Mass Effect 2

Mass Effect 2 gaat van start met een keiharde knal, zo bleek tijdens een uitgebreide speelsessie waarin ik het eerste uur van de game eens goed onder handen nam. Tijdens een zoektocht naar de altijd kwaadaardige Geth, de robotachtige schepsels die we allemaal kennen uit deel één, raakt commandant Shepard met zijn high tech ruimteschip de Normandy verzeild in een gigantisch ruimteslagveld. Zonder al te veel uit te wijden over de heftige opening kan ik alvast verklappen dat jij, commandant Shepard, na dit spetterende begin een totaal ander mens bent.

Als een iets roekelozer persoon, die zich een stuk minder om zijn eigen welzijn bekommerd, maakt Shepard een doorstart in een revalidatiekliniek. De ruimteslag heeft niet alleen zijn geest, maar ook zijn fysiek hard getroffen. Gelukkig staat de techniek van de toekomst voor niets, want na een grote en op geavanceerde wijze uitgevoerde operatie staat de commandant weer op beide benen. Voor de nieuwkomer vormt dit geneeskundige hoogstandje direct de mogelijkheid de hoofdpersoon volledig te customizen, dankzij een slim verzonnen gezichtsreconstructie. De veteraan die het eerste deel heeft gespeeld kan overigens gewoon door met zijn of haar eerder gemaakte personage, waardoor de eerste Mass Effect naadloos overloopt in deel twee.

Nauwelijks bijgekomen van een zware operatie, gaat het voor Shepard allemaal weer mis. De revalidatiekliniek waarin hij op krachten komt wordt aangevallen, waardoor de oorlogsheld flink aan de bak moet in het grote en futuristische complex. Gelukkig staat Shepard er niet alleen voor en wordt hij bijgestaan door intelligente teamgenoten en een lading speciale krachten. De teamgenoten blijken een stukje slimmer dan in het eerste deel. Daar waren ze weliswaar prima ondersteuning, maar stortten ze zich net iets te vaak als roekeloze krijgers in het strijdgewoel. Hoewel ik me daar toentertijd geen moment aan heb gestoord, valt absoluut meteen op dat ze hun acties in Mass Effect 2 net iets beter overdenken.

Het overdenken van acties is in het Mass Effect-universum zeker geen overbodige luxe. Nog steeds speelt een significant deel van de game zich namelijk af in prachtig gevisualiseerde en ingesproken dialogen. Gesprekskeuzes die Shepard maakt in deze conversaties kunnen een gigantische impact hebben op het verhaal, waardoor alle keuzes heel bewust gemaakt moeten worden. Erg veel dialogen heb ik nog niet kunnen zien, maar de dialogen die in het eerste uur van de game zitten, lopen over van de interessante keuzemogelijkheden.

Tijdens de tactische gevechtshandelingen in het complex heb ik echter wel uitgebreid gespeeld met de wapens en krachten.Net als bij het eerste deel krijg je met een druk op de knop een rond selectiescherm te zien, waarin je jouw wapens en die van jouw teamgenoten kunt uitzoeken en kunt uitrusten. Het ‘krachtenwiel’ kent wel een kleine aanpassing. Ook hier nog steeds een rond selectiescherm voor jou en je teamgenoten waarmee je speciale krachten kunt activeren, maar ditmaal met de mogelijkheid meer speciale krachten aan knoppen te mappen dan in deel één. Een welkome toevoeging waardoor de game nog iets beter wegspeelt.

Er is nog meer waaruit blijkt dat ontwikkelaar Bioware niet lui achterover heeft gezeten. Waar deel één regelmatig werd geteisterd door laat inladende textures, gaat dit in deel twee als een tierelier. Daarnaast beweegt Shepard iets minder houterig en voelen het schieten en uitvoeren van telekinetische krachten een stuk meer solide aan. Bioware lijkt bijzonder ver te zijn gevorderd en niets lijkt hen in de weg te staan een game uit te brengen die het originele Mass Effect op alle fronten voorbijstreeft.