Monster Hunter Tri

Zodra er wereldvreemde beestjes gedigitaliseerd worden lijkt er in Japan direct een euforie te ontstaan. Tamagotchi, Pokémon en Dragon Quest gingen eerder al met een enorme hype gepaard, maar de laatste jaren heeft men in het land van de rijzende zon een nieuw lievelingetje gevonden. Het is enkel Monster Hunter wat daar de klok slaat; verkoopcijfers rijzen de pan uit en de community achter de serie is gigantisch. Niet voor niets is het nieuwste deel Monster Hunter Tri het best verkochte spel voor de Wii dat niet door Nintendo ontwikkeld is. In het Westen is men nog niet zo wild enthousiast, maar met Monster Hunter Tri probeert Capcom de serie ook hier aan de man te krijgen. Daarom werden er de afgelopen week door heel Europa verschillende evenementen georganiseerd. De belangrijkste twee mannen achter Monster Hunter Tri, Ryozo Tsujiomoto en Kaname Fujioka, werden ingevlogen om de game aan fans en pers te introduceren.

Dit betekent niet dat de heren de game hebben gecreëerd met als doel de Europese markt te veroveren. Het principe is namelijk onveranderd gebleven: de speler neemt de rol aan van een monsterjager en moet zijn dorp, dat de aanvallen van deze onaardse wezens niet geheel zonder kleerscheuren kan doorstaan, beschermen. Door deze monsters eerst te doden, om vervolgens te ontleden, kan de jager nieuwe voorwerpen en uitrusting verkrijgen waarmee het weer mogelijk is om het gevecht met sterkere, en het liefst grotere monsters aan te gaan. De gameplay laat zich het beste typeren als een Action RPG. Een levelingssysteem is niet aanwezig, dus de uitrusting bepaalt de kracht van de speler.

Een andere belangrijke factor in de kwaliteit van de vechter is simpelweg de eigen vaardigheid. Monster Hunter Tri kent een aardig hoge instapdrempel. Er een beetje op los hakken resulteert al snel in een dode held. Het is juist enorm belangrijk om de aanvalspatronen van de monsters te herkennen om zo op hun zwakkere momenten toe te slaan. Wanneer je dit een beetje onder de knie krijgt, zorgt de op het eerste oog frustrerende game juist voor een flinke dosis voldoening. En het belangrijkste: Monster Hunter Tri wordt erg vermakelijk.

Dit komt vooral omdat vrijwel elk monster een andere aanpak vereist. Hier komt nog eens bij dat Monster Hunter Tri een totaal nieuw aspect in de serie introduceert: watergevechten. Waar voorheen enkel op de vaste ondergrond gestreden kon worden kan men nu ook aan de slag onder water. Dit is zeer zeker van toegevoegde waarde. Gevechten krijgen een totaal nieuwe invalshoek doordat de speler zich nu ook in verticale richting kan verplaatsen. In één van de sessies was het doel om onderstaand monster een kopje kleiner te maken.

Dit gebeurde in een groep van vier man. Er werden me allerlei tactieken naar het hoofd gesmeten, aangezien de drie overige spelers door de wol geverfde fans waren. Het aangename is dat ook de wat mindere speler een belangrijke rol kan vervullen. Het monster afleiden door hem kort aan te vallen om vervolgens weg te zwemmen behoort bijvoorbeeld tot de opties. Zo kunnen de overige teammaten de uit de kluiten gewassen zeedraak eens flink onder handen nemen. Wat vooral erg opviel is de wijze waarop het gevecht dynamisch blijft. Het monster besloot namelijk al snel een ander gebied in te vluchten om vervolgens daar aan land te klimmen. Toen hij er daar genoeg van kreeg, dook hij gewoon weer het water in.

De adembenemendheid van de gevechten met grote monsters wordt ook nog eens vergroot door het uiterlijk van de game. De game ziet er strak uit en behoort zeker tot een van de mooiste titels op de Wii. Er is überhaupt veel zorg en tijd gestoken in het aankleden van de wereld. De omgevingen zijn zeer gevarieerd en zien er daarnaast ook nog eens sfeervol uit. Toch kent Monster Hunter Tri wel wat minder soepele animaties en oneffenheden. Je kunt dwars door gedode monsters heenlopen en bij het ondernemen van twee acties die kort op elkaar volgen ziet het er soms wat vreemd uit.

Dit zou waarschijnlijk verholpen kunnen worden als Monster Hunter Tri voor één van de andere consoles was ontwikkeld. Oorspronkelijk was de titel ook exclusief gepland voor de PlayStation 3, maar toch werd uiteindelijk de keuze gemaakt om Tri te ontwikkelen voor de Wii. Dit brengt wel automatisch een risico met zich mee: de serie leunt heel erg op het online aspect en, met alle respect, de Wii staat niet bekend om de flexibele onlinefuncties. Toch is het allemaal een stuk rooskleuriger dan dat het lijkt. Het online spelen is vooral bedoeld voor de echte fans. Mede daarom wordt het systeem waarbij men alleen met vrienden kan spelen niet gehandhaafd. Met behulp van Wii Speak, waarmee de game gebundeld wordt, kan er ook nog eens overleg plaatsvinden.