Borderlands: Mad Moxxi’s Underdome Riot

Na het zombiehersenen-dieet dat Dr. Ned mij vorig jaar voorschreef, had ondergetekende het wel even gehad voor de rest van het jaar wat zombies betreft. Hoe vermakelijk Rob en ik Zombie Island-content voor Borderlands ook bleven vinden, een nieuw gerecht op de menukaart is altijd welkom. Gelukkig brengt ontwikkelaar Gearbox het ons met de tweede downloadable content, genaamd Mad Moxxi’s Underdome Riot.

The Underdome uit de titel is een hubwereld op de planeet Pandora die een verzameling arena’s met elkaar verbindt. Het gebied ziet er nog het meeste uit als een luguber circus met de bekende Borderlands-twist en Mad Moxxi - what’s in a name - is de trotse eigenaresse. Dit ‘moordwijf’ is op zoek naar een nieuwe echtgenoot en daagt jou uit om indruk op haar te maken. Het enige wat je hoeft te doen is talloze hordes vijanden afknallen in arenawedstrijden, ondersteund door het meest sadistische commentaar van de dame zelf. Je zult erachter komen dat het moeilijker is dan het klinkt.

Waar je in Borderlands nog redelijk kon overleven als solospeler is in de nieuwe content samenwerken het sleutelwoord. Wanneer een ronde succesvol wordt afgesloten, krijgt jouw team steeds moeilijkere vijanden te verwerken. Deze variëren van het standaard voetvolk tot de grootste eindbazen. Elke golf heeft daarnaast, net als in de vergelijkbare modi van Gears of War 2 en Halo 3: ODST, zijn eigen kenmerken. Vijanden kunnen opeens sterkere schilden krijgen, bepaalde wapens brengen meer schade toe of de zwaartekracht daalt. Zo brengt elke golf iets verrassends met zich mee. Mijn Soldier-klasse bracht met zijn ondersteunende Turret uitkomst in enkele hachelijke situaties, maar de rare schommelingen in de moeilijkheidsgraad zorgen ervoor dat je constant op je hoede moet blijven.

Aan de oppervlakte lijken de arenatoernooien een geslaagd concept, maar bepaalde keuzes en de uitwerking daarvan gooien roet in het eten. Zo is het aantal van drie arena’s wel erg magertjes en tonen deze niet de meest interessante locaties en vijanden die Borderlands te bieden heeft. Constant in dezelfde omgevingen vechten wordt op den duur erg saai, zeker in contrast met de sfeervolle, circusachtige Underdome-hub. Hier heb je de mogelijkheid te herbevoorraden en belangrijker; voorwerpen op te slaan. Een stijlvolle maar zwijgzame Claptrap-robot doet dienst als bankier en bied uitkomst aan spelers die altijd een overvolle inventaris meezeulen.

The Zombie Island of Dr. Ned was dankzij de totaal andere omgeving en gevarieerde quests een zeer vermakelijke aanvulling op Borderlands. Maar juist dat wat de game zo verslavend maakt, is afwezig in deze DLC. Quests bestaan slechts uit het winnen van rondes en het doden van vijanden levert je niet eens meer ervaringspunten op! Door de matige beloningen aan het eind van elke ronde is het verdienen van geld en nieuwe wapens jammer genoeg sterk naar de achtergrond geschoven. Hoewel elke speler op het eind van de toernooien beloond word met twee vrij besteedbare skillpoints is er van vooruitgang voor je personage maar weinig sprake.

Met oog op bovenstaande is Mad Moxxi’s Underdome Riot alleen leuk voor spelers die zwemmen in het geld, het hoogste level hebben bereikt én niet vies zijn van een uitdagende spelmodus waarbij tactisch samenwerken van belang is. Toch valt het te betwijfelen of zelfs zij het lang zal boeien door de gestripte gameplay, het gebrek aan humor en de gerecyclede omgevingen. Het idee dat Gearbox voor ogen had is helaas matig uitgewerkt en Mad Moxxi kan maar beter een contactadvertentie in de krant plaatsen, ze zal in mij geen nieuwe echtgenoot vinden!

Geplaatst op 24 januari 2010 om 09:00 door Eelco Hanou