Napoleon: Total War

Als kleine jongen had de Corsicaanse Napoleon Bonaparte een hekel aan Fransen. Maar, zoals we allemaal weten, later wist de kleine jongen zich op te werken tot keizer van de Camembert-eters en speelde hij veroveraartje door heel Europa. Ik moet bekennen, als ik zou weten dat er voor mij ook een keizerstitel in het verschiet ligt, dan wil ik mijn haat voor Fransen ook wel aan de kant schuiven.

Zoals de titel al aangeeft, draait het (voor het eerst in de serie overigens) in deze game niet om een tijdsperiode of een bepaald volk, maar om één persoon. Tijdens vijf verschillende campagnes zul je dan ook langzaamaan meer te weten komen over deze megalomane dwerg en de achtergrond van zijn vele overwinningen. Uiteindelijk mogen spelers de geschiedenis herschrijven door te voorkomen dat Napoleon zijn Waterloo vindt bij de Slag om euh… Waterloo. Voordat het zover is moet je eerst strijd leveren, onder meer rondom het Alpengebied, een weg naar Frankrijk vinden vanuit Egypte en moet het koude Rusland getrotseerd worden.

Aangezien de campagnes verschillende fases uit de carrière van onze megalomaan behandelen, verstrijken er minder jaren dan dat we gewend zijn van een Total War-game. Voorheen verstreken er honderden jaren, een half jaar per beurt, nu verstrijken per beurt slechts twee weken uit het leven van Napoleon. Gevolg: het bouwen van eenheden duurt veel meer beurten, het geld stroomt minder snel binnen (tenzij je als een plunderende aap door het land raast) en verzwakte bataljons worden minder snel aangevuld met verse troepen. Roeien met de riemen die je hebt is dus het devies.

Dit gaat ook zeker op voor de generaals. Waar voorheen er nog lustig op los gerekruteerd kon worden, beschik je als speler nu over slechts veertig generaals, stuk voor stuk gebaseerd op historische figuren. Sterven zij tijdens een gevecht, dan ben je ze voorgoed kwijt. Een beetje voorzichtig omspringen met deze sleutelfiguren is dus wel belangrijk. Maar tegelijkertijd is het ook van belang ze nauw te betrekken bij je veldslagen. Elke generaal heeft een positieve invloed op het moraal van je troepen en heeft bijvoorbeeld de mogelijkheid om op de vlucht geslagen troepen nog één keer te overtuigen om over te gaan tot de aanval. Uiteraard heeft elke generaal zo zijn sterktes en zwaktes, dus het is zaak de juiste man op de juiste plek op het juiste moment in te zetten.

Napoleons in spe zullen hun handen vol hebben aan deze game, want er zijn 355 nieuwe eenheden, verdeeld over de verschillende facties. En uiteraard zijn er ook weer bijzondere eenheden bij met elk hun eigen specialiteiten.. Zo zag ik tijdens de demonstratie het zogenaamde Russische unicorn-kanon, een kanon dat explosieven afschiet die zich in de lucht van elkaar afscheiden, waarna ze bij inslag enorme kraters achterlaten. Het dondert, het blaast, het zorgt voor rook en een schuddend beeld, het is een indrukwekkend spektakel waar je gelijk van onder de indruk raakt. Ook infanterie met granaten in de broekzak zijn een welkome aanvulling om de formaties van de tegenstander te ontregelen. De duizend bommen en granaten zijn zeker weer van de partij.

Misschien is het zelfs zo dat je deze beroemde uitspraak van Kapitein Haddock zelf ook meer dan eens uitspreekt als je tijdens de campagne een nieuwe functionaliteit inschakelt. Voorafgaand aan een veldslag is het mogelijk om ‘drop in battles’ te activeren. Hierbij worden vanuit een online lobby mensen geplukt om de rol van de tegenpartij te vervullen.

Binnen Creative Assembly schijnen al veel getraumatiseerde mensen rond te lopen die vleugellam niet door de eerste campagne heen kwamen, omdat hun collega’s bij de eerste de beste veldslag al zoveel schade toebrachten,

dat de campagne een stuk moeilijker te halen viel. Het klinkt als een interessante toevoeging voor mensen die een extra uitdaging zoeken, maar het is even afwachten hoe populair de functie wordt. Zo is er geen rankingsysteem aan verbonden, een echte beloning voor het bezorgen van een trauma bij de tegenstander zit er dus niet in.

Napoleon: Total War is wat kleinschaliger qua opzet en dat is een welkome verandering. Het grootste probleem dat velen hadden met Empire: Total War was het enorme aantal opties, de gigantische spelwereld en de talloze nieuwe facetten die ervoor zorgden dat je onwennig aan de slag ging met de game. Nu is alles een tandje teruggeschroefd en keert de game terug naar een iets eenvoudigere opzet, waardoor alles behapbaar blijft. Het zal deze game ongetwijfeld ten goede komen en als leider van een machtig keizerrijk, kijk ik er naar uit om Europa weer aan mijn voeten te krijgen.

Geplaatst op 7 december 2009 om 12:00 door Gerard van Nieuwenhuijzen