Chime

Half in trans druk ik op de knop om de game af te sluiten. Het is stil. Ik bevind mij weer in de normale wereld. In mijn laatste sessie heb ik vijfenveertig minuten lang naar dezelfde loop zitten luisteren met steeds weer een kleine verandering. Vijfenveertig minuten lang zat ik met mijn hoofd ergens anders. Echt ergens anders.

Voordat je je afvraagt wat voor vaag figuur de redactie van InsideGamer nou weer heeft aangenomen, laat mij proberen uit te leggen wat Chime precies is en wat het met mij heeft gedaan. Chime is de ambient game bij uitstek: je luistert ernaar zonder dat specifiek je aandacht getrokken wordt door een bepaald element, zoals een refrein waarin iemand zingt. De game probeert een sfeer te creëren en de speler in de ban te houden van diezelfde sfeer. Je wordt bevangen door een soort trance, maar wel één waar je actief handelingen voor moet blijven verrichten. Het gaat erom dat je niet meer nadenkt maar gewoon doet, soms actief om een bepaald resultaat te krijgen en soms willekeurig waarbij je afwacht wat er precies gebeurt.

Okay, dat is allemaal leuk en aardig, maar wat doe je dan precies? Chime is een game die twee verschillende gamegenres combineert. Aan de ene kant is er het puzzelelement en aan de andere kant het compositie-element. Deze twee verschillende stijlen zul je door elkaar gebruiken tijdens het spel. Het puzzelelement bestaat uit het plaatsen van Tetrisblokken in een veld. Elk Tetrisblok is opgebouwd uit vierkantjes en zodra er een vierkant van drie bij drie vierkantjes ontstaat, verandert deze in een zogenaamde ‘quad’. Dit principe werd in Lumines ook gebruikt waarbij vier vierkantjes een quad vormde. Vanaf dat moment heb je kort de tijd om je quad zo groot mogelijk te maken, voordat deze inactief wordt en verdwijnt. Vervolgens is er aan de uitlijning te zien welk deel van het speelveld je ‘in bezit hebt’. Daarnaast speelt er muziek op de achtergrond. Het riedeltje begint elke keer opnieuw en doel is om het hele speelveld te veroveren binnen een van te voren vastgestelde tijd. Hoe meer bezit je verdient, des te meer lagen van de achtergrondmuziek vrijgespeeld worden en des te meer tijd toegevoegd wordt aan de resterende tijd om punten te kunnen behalen.

Veel muziekgames zijn ritmische games. Daarbij is het de bedoeling om op het ritme bepaalde acties uit te voeren, zoals bij Dance Dance Revolution of Elite Beat Agents, maar Chime is een compositiegame en daarom veel relaxter. De nadruk ligt niet op het ritmische element, maar op het creëren van melodieën. Elk eerste vierkantje van een Tetrisblok maakt een geluid van een instrument en de hoogte van het geluid wordt bepaald door de hoogte van waar het vierkantje in het veld geplaatst is. Hierdoor begin je soms zonder dat je het doorhebt melodieën toe te voegen aan de achtergrondmuziek. Alle overblijfselen van de Tetrisblokken na het vormen van quads maken ook nog geluid. Er vormt zich hierdoor een muur van geluid waar je geen controle over hebt, maar waar je wel verantwoordelijk voor bent. Dit is puur voor de schoonheid, want buiten het stimuleren van je oren hebben de melodieën weinig functie. Je hoeft niet na te denken hoe je moet componeren, want dat gaat vanzelf terwijl zonder je input er niets zou ontstaan. Jij bent de schepper!

Een manier om een echt hoge score te verdienen is door verschillende quads te vormen. Hierdoor ontvang je een steeds hogere score vanwege de multiplier die je met elke quad verdient. De quads verdwijnen zoals gezegd wel na een tijdje en daarmee verdwijnt ook je multiplier. De game straft je niet genadeloos af op het plaatsen van blokken die het onmogelijk maken om quads te vormen. Ook de vierkantjes van deze blokken verdwijnen na een tijdje. Dit werkt zeer rustgevend, zoals de ambient sfeer behoort te zijn. De uitdaging die je voor jezelf creëert zit hem dus in de vastgestelde tijd waar binnen je het veroveren van het volledige veld moet gaan halen. De moeilijkheidsgraad neemt ieder level wel toe, omdat er gebied aanwezig is binnen het veld waar je niet op kunt bouwen.

Het maken van quads en muziek en bezitten van gebied in het veld kan in twee verschillende modi: Time Mode en Free Mode. In Time Mode stel je van tevoren in hoe lang je gaat chillen. Dit kan drie, zes, of negen minuten zijn. Het is de bedoeling om minimaal 50% van het veld binnen deze tijd in bezit te krijgen. Klinkt als een uitdaging, maar over het algemeen is het allemaal vrij eenvoudig haalbaar, vooral als je kiest voor negen minuten. Maar het past allemaal binnen het plaatje, niet denken, maar gewoon doen. Daarnaast speel je in de Free Mode tot je geen zin meer hebt. Ik hield het vijfenveertig minuten vol met één nummer.

De game bevat vijf nummers en dit lijkt op het eerste gezicht wat weinig, maar dankzij de opbouw van de verschillende lagen, het maken van eigen melodieën en het verdwijnen van quads en vierkantjes zorgen ervoor dat de muziek dynamisch blijft en je kunt je lang vermaken met hetzelfde nummer. (Red: vijfenveertig minuten zelfs, verslaafde!) Alle vijf de nummers zijn tof en hebben ieder een eigen sfeer. Vooral het nummer Spilled Cranberries van Markus Schulz bracht een glimlach op mijn gezicht vanwege de warme strings en de getimede beat. Het moment dat ik een beat verwachtte, gebeurde dat ook. Ik kreeg daar echt het gevoel dat ik het tempo van de lagen bepaalde, wat me kippenvel bezorgde.

Maar moet je deze game van Xbox Live Arcade plukken? Het ligt er een beetje aan wat voor gamer je bent. Houd je van extreme uitdagingen of ben je geobsedeerd door supermooie beelden, dan kun je deze game beter laten voor wat het is. Daar gooit deze game namelijk geen hoge ogen. Ben je echter van de laidback ervaringen zoals die ook bijvoorbeeld aanwezig zijn in Flower of Endless Ocean, dan is dit zeker een game die je niet wil missen.