Napoleon: Total War

Ik ben één van de weinige gamers die zonder al te veel problemen heeft kunnen genieten van Empire: Total War. De klaagzang van crashende games, niet werkende videokaarten en het uitblijven van broodnodige patches is dus aan mij voorbij gegaan. Maar toch, de game was niet perfect. Zo heb ik me gruwelijk geïrriteerd aan de belachelijk lange laadtijden en haalde de computergestuurde tegenstander soms onverklaarbare acties uit. Ontwikkelaar Creative Assembly heeft dus wat goed te maken bij haar fans en probeert dat te doen met Napoleon: Total War.

Napoleon is een volledig losstaand spel en dus geen uitbreiding, maar dat zie je eigenlijk niet. Als je de game opstart en aan de slag gaat met de campagne, is het één en al herkenbaarheid. Je hebt in de verschillende steden dezelfde soort upgrades, per provincie zijn er altijd wel één of twee plaatsen waar je mijnen of plantages kunt neerzetten en ook de eenheden hebben veel weg van Empire. Nu is dat op zich best logisch als je bedenkt dat het spel zich in ongeveer dezelfde periode afspeelt. Maar waarom zou je dit spel dan gaan spelen als je Empire al hebt?

Het grote visitekaartje van de game is het verhaal. In een aantal verschillende campagnes ontdek je hoe Napoleon van een klein mannetje uitgroeit tot de keizer van zijn Franse Rijk. In de previewcode die wij mochten spelen waren er twee campagnes beschikbaar, waarvan de eerste als tutorial wordt gebracht. Het toffe aan deze opzet is dat je echt historische evenementen naspeelt. Na de tutorial beland je in het jaar 1796, waar je de veldtocht van Italië naspeelt. Doel daarvan is het Oostenrijkse leger van de kaart te vegen.

Je begint de missie met een enkele stad, twee legers en vijf andere landen. Elke natie heeft zijn eigen agenda en het is belangrijk om vriendschappen te sluiten. Daar kwam ik bij mijn eerste speelsessie achter toen ik met de twee legers twee verschillende steden van twee verschillende naties aanviel. Omdat een derde natie een militaire alliantie met hen had gevormd, had ik na een half uur spelen gelijk een groot probleem. Ik had te weinig steden om genoeg geld te genereren voor een leger en mijn bestaande krijgsmacht werd door de vijandige overmacht vernietigd.

Een les wijzer waagde ik nog een poging en concentreerde ik me volledig op de vervelende Oostenrijkers. Daarnaast sloot ik gelijk een alliantie met de Sardiniërs, net als Napoleon in het echt deed. Zodoende haalde ik geld op via trade agreement en hoefde ik mijn steden die in de buurt van de Sardinische grens lagen minder goed te verdedigen. Hierdoor kwam er meer geld vrij om te investeren in infrastructuur en de economie, zodat er uiteindelijk een leger opgebouwd werd en de grote aanval ingezet kon worden.

Maar diplomatie alleen is niet genoeg om de vijanden te slim af te zijn, omdat er een aantal zaken zijn die een onverwachte wending aan de strijd kunnen geven. Ten eerste is er de invloed van het weer. In plaats van dat het spel per beurt overgaat van lente naar winter, duren de beurten in Napoleon ‘slechts’ twee weken. Daardoor blijft een bepaald weertype langer hangen. In de zomer heb je over het algemeen de beste weersomstandigheden om te vechten. De herfst brengt bijvoorbeeld regen waardoor wapens kunnen haperen en in de winter lopen de troepen langzamer door de sneeuw. Naar aanleiding van de omstandigheden is het verstandig de tactiek daarop aan te passen. In de regen vertrouw ik bijvoorbeeld meer om mijn cavaleriebataljon en laat ik mijn troep eerder grijpen naar de bajonetten dan dat ik keurig op een rijtje ga staan schieten.

Het tweede grote verschil is het reliëf. Nu zitten er in Empire al heel wat locaties waar je te maken hebt met wat hoogteverschil, maar in Napoleon is het eigenlijk elke keer raak. Je hebt echt hoge heuvels waar je met jouw paarden op hoge snelheid vanaf kunt rennen en je hebt stukken waarbij er kleine hoogteverschillen zijn. Als je bij dat laatste niet goed oplet, knal je met jouw kanon een kogel de grond in, omdat hij net voor een klein heuveltje stond. Hierdoor kaatst de kogel een compleet andere kant op en geef je de tegenstander kans jouw kanonnen kapot te meppen.

De previewcode voelt goed aan. Er zijn misschien iets te veel elementen die bekend overkomen, maar de manier waarop het verhaal wordt gebracht en het vooruitzicht van honderden nieuwe gevechten doen ons deugd. Daarnaast lijken de vervelende technische problemen uit Empire opgelost en worden gevechten bijvoorbeeld veel sneller ingeladen. Er lijkt geen vuiltje aan de lucht voor onze kleine Franse vriend.