Metro 2033

2009 kende veel trends, zoals je in dit artikel kunt teruglezen. Eén punt ontbreekt in mijn ogen in het artikel: de opkomst van Oost-Europese studio’s, die steeds interessantere projecten aankondigen. De volgende in het rijtje potentiële toffe games is Metro 2033, een game die gemaakt wordt door jongens die eerst aan S.T.A.L.K.E.R. hebben gewerkt.

Metro 2033 speelt zich af in het jaar 2033 (ja, echt!) in het altijd gezellige Moskou. Na jaren is het onvermijdelijke gebeurd: een nucleaire oorlog is uitgebroken en dat heeft Moskou hard geraakt. De stad is helemaal naar de gallemiezen gegaan en de enige mensen die nog in leven zijn, vinden we in de metrogangen van de voormalige wereldstad. Het metrostelsel blijkt namelijk als een enorme schuilkelder te fungeren. Elke metrohalte is uiteindelijk in een eigen dorp veranderd, waar een paar honderd man proberen te overleven. Ze mogen de nucleaire ramp hebben overleefd, de problemen zijn er niet minder om geworden. Want naast de spanning tussen de groeperingen van de metrostations, wordt de bevolking ook nog eens belaagd door gemuteerde wezens.

Een perfect moment dus om de wereld in te stappen en kennis te maken met het hoofdpersonage van de game: Artem. Een ‘normale’ jongen die probeert te overleven in de metro’s van Moskou, totdat hij op een dag van een stoere vent een opdracht krijgt. De mysterieuze man is namelijk achter een groot gevaar gekomen en als hij niet binnen een paar dagen terugkeert, is het aan Artem om iemand anders daarvan weer op de hoogte te stellen. Je raadt het al, je ziet die gast nooit meer en als brave burger besluit je op stap te gaan. Een reis die voor eens en altijd jouw leven zal veranderen.

Nu ik dit zo heb opgeschreven, lijkt het er op dat Metro 2033 iets van Fallout wegheeft, met de verschillende steden, de setting en het avontuur. Vergis je niet: Metro 2033 is een First-Person Shooter en heeft slechts hier en daar een RPG-elementje. Zo zul je voorzichtig om moeten gaan met de kogels die je gebruikt. In de wereld van Metro 2033 krijg je kogels niet gratis bij elk pakje boter en naast het sporadisch vinden van kogels op geheime plaatsen, ben je vooral aangewezen op de winkels in de dorpen. Ze zijn zelfs zo schaars, dat ze de positie van geld langzaam maar zeker hebben ingenomen. Dat betekent dat elke verschoten kogel in Metro 2033 er op neer komt dat je geld loopt te verbranden. Dit leuke gegeven stimuleert gebruikers echt om gerichter te schieten, om zo ‘geld op te sparen’ om een beter wapen te kunnen kopen.

En die wapens heb je nodig voor de vele vijanden die je tijdens je avontuur tegenkomt. Vanaf het begin af aan sta je eigenlijk oog in oog met gruwelijke wezen, die er totaal geen probleem mee hebben om een hap uit jouw lichaam te nemen. Dankzij de donkere postapocalyptische sfeer, de prachtige lichteffecten en het op dit moment al het zeer behoorlijke niveau aan details zat ik vanaf het begin af aan op het puntje van mijn stoel. Er heerst een constante spanning in de wereld van Metro 2033. Op elk moment kun je oog in oog komen te staan met een monster of open je juist net de deur van een bandietenschuilplaats, waarna er een dodelijk gevecht uitbreekt. Overigens is Metro 2033 niet een geval van ‘gangetje-gangetje’. Er zijn genoeg momenten waarbij je boven de grond komt, om daar met een gasmasker op de boel te gaan onderzoeken. Het levert een interessante afwisseling op, hoewel het gevoel van beklemming nooit ver weg is.

Mijn gespeelde demo duurde zo’n anderhalf uur en daarin heb ik geschoten, ben ik door dorpen heen gewandeld, ben ik door groten getale vijanden in het nauw gedreven, heb ik enge momenten meegemaakt, in flashbacks terecht gekomen en me vooral heel erg vermaakt. Je ziet qua sfeer duidelijk dat het gemaakt wordt door de jongens die achter de eerste S.T.A.L.K.E.R., maar tegelijkertijd merk je ook dat zij van S.T.A.L.K.E.R. geleerd hebben en dus geen domme fouten meer maken. Metro 2033 is dan ook veelbelovend!