en kwam ik alsnog met de serie in aanraking. Ik had het niet verwacht, maar het was echt liefde op het eerste gezicht. Het hele sfeertje, het sneaken, het paste met mijn Metal Gear Solid-liefde perfect in mijn straatje. Daarna volgden er nog vele avonturen, waarvan ik uiteindelijk Chaos Theory, het derde deel, het allerleukst vond. Mijn verwachtingen voor Conviction zijn dan ook hooggespannen!

Shenmue II

23 november

De Dreamcast heeft een hoop mooie games voortgebracht, maar de allermooiste is toch Shenmue II. Wederom kruipen we in de game in de huid van Ryo Hazuki, die naar Hong Kong afreist om daar op zoek te gaan naar Master Lishao Tao. Deze man schijnt namelijk meer te weten over de laffe moord op Ryo’s vader. Uiteraard gaat dat niet zonder slag of stoot en komt Ryo in een lang en boeiend avontuur terecht.

Wat Jeroen zich herinnert:

Ik kan me nog heel goed herinneren waar ik Shenmue II voor het eerst zag. Het was een jaar of 8/9 geleden, op een Sega Event dat georganiseerd werd door mensen van het Sega-forum. Een bepaald persoon daar, Kris Boon genaamd, had net Shenmue II geïmporteerd uit Japan. In de Tagrijn in Hilversum gingen we met een groepje naar boven waar vervolgens dit spel op een prachtige beamer werd gespeeld. In het Japans was niet helemaal te volgen, maar ik had wel het idee dat het magistrale eerste deel misschien wel overtroffen ging worden.

Het rondlopen in de omgeving alleen was voor mij al voldoende. Ik vond het prachtig om in de authentieke gebieden te lopen die Shenmue II allemaal in zich had. De eerste keer dat ik in Kowloon terecht kwam kon ik niets anders zeggen dan dat het er echt fantastisch uitzag. En wie herinnert zich niet het volgen van vreemde dames, het achterna zitten van jongens die je tas hadden gejat, het knokken tegen een enorme bendeleider en het proberen te vangen van een boomblad. Het klinkt allemaal redelijk simplistisch, ik weet het, maar in dit spel werkt het allemaal. En ik weet dat het tevergeefs is, maar toch wil ik de volgende idealistische voorspelling doen: Sega kondigt op de E3 volgend jaar Shenmue III eindelijk aan!

SSX

24 november

Met de lancering van de PlayStation 2 brak een nieuwe tijdperk aan. De spelcomputers beschikten over veel meer kracht en de mogelijkheden leken eindeloos. Toch bracht de lancering van de spelcomputer die revolutie nog niet. Sterker nog, als we heel eerlijk zijn was er maar één game die echt liet zien waartoe de PlayStation 2 in staat was: SSX.

SSX is een snowboardgame waarin het meer om de fun dan om het realisme draait. Spelers kunnen met hun boarders meters hoog de lucht in springen en daar de meest fantastische capriolen uithalen. Voor elke goed uitgevoerde trick scoor je ‘boostpower’, waarmee je vervolgens nog harder naar beneden kunt boarden en ook weer hoger kunt springen. Je reist de hele wereld over, waarbij elk level weer een eigen look en feel heeft. Variatie is er ook te vinden in de verschillende personages, van wie je de statistieken kunt verbeteren.

Wat Jelle zich herinnert:

Als ik terugdenk aan SSX, dan denk ik terug aan de magie die de game in mijn huiskamer bracht. Jarenlang speelde ik met mijn broertje op de originele PlayStation. De stap van 32- naar 128-bit was enorm en met glinsterende oogjes keek ik samen met mijn broertje naar de televisie. ‘Wow, wat een vette vuurwerk-effecten’ en ‘Zo hey, die personages zien er goed uit’ galmden door de kamer, terwijl mijn moeder pepernoten naar mijn hoofd gooide. Totaal geen interesse in, want SSX was nieuw en deed iets wat ik nog nooit had gezien. Uiteindelijk heb ik tientallen uren met de game doorgebracht, alles vrijgespeeld wat je maar kon vrijspelen en daarom heeft de game voor altijd een plekje in mijn hart veroverd.

