De jarigen van week 49

De rust op kantoor begint langzaam terug te keren. Veel games komen er niet meer uit en daarom gaan we onze pijlen richten op de eindejaarscontent. Uiteraard speelt de aankomende Game Awards daarbij een belangrijke rol, maar ook op andere manieren blikken we terug op 2009. Maar voordat het zover is, zetten we natuurlijk eerst de jarigen van week 49 extra in het zonnetje. Daarbij een aantal games en natuurlijk ook de Xbox 360!

Tom Clancy’s Rainbow Six

3 december

Rainbow Six is een tactical shooter en was de eerste game met het inmiddels welbekende ‘Tom Clancy’s’-stempel. Het is licht gebaseerd op het gelijknamige (en bijna gelijktijdig uitgebrachte) boek van de Amerikaanse schrijver Tom Clancy. Zowel de game als het boek draaien om een intensief getrainde antiterrorisme-eenheid – Team Rainbow – die gedurende een reeks missies in contact komt met een internationaal terroristisch complot om het overgrote deel van de wereldpopulatie uit te roeien. Het is de taak van de speler om samen met Team Rainbow deze missies tot een goed einde te brengen

Tom Clancy’s Rainbow Six kreeg een oneindig aantal vervolgen en uitbreidingen, de ene beter (Rogue Spear) dan de andere (Lockdown), maar het feit dat de serie nu, elf jaar na het eerste deel, nog altijd flink populair is zegt iets over de kwaliteit van het concept dat eraan ten grondslag ligt.

Wat Arthur zich herinnert:

Tom Clancy’s Rainbow Six introduceerde voor mij twee belangrijke elementen in shooters: tactiek en realisme. Niet langer werd van mij verwacht dat ik me als een blinde stier door hordes buitenaards gespuis of gemuteerde nazi’s moest werken; planning, voorzichtigheid en kennis van tegenstander en omgeving waren van levensbelang bij het uitvoeren van de verschillende missies. In plaats van een oneindig aantal kogels te kunnen absorberen was één schot vaak al fataal, wat de game zowel realistisch als verschrikkelijk spannend maakte.

Dit realisme zorgde ervoor dat ik vele missies keer op keer opnieuw heb zitten spelen om ze zo perfect mogelijk te doorlopen. Één keer opgemerkt worden door een terrorist betekende vaak het bittere einde voor een gijzelaar en dus het einde van je missie. Ook betekende het overlijden van een teammaat, dat je deze voor de rest van de game niet meer in kon zetten. Rainbow Six was onverbiddelijk, zeker op de hogere moeilijkheidsgraden, en daarom juist zo leuk.

Crash Bandicoot 2: Cortex Strikes Back

1 december

Met Crash Bandicoot 2: Cortex Strikes Back groeide het vrolijke buideldier pas echt uit tot een gameheld. In deze tweede platformer van Naughty Dog met Crash Bandicoot in de hoofdrol gebruikt de kwaadaardige Dr. Cortex onze held om aan kristallen te komen. Hiermee kan hij een Super Cortex Vortex creëren om de wereld over te nemen. Aan Crash de taak om deze kristallen te verzamelen in allerlei platformlevels. Later komt Crash achter de ware bedoelingen van Cortex en weet hij de snoodaard net op tijd te stoppen.

Wat Chris zich herinnert:

Ik heb Crash Bandicoot 2 echt helemaal grijs gespeeld. De platformlevels waren erg vermakelijk en lekker gevarieerd, bijvoorbeeld doordat je soms wisselde tussen van links naar rechts lopen en de diepte in lopen. Deze perspectiefswitch ging soms gepaard met actievolle scènes, zoals een gigantische sneeuwbal waarvoor je moest wegrennen. Erg spannend, want doordat je richting de camera liep, kon je amper zien welke gevaren je tegenkwam en moest je op je hoede zijn, bijvoorbeeld voor plotseling opduikende valkuilen.

