Silent Hunter 5: Battle of the Atlantic

Silent Hunter 5: Battle of the Atlantic is het vijfde deel in de duikbotenserie die startte in 1996 en ditmaal speelt alles zich af in en rondom de Atlantische Oceaan ten tijde van de Tweede Wereldoorlog. De game laat je in de huid kruipen van Kapitein/Luitenant Kaleun die een belangrijke rol zal spelen in historische zeeslagen. Jij hebt de mogelijkheid om waargebeurde gevechten die in de geschiedenisboeken staan beschreven te herschrijven.

Verschillende missies worden automatisch verkregen en de bedoeling is dat jij ze als kapitein van de duikboot uitvoert. Een groot gedeelte van de tijd wordt er met de periscoop gewerkt. Tijdens het varen moet je op zoek gaan naar de vijand en hem te verrassen met een aanval. Wanneer je een boot gevonden hebt, kun je op de boot locken. Daarna kies je een torpedo uit en schiet je het projectiel naar de vijandelijke boot. Wanneer je de boot tot zinken hebt gebracht, vaar je verder om weer op zoek te gaan naar je volgende slachtoffer.

Het vernietigen van een vijandelijke boot is vet. De inslag wordt mooi in beeld gebracht. Daarnaast zit er een moment van spanning tussen het schieten van de torpedo en de inslag met de boot, want het wil wel eens gebeuren dat de torpedo onder de boot doorschiet of er naast gaat, mocht je te ver van de vijandelijke boot gelegen liggen. Het voelt daarom goed om de boot in vlammen op te zien gaan. Ik zou bijna zeeslagiaans ‘raak’ schreeuwen bij elke torpedo die de boot raakt.

De game probeert een zo realistisch mogelijke duikbootsimulatie voor te schotelen, wat inhoudt dat je constant overladen wordt met informatie: hoeveel meter onder water ligt de duikboot, hoeveel torpedo’s zijn aan boord, hoe lang duurt het voor een torpedo inslaat, onder welke hoek duik je, enzovoorts. Ook het gebied dat je bevaart is enorm en het duurt ook echt een tijd voordat je bij je nieuwe doelen bent aanbeland. Ter illustratie. Na het vernielen van drie vrachtschepen moest ik richting Kiel varen, een Noord-Duitse stad. De afstand van mijn huidige locatie was zoveel duizend kilometer. In de vorige delen werd de route voor je uitgestippeld op de kaart maar nu mag je het zelf doen. Nadat ik dit heb gedaan zie ik mijn boot maar niet vooruit gaan op de kaart. Ik vraag mij af of ik wel vooruit ga. Na het inzoomen op de kaart merk ik dat ik hele kleine meters dichterbij mijn doel raak. Maar meters op zoveel duizend kilometer is natuurlijk vrij weinig. Het is daarom dus echt mogelijk om met je duikboot er letterlijk dagen over te doen voordat je uiteindelijk op de plaats van bestemming komt. Godzijdank is er een doorspoelknop!

Het is zeer indrukwekkend om het gevoel te krijgen dat de gamewereld zo gigantisch groot is. Dit zorgt er echter wel voor dat je niet door constante Michael Bay-explosies vermaakt wordt. Het is bijvoorbeeld zo dat je maar een gering aantal torpedo’s aan boord hebt, dus heb je ze allemaal verschoten, dan valt er weinig te beleven op zee. Geen itemkistjes met een nieuwe lading torpedo’s oppikken, geen willekeurige voorbijgangers naar de filistijnen blazen, geen onverwachte verrassingen waar je totaal geen rekening mee had gehouden. Deze historische zwembadgame is simulatie in zijn puurste vorm en voor mensen die alleen willen knallen met duikboten is deze game dus niet bedoeld.

Hoe indrukwekkend de game zichzelf ook een niche weet te plaatsen, er mag nog wel wat gepoetst worden aan wat elementen. Zo waren er wat vreemde bugs te bekennen. Je bemanning zweeft in de duikboot boven de grond en het water in de haven waar je aanmeert, komt af en toe door de grond heen. Er is dus nog redelijk wat werk over voor ontwikkelaar Ubisoft Romania om dit recht te trekken voordat de game op de markt komt. Hopelijk gaat ze dit lukken want tot nog toe weet de game het gevoel van het besturen van een duikboot ten tijde van de Tweede Wereldoorlog goed over te brengen.. Rust nemen en genieten van het immense water, de geluiden die de duikboot onder zee maakt, de details van bepaalde vijandelijke boten en de ondergang van diezelfde boten is de charme van het spel. Het zal de echte simulatieliefhebbers doen watertanden.