Pro Evolution Soccer

23 november

Pro Evolution Soccer is het eerste deel in de beroemde reeks voetbalspellen die inmiddels als PES door het leven gaat. Na twee ISS Pro Evolution-delen besloot Konami de reeks op te splitsen in twee voetbalseries die elk een eigen doelgroep hadden. International Superstar Soccer (ISS) bood de snelle arcade-actie en Pro Evolution Soccer ging voor het realisme.

Wat Chris zich herinnert:

Pro Evolution Soccer was een welkom vervolg op het geweldige ISS Pro Evolution, dat jarenlang in mijn PlayStation heeft gezeten. Toen de PlayStation 2 verscheen, was er eerst alleen ISS voor die console, waardoor ik het veel betere ISS Pro Evo met vrienden bleef spelen op die ouwe grijze bak. Pas een jaar na de introductie van de PlayStation 2 verscheen Pro Evolution Soccer en na enig twijfelen werd een PlayStation 2 met PES aangeschaft.

Vanaf toen ben ik jarenlang verslaafd geweest aan PES en in de afgelopen jaren aan PES 6, dat ik twee jaar lang elke dag tegen een huisgenoot heb gespeeld. Die traditie is afgelopen zomer doorbroken, toen ik een PlayStation 3 kocht. Helaas kwam ik tot de conclusie dat PES niet meer is wat het geweest is en dat PES 2010 mij lang niet zo aantrekt als de allereerste PES. Met als gevolg dat ik ben overgestapt naar het eens zo gehate FIFA…

De PlayStation 2

24 november

Deze week vieren niet alleen games hun verjaardag, ook is het aan de PlayStation 2 om een kaarsje uit te blazen. Negen jaar geleden kwam de spelcomputer op de Nederlandse markt en nog altijd komen er games voor het platform uit. Een prachtige prestatie!

Het begin van de PlayStation 2 was alleen niet zo goed. De spelcomputer was met zijn 1149 gulden op zijn minst duur te noemen, kwam in zo’n beperkte oplage dat hij bijna nergens te krijgen was en had launchgames waar je niet echt over naar huis kon schrijven. Alleen SSX en in mindere mate Tekken Tag Tournament waren de moeite waard. Toch veroverde de spelcomputer langzaam maar zeker meer terrein en gaat hij de geschiedenis in als één van de meest populaire spelcomputers aller tijden.

Wat Jelle zich van de lancering herinnert:

Voor mij begon de lancering van de PlayStation 2 met het verkopen van de oude PlayStation. Met alle games die ik over de loop der jaren had verzameld kreeg ik daar zo’n 500 gulden voor. Daarna was het tijd om te wachten op de 24e. Met mijn stomme kop had ik natuurlijk geen exemplaar gereserveerd en ging ik tegen beter weten in ’s ochtends naar de Bart Smit. Helaas, daar greep ik mis. Teleurgesteld ging ik naar school om daar een dag bedroefd rond te lopen. De volgende lading zou immers pas in maart van het volgende jaar komen.

’s Middags ben ik het internet opgegaan. Misschien dat er op de officiële PlayStation 2-site nog nieuws was van een volgende lading. Niks daarvan. Wel zag ik een link naar de online winkel. Totaal onbekend was ik met het doen van aankopen op het internet, maar tot mijn verbazing zag ik dat de PlayStation 2 in de online winkel op voorraad was. Ik bedacht me geen moment, belde mijn vader op, overtuigde hem dat hij mij zijn creditcardgegevens moest geven en tien minuten later was mijn bestelling geplaatst. Een dag daarna stond de pakketdienst voor mijn deur met de PlayStation 2 en kon ik me storten op de volgende generatie games.

Naast deze prachtige games vieren ook vele bezoekers hun verjaardag. Uit onze database hebben we 25 leden gehaald die hun geboortedatum hebben ingevuld. Deze leden zijn geselecteerd op IGS. Mocht je er niet bijzitten, dan horen we dat natuurlijk graag van je!

Geplaatst op 27 november 2009 om 16:00 door Jelle van Es