Het mooiste gedeelte van Crash Bandicoot 2 waren de levels met het ijsbeertje. Dit was ook de reden waarom ik de game heel vaak met mijn zus gespeeld heb, want ook zij was helemaal weg van de levels waarin je op de rug van een op hol geslagen ijsbeertje probeerde de kuilen en obstakels te ontwijken om het einde van het level te halen. Tegen dat ijsbeertje kon het schattige tijgertje uit deel 3 zeker niet op!

Prince of Persia: Warrior Within

3 december

Ditmaal gaat de prins op een kruistocht om zijn vooraf bepaalde dood te verijdelen. Achterna gezeten door Dahaka, de onsterfelijke incarnatie van het Lot, komt hij terecht op een vervloekt eiland waar de grootste angsten van de mensheid ronddolen. Een zeer duistere kruistocht zal dit worden in tegenstelling tot het eerste deel.

Het eerste wat opviel toen het eerste beeldmateriaal van Prince of Persia 2 verscheen was de duistere sfeer. De prins ziet er nu gevaarlijker en gemener uit en de informatie die Ubisoft vrijgaf bevestigde dit nog maar eens. De prins keerde namelijk terug met dodelijkere aanvallen, maar ook met een duisterder hart. Het vechtsysteem was aangepast, zodat spelers een eigen vechtstijl konden ontwikkelen.

Wat Thijs zich herinnert:

Helemaal weg was ik van The Sands of Time en toen ik wat opving van een vervolg leefde ik helemaal op. Dat was voordat ik de eerste beelden zag die mij vooral deden denken aan de posters en kleding die de Gothics toentertijd in mijn klas hadden. De toon werd in de game zelf ook al snel gezet. De prins vloekt (‘’You bitch!’’) en moordt er rustig op los terwijl ik ook nog getrakteerd werd op muziek van Godsmack. Het derde deel wist gelukkig een betere balans te vinden tussen het oude Perzië en stoerdoenerij, want Warrior Within sloeg hierin een beetje te ver door.

De Xbox 360

2 december

2 december 2005 was het zover. Na een felle campagne werd eindelijk de nieuwe generatie spelcomputers gelanceerd. Geheel vlekkeloos ging dat niet. Net als zo’n beetje elke lancering was de vraag groter dan het aanbod, waardoor de spelcomputer na één dag al uitverkocht was. Bovendien kwamen er al snel berichten naar buiten van consumenten die last hadden van bekraste games, waardoor zij onspeelbaar werden. En dan had je tot slot nog het aanbod van games, dat volgens consumenten bestond uit voornamelijk simpele opvolgers.

Wat Jelle zich herinnert:

Mijn Xbox 360-ervaring begon stiekem al een paar dagen voor de lancering. InsideGamer was rond die tijd al een site van formaat geworden en van Microsoft hadden we dan ook al een Xbox 360, om zo alvast wat recensies te kunnen schrijven. Uiteraard wilde ik de spelcomputer ook zo snel mogelijk thuis hebben staan en daarvoor hadden we wat contacten ingeschakeld. Op een late dinsdagavond sprak ik dan ook met een vriend van me in de bossen van Putten af. In zijn auto stonden drie Xbox 360’s. Eén voor hemzelf, één voor Kris en één voor mij. De kassabon zou later nog komen, maar die hebben we nooit meer gezien. Ach, lekker boeiend, uiteindelijk hadden we de spelcomputer gewoon mooi een paar dagen voor de officiële lancering in huis staan!

Unreal Tournament

3 december

Unreal Tournament is een van de eerste ‘arena shooters’. Dat houdt in dat spelers in het spel simpelweg in een grote arena zitten en mekaar daar afknallen tot ze niet meer kunnen. De focus ligt hierbij natuurlijk op online gaming. Offline is het spel ook te spelen, maar dat is niets meer en niets minder dan een voorbereiding op het online knalwerk. In beide modi heb je namelijk te maken met Deathmatches en dergelijke, alleen strijd je offline met en tegen bots, en online met of tegen mensen. De game werd overal geprezen om de mooie graphics, snelle en verslavende gameplay, goede kunstmatige intelligentie en de multiplayermogelijkheden. Samen met Quake III Arena zorgde dit spel voor een ware online multiplayerrevolutie.

