BioShock 2 - De multiplayer

Ontwikkelaars hebben bij het maken van een sequel een bepaalde formule in hun hoofd, die moet leiden tot succes. Ten eerste moet er een bepaalde mate van herkenbaarheid zijn, zodat de verstokte fans zich thuis voelen. Daarnaast moet er naar vernieuwing worden gezocht. Dat kan door nieuwe gameplay-elementen toe te voegen en nog vaker wordt er een multiplayer tegenaan gegooid. In het merendeel van de gevallen is er weinig toegevoegde waarde, maar in het geval van BioShock 2 is dat anders.

De BioShock 2 multiplayer zit namelijk uitstekend in elkaar. De multiplayer speelt zich een paar jaar af voor de gebeurtenissen van het eerste deel en heeft de bewoners van Rapture in twee kampen verdeeld: die van Ryan en die van Fontaine. Het verhaal speelt geen grote rol, maar het verklaart wel waarom locaties die je kent uit de eerste BioShock gebruikt worden als arena’s. Als een dolle hond ren je door bekende plaatsen als Arcadia, Farmer’s Market en Smuggler’s Hideout. Elke locatie heeft veel verschillende kamers en verdiepingen. Ze zijn groot genoeg om met een mannetje of tien in te strijden en elke keer komt het gevaar weer ergens anders vandaan.

Minder verrassend zijn de verschillende modi.. Ikzelf ben fan van de ‘Survival of the fittest’-modus, waarbij iedereen die je ziet gewoon jouw vijand is en afgemaakt dient te worden. Andere modi bestaan uit Team Deathmatch-, Capture the Flag- en Domination-varianten. Het is een keurig aanbod, zonder dat je ergens versteld van staat.

Gelukkig hoeft dit ook niet, want de sterke gameplay heeft geen franje nodig. Het tempo is goed, de arena’s zijn duidelijk opgebouwd en je krijgt heel wat mogelijkheden om met een eigen speelstijl de strijd aan te gaan. Dit komt vooral naar voren door de combinatie van Plasmids en wapens. Elke Plasmid heeft een bepaald voordeel. Met Incinerate zet je vijanden in de fik, Winterblast vertraagt de opponent en Electro Bolt zorgt er juist voor dat de tegenstander langzamer kan draaien en jou dus minder makkelijk afschiet. Wat betreft wapens moet je denken aan een pistool, shotgun, machinegeweer en grenade launcher, die elk hun eigen voor- en nadelen hebben. Een grenade launcher is uiteraard krachtig, maar makkelijk te ontwijken, terwijl je met een machinegeweer veel kogels nodig hebt om iemand daadwerkelijk af te maken. Met dit in je achterhoofd zoek je de juiste Plasmids bij het juiste wapen. Winterblast doet het goed met een grenade launcher, terwijl Incinerate hand in hand gaat met de machinegeweer.

Er zijn drie verschillende loadouts te maken, waarbij je twee verschillende wapens en Plasmids mee kunt nemen, die vervolgens zijn aan te vullen met drie passieve bonussen. Als je wordt afgeschoten (en geloof me, dat gaat gebeuren), dan kun je snel naar een andere loadout schakelen om zo met een nieuwe tactiek het strijdtoneel te betreden. Het doet een beetje denken aan de custom classes uit Call of Duty. Die game heeft overduidelijk als model gestaan in de ontwikkeling, want dit is niet de enige overeenkomst. Zo maakt de multiplayermodus gebruik van een levelsysteem. Voor elke actie in de game, zoals het maken van een kill, het hacken van een machine of het verzamelen van een Adam-spuit verdien je punten. Daarmee stijgt je level(ranking) en speel je nieuwe dingen vrij. Zo is de grenade launcher pas beschikbaar als je het zesde level hebt gehaald. Ik houd wel van deze aanpak. Het geeft een bepaalde drive om door te gaan en te hopen dat je op het nieuwe level echt iets heel tofs krijgt, waarmee je de vijanden makkelijker kunt afmaken.

Het levelen gaat snel genoeg, zodat je binnen de kortste keren over een goede uitrusting beschikt. Bovendien zijn er uitdagingen waarmee je extra punten scoort. Ook dit doet erg denken aan Call of Duty, maar wat maakt het uit. Het werkt gewoon, want nadat ik dertig kills met mijn machinegeweer had gemaakt en die uitdaging had voltooid, pakte ik mijn shotgun en ging ik de volgende uitdaging lekker aan. Je wordt constant gemotiveerd verder te spelen.

Er is eigenlijk maar één echt minpunt aan de multiplayermodus en dat is dat het technisch niet heel goed loopt. Ik heb meerdere malen te kampen gehad met lag en games die er opeens mee kapten. Daarnaast is het op dit moment nog geen gekkenhuis op de server, waardoor het soms even duurt voordat je een goed potje gevonden hebt. Maar als je eenmaal bezig bent, zit je hartslag in je keel en probeer je de ene na de andere kill op jouw naam te zetten.