Civilization

Afgelopen weken ben ik gegrepen door twee verslavingen. Eén daarvan is natuurlijk World of Warcraft, die game wordt nog altijd elke dag opgestart. Maar de game krijgt de laatste tijd veel concurrentie van Civilization IV. De Civilization-serie speel ik al vanaf dat ik tien ben en ik heb er hele goede herinneringen aan. Vandaar dat ik me heb gewaagd aan een reis door de tijd en waarbij ik terug ga naar de allereerste Civilization.

Deze turn-based game stamt uit 1991 en is ontwikkeld door het legendarische Microprose, hetzelfde bedrijf dat bijvoorbeeld Sid Meier’s Pirates! en Transport Tycoon uitbracht. Aan het roer van het project stond de toen nog jonge – inderdaad - Sid Meier. De beste man had al wat faam verkregen met Pirates!, maar de eerste Civilization is uiteindelijk het spel geworden waarmee hij eeuwige roem verwierf.

Het is vooral de schaal van de game die indrukwekkend is. De speler begint in het jaar 4000 voor Christus aan het hoofd van een op te zetten beschaving. Je beschikt enkel over een zogenaamde Settler, waarmee je de eerste nederzetting opbouwt. En heb je jouw dorp gesticht, dan begint het spel pas echt. Je moet er allereerst voor zorgen dat de stad floreert. Aan het begin hebben de bewoners genoeg aan het eten dat uit de geïmproviseerde moestuintjes wordt gehaald, maar voor de echte groei van de beschaving is het nodig om de grond rondom jouw stad optimaal te gebruiken. Als er genoeg inwoners naar de stad zijn getrokken, wat gebeurt wanneer er genoeg eten is, dan is het de hoogste tijd om een nieuwe Settler te bouwen en daarmee de grond te verrijken. Mijnen zorgen voor een hogere productie, akkers leveren meer voedsel op en wegen zorgen ervoor dat er meer handel wordt gedreven.

Dat laatste is nodig om geld in het laatje te brengen of juist tijd te investeren in de ontwikkeling van nieuwe uitvindingen. Met laatstgenoemde ontwikkelt jouw volk zich verder en krijgt de speler meer mogelijkheden om zijn natie te laten groeien. Hij kan bijvoorbeeld gebouwen in zijn stad plaatsen die zijn vrijgespeeld door een nieuwe uitvinding, en de bonussen die zo’n gebouw geeft gebruiken in zijn voordeel. Ook zijn er speciale wereldwonderen, die door slechts één natie gebouwd kan worden en een soort van superbonus oplevert. Denk daarbij aan een groeispurt van de steden of een hogere aanvalswaarde van je eenheden.

Want alhoewel het belangrijk is om je eigen volk te laten ontwikkelen, zul je tijdens het leeuwendeel van het spel je bezig houden met het voeren van oorlog. Op een gegeven moment kom je gewoon op het punt dat de andere volken hun steden te dicht bij de jouwe bouwen en dat zorgt voor frictie. Zodoende zet je een leger op en kies je de aanval. Aan het begin van het spel heb je daarbij de keuze uit eenheden zoals we die uit de oudheid kennen, maar uitvindingen in de latere jaren zorgen voor de toevoeging van tanks en zelf een nucleair wapen. Het gebruik daarvan is alleen niet echt aan te raden, aangezien het wapen niet alleen steden vernietigt, maar ook het omringende land.

Civilization was voor zijn tijd zwaar indrukwekkend. Je had belachelijk veel mogelijkheden en moest met tientallen verschillende dingen rekening te houden. In elke stad moet de voedseltoevoer op peil zijn, de orde gehandhaafd worden en heb je te maken met een expansiedrift waaraan je moet voldoen. Uiteindelijk kun je de game op drie manieren winnen. De meest voor de handliggende is het veroveren van de wereld, waarbij je elk volk uitschakelt. De tweede is het neerzetten van de hoogste score op het moment dat het jaar 2100 aanbreekt. Daarnaast is er de optie om een ruimteschip te maken en daarmee naar de fictieve planeet Alpha Centauri te vliegen. Het volk dat daar als eerste landt, wint.

Ik heb Civilization echt jaren gespeeld, waarna ik bij de uitgave van elk nieuw deel weer helemaal verliefd ben geworden. Ook in deel vier heb ik veel te veel uren gespeeld en wordt zoals gezegd dagelijks opgestart. En dat zal nog wel een tijdje duren, totdat er zich een nieuw deel aanbiedt, maar waneer dat gebeurt, dat mag Joost (of Sid) weten.