Red Steel 2

Bij de Wii-lancering was er een game die alle beloften van de Wii meteen probeerde in te willigen. Red Steel moest de nieuwbakken Wii-bezitter direct laten voelen hoe vet het wel niet is om je Wii-mote te gebruiken als vuurwapen of als vlijmscherp zwaard. Hoewel de besturing toen best aardig leek te werken, kunnen we achteraf stellen dat het allemaal nog niet zo geweldig voelde als gehoopt. Zwaardslagen voelden toch wat generiek aan en het richten kon bij vlagen flink wat problemen opleveren door kuren met de Wii-mote. Een paar jaar en een controlleruitbreiding (de Wii MotionPlus) later probeert Red Steel 2 een echt solide mix tussen keiharde knalactie en bruut zwaardvechten naar de Wii te brengen.

Tot op heden ben ik op het gebied van de besturing nog niet helemaal overtuigd door Red Steel 2. Hoewel het schieten een stuk accurater werkt, moest ik af en toe flink zoeken naar mijn raar bewegende crosshair. Een aantal keer bleef deze namelijk onder in het scherm ‘hangen’ waardoor ik niet makkelijk om me heen kon kijken, laat staan schieten. Dit was best storend, maar gelukkig werd ik er niet continu mee geconfronteerd.

Dan het zwaardvechten, dat door de toevoeging van de Wii MotionPlus echt flink is verbeterd. In de eerste Red Steel waren er een aantal zwaardvechtanimaties in de game gestopt, die jouw bewegingen slecht een beetje wisten te benaderen. In Red Steel 2 werkt het zwaardvechten bijna één-op-één. Wanneer ik korte zwiepjes van links naar rechts maak, slaat mijn zwaard beheerst van links naar rechts door het scherm. Met een grotere en krachtigere zwiep krijg ik op het scherm een veel sterke zwaardslag te zien.

Hoewel Red Steel 2 vrij goed waarnam en in beeld omzette in welke hoeken ik de controller bewoog, waren er ook wat fouten te ontdekken. Het steken met het zwaard wordt bijvoorbeeld vaak niet eens waargenomen en wanneer dat wel gebeurt, is dit vaak met een kleine vertraging. Een vreemde zaak, aangezien de rest van het zwaardvechten wel goed werkt.

Gelukkig valt er voor de rest niet heel veel op de game aan te merken. Zo ben ik bijvoorbeeld erg te spreken over de stijl van Red Steel 2. In een westernsetting, waarin overigens ook hypermoderne technologieën en Japanse tempels zijn gehuisvest, wordt namelijk alles cell shaded in beeld gebracht. Hierdoor maskeert Red Steel 2 de technische achterstand van de Wii en krijgt de game bovenal een lekker gek sausje met zich mee.

Dat gekke sausje belooft toch wel één van de sterke punten van Red Steel 2 te zijn. De game is namelijk totaal niet realistisch en straalt dat in alles uit. Zo zit de game barstensvol omgevingsvoorwerpen, zoals vuilniszakken en houten kratten, waarin bijna altijd geld is te vinden. Een leuke sneer naar realistische(re) games waarin je soms ook de meest gekke zaken in kratten en tonnen tegen kan komen. De creative director van Red Steel 2 heeft stiekem ook toegegeven hiervoor veel inspiratie te putten uit de Zelda-games, waarin hij ook als een malle grassprietjes afhakt om rupees te vinden.

Alle gekheid op een stokje daargelaten, is het natuurlijk wel de vraag of Red Steel 2 zich überhaupt kan meten met de realistische(re) games die hij toch wel een beetje te kijk probeert te zetten. Ik denk van niet, aangezien Red Steel 2 wel zijn oneffenheden heeft. Hopelijk blijkt dit in de uiteindelijke versie allemaal mee te vallen en kunnen Wii-bezitters gaan genieten van een geweldige vormgegeven game.