Wat Jules zich herinnert:

Toen mijn opa en oma zestig jaar getrouwd waren, raakte ik aan de praat met een ‘soort van’ neef van me. We praatten over games als Rayman, Mafia, The Thing et cetera, en plots kwamen we op ‘Unreal Tournament’ uit. Hij was er blijkbaar al maanden aan verslaafd en beloofde me de game te lenen. Zo gezegd zo gedaan. En een wereld ging voor me open. Voor ’t eerst speelde ik een shooter die niet draaide om een of andere oorlog of wat ruimtemonsters, maar gewoon om snel en hersenloos knalwerk.

Het speelde snel, chaotisch en toch weer wat tactisch. Omdat wij destijds geen internet hadden, mocht ik me vermaken met het afslachten van bots. Het duurde niet lang of ik was een ware bot-slachter met de Razorjack, een wapen dat messcherpe discussen afschoot waarmee makkelijk hoofden afgeschoten werd. Uiteindelijk ging ik af en toe cheats gebruiken, opdat ik na een aantal schoten van de Redeemer kon genieten van een M-m-m-monster kill. Ondanks dat ik de game tijden na de echte release gespeeld heb, was dit voor mij een revolutie in PC-gaming. Tot op de dag van vandaag wacht ik op een game die me dat machtige gevoel van UT kan geven. Ach ja…

SoulCalibur

1 december

Soulcalibur werd geroemd om zijn prachtige graphics en de game heeft het beat ‘em up-genre naar een nieuw niveau weten te tillen. Deze game is in eerste instantie uitgebracht voor de arcadehallen en vervolgens geport naar de Sega Dreamcast. Soulcalibur is veruit de sterkste game die uitgebracht is op deze console. Het spel is een vervolg op Soul Edge die een make-over kreeg na het ontvangen van veel kritiek en Soul Edge werd omgedoopt tot Soulcalibur. De naam is ontsproten uit dit eerste deel, aangezien het heilige zwaard, Soulcalibur, het opneemt tegen het kwaadaardige zwaard, Soul Edge.

Wat Jeroen zich herinnert:

SoulCalibur is inmiddels alweer tien jaar oud. Ik weet nog dat hij niet heel lang na de lancering van de Dreamcast in Nederland uitkwam. Eerst was ik niet van plan om hem te kopen, aangezien een vriend van mij hem ook al zou kopen en we hem toch alleen multiplayer zouden gaan spelen. Dit idee legde ik al snel naast me neer, en na jarenlang spelen heb ik daar nooit spijt van gehad. Samen met de eerder genoemde vriend, Jaap Stricker (ooit eens bij IG iets gedaan geloof ik), ben ik ook nog naar een heus SoulCalibur-toernooi gegaan. Deze vond plaats in Amsterdam, in de inmiddels opgeheven Virgin Megastore onderin Magna Plaza. Ik weet nog goed dat er redelijk wat mensen op af kwamen, en dat het op veel momenten nog best spannend was. Zelf was ik niet goed genoeg, helaas. Ik kwam niet verder dan de eerste ronde, waar ik op een paar punten verschil niet doorging. Een jongedame met een felroze Dreamcast-controller heeft mij een ronde afgesnoept. Ik zal me Soul Calibur altijd herinneren als het beste vechtspel wat ik ooit heb gespeeld. Het volgende was jarenlang het scenario in de zomer, als het echt mooi weer was: buiten met een tv, een Dreamcast, SoulCalibur, een Arcade Stick en iets kouds te drinken. Mooier kon het niet.

Naast deze prachtige games vieren ook vele bezoekers hun verjaardag. Uit onze database hebben we 25 leden gehaald die hun geboortedatum hebben ingevuld. Deze leden zijn geselecteerd op IGS. Mocht je er niet bijzitten, dan horen we dat natuurlijk graag van je!

Geplaatst op 4 december 2009 om 18:00 door Jelle van Es