Battlefield: Bad Company 2

Die verdraaide Russen leren het ook nooit. In 1962 dachten ze de Verenigde Staten vanaf Cuba vrolijk te kunnen bestoken met kernraketten en nu proberen ze de wereldnatie wederom vanuit hun eigen achtertuin te op de knieën te dwingen. Helaas is wijlen president Kennedy er niet om de crisis te bezweren, waardoor dit heikele karweitje ditmaal wordt overgelaten aan 's lands beruchtste legercompagnie: de Bad Company.

Na hun bikkelharde strijd in het eerste deel worden Marlowe, Sweetwater, Haggard en Redford in Battlefield: Bad Company 2 naar Zuid-Amerika gestuurd om een geheim prototype massavernietigingswapen van de Russen onschadelijk te maken. Al snel word je in de Boliviaanse jungle gedropt, waar je meteen wordt geconfronteerd met een fantastisch schouwspel. Vanaf een heuvel kijk je uit over een gigantisch oerwoud en zie je prachtig beboste bergen opdoemen in de verte. Allemaal haarscherp en vooral tastbaar. Ook de weelderige flora om je heen ziet er oogstrelend uit. Het kabbelende beekje, het tjirpen van insecten en het gezwaai van de bomen: het lijkt wel vakantie.

Het rustgevende vakantiegevoel wordt al snel verstoord door de aanwezigheid van vijandelijk tuig. Het ene moment staan twee soldaten op een bruggetje elkaar achteroverleunend piratenverhalen te vertellen en een moment later liggen ze met lood doorzeeft op datzelfde mooie bruggetje. Gealarmeerd door geweerschoten stormen andere tegenstanders een nabijgelegen wachtpost uit en wordt dekking gezocht achter fragiele houten hekwerkjes en stevige rotsen. Glimlachend stop ik wat munitie in mijn grenade launcher en knal ik luttele seconden later de complete wachtpost aan gort. De enkeling die dit grove geschut heeft overleefd, vindt vervolgens snel de dood door een welgemikt schot op de borst of in het hoofd. Heerlijk!

Wat in dit junglelevel opvalt is het heerlijke geluid dat de beeldenpracht naar een nog hoger niveau tilt. Het geluid van sjirpende krekels, afgewisseld met het gebulder van omvallende bomen en het gedreun van inslaande kogels is een genot voor het oor. Niets kan echter tippen aan een knallende explosie, gevolgd door realistisch gekraak en rondvliegend hout. Gelukkig blijft het in de Boliviaanse jungle niet bij het opblazen van één gebouw en al snel volgen er meer. Het opblazen van verschillende bouwwerken is telkens weer genieten.

Hoe vet ook, de Bad Company is natuurlijk niet naar Bolivia gevlogen om wat huisjes aan gort te knallen. Hun ware missie is om informatie rondom het Russische superwapen te vergaren en laat er in de Boliviaanse jungle nu net een CIA-agent gevangen zitten die je er het fijne over kan vertellen. Met wat kleine omzwervingen weten ze de beste man te bereiken en wat volgt is een oogstrelend tussenfilmpje, die mij sterk deden denken aan die van Uncharted 2. Vooral de animaties en het acteerwerk kwamen bijzonder hoogstaand over, waardoor ik hier graag wat meer van dit soort conversaties had willen zien.

Helaas kwam het daar niet van en werd ik gelijk doorgesluisd naar een nieuw level in een sneeuwrijk en licht bebouwd gebied. Daar kon ik ook wel mee leven, want hier aangekomen nam ik gelijk plaats achter een machinegeweer van een helikopter en knalde ik tientallen vijanden op de grond helemaal kapot. Net bijgekomen van de helikopteractie word ik gelijk in een terreinwagen geduwd, waarna een zinderende achtervolging door de besneeuwde bergpassen volgt. Een erg intense en indrukwekkende beleving, die tevens laat zien dat de singleplayermodus meer omvat dan alleen het standaard knallen.

Bad Company 2 is niet alleen divers op het gebied van gameplay. Ook de twee levels die ik heb gespeeld vormden een mooi contrast. Vechten in een bebost oerwoud voelt immers totaal anders dan vechten in een wat opener berggebied. Omdat deze beide levels erg sterk in elkaar zitten en er bovendien retemooi uitzien, koester ik de hoop dat de andere levels ook voldoende afwisseling en schoonheid met zich mee zullen brengen.

Voor wie de schoonheid die de mooie jungle- en sneeuwlevels liever gezamenlijk wil beleven bevat Bad Company 2 ook een zeer uitgebreide multiplayermodus. Ik mocht onder andere aan de slag met de Squad Deathmatch- en Squad Rush-modi. In Squad Deathmatch bevechten vier teams van vier man elkaar op een bloederig slagveld met als doel zo snel mogelijk een x-aantal vijanden om te brengen. In mijn geval bevonden de strijdperken zich in een wijds woestijngebied vol lemen bouwsels en in een veel geslotener sneeuwlevel vol met bomen die je kunt gebruiken voor een volwassen potje verstoppertje. Het is erg leuk om te zien hoe die verschillende omgevingen met hun factoren de gekozen tactieken van alle teams beïnvloeden.

Misschien nog leuker dan Squad Deathmatch is Squad Rush. In deze modus probeert een aanvallend team van vier man de verschillende bases van een net zo groot verdedigend team op te rollen om zo de strijd in hun voordeel te beslechten. De balans in deze modus voelt erg goed aan en het aanvallende noch het verdedigende team lijkt in het voordeel. Twee van de vier potjes werden dan ook gewonnen door het aanvallende team, terwijl de verdedigers de andere twee keer met de overwinning aan de haal gingen. Squad Rush heeft werkelijk alles in huis om uit te groeien tot een erg populaire online modus.

Zoals je ongetwijfeld is opgevallen staat deze gespeeld impressie bol van de positiviteit. Terecht, want Bad Company 2 lijkt weinig fout te doen. Het enige kleine kritiekpuntje dat ik naar aanleiding van mijn uitgebreide speelsessie kan benoemen zijn wat visuele oneffenheden in de multiplayermodi. Maar omdat ontwikkelaar DICE daar ongetwijfeld druk mee bezig is heb ik goede hoop dat dit kleine euvel bij de uiteindelijke versie is verdwenen. Voor een definitief oordeel zul je echter nog even moeten wachten tot 2 maart, want pas dan gaan we alles vertellen over de rest van de singleplayer en de overige multiplayermodi.