Total War
Artikel | -Op 26 februari verschijnt Napoleon: Total War, het nieuwste deel uit de Total War-serie, een serie die sinds 2000 al bezig is strategiespelers te verwennen met massale veldslagen. De hoogste tijd om terug te kijken op deze legendarische serie.
http://media.insidegamer.nl/screenshots/public/5569/142523.jpg
Het Total War-sprookje begint met Shogun: Total War. Hierin bevindt de speler zich in het Japanse Rijk van de vijftiende eeuw en kiest hij uit één van de verschillende strijdende partijen. Het doel van het spel is simpel: verover het Japanse Rijk. Daarvoor kun je gebruik maken van diplomatieke betrekkingen met andere facties, het bespioneren van vijandelijke steden en, uiteraard, het voeren van oorlog.
De game bestaat grofweg uit twee onderdelen. Je begint op de campaign map, waar je ziet hoe jouw factie ervoor staat en welke gebieden tot de andere facties behoren. Op de campaign map kun je een aantal dingen doen. Je kunt legers trainen, jouw gebieden verrijken met boerderijen en mijnen voor de toevoer van goud of jouw kastelen verbeteren. De ‘actie’ op de campaign map is turn-based, dus als je alles geregeld hebt, geef je het stokje over aan de andere facties, die dan hun zetten doen.
De actie op de campaign map doet een beetje denken aan de Civilization-games, maar dan minder diep uitgewerkt. De echte kracht zit hem in de gevechten. Op dat moment schakelt de game over naar een echte RTS, waarbij je verschillende soorten eenheden hebt, die allemaal over hun eigen vaardigheden beschikken. Het indrukwekkende hieraan is de eis om echt tactisch te werk gaan. Simpelweg jouw leger op de vijand afsturen resulteert in een flinke nederlaag. Je moet echt goed begrijpen wat de voor- en nadelen van eenheden zoals boogschutters, zware infanterie en cavalrie zijn.
Voor zijn tijd zag Shogun er echt fantastisch uit en liefhebbers genoten van de Japanse setting. Commercieel gezien deed de game het ook wel aardig, maar de game gaat vooral de historie in als het begin van de Total War-serie.
http://media.insidegamer.nl/screenshots/public/4629/142524.jpg
In 2002 wordt de serie vervolgd met Medieval: Total War. De game heeft weinig met Shogun te maken, waardoor nieuwe spelers makkelijk in kunnen stappen. Deze keer bevinden wij ons in Europa, ten tijde van de Middeleeuwen. De game draait op dezelfde engine als Shogun, maar in de twee jaar tijd heeft ontwikkelaar The Creative Assembly duidelijk nieuwe trucjes geleerd. De campaign map ziet er een stuk boeiender uit, om nog maar te zwijgen over het oog voor details tijdens de gevechten.
Er kunnen maar liefst duizend verschillende strijders tegelijkertijd op het beeld worden getoverd, wat voor 2002 echt een unieke prestatie was. De nadruk voor strategie is nog altijd aanwezig. Deze keer heb je keuze uit ridders, boogschutters en grondtroepen met zwaarden. Een succesvol gevecht zorgt ervoor dat de eenheden in levels omhoog gaan en zo waardevoller worden in de nabije toekomst. Een nieuwe bijkomstigheid is de toevoeging van kastelen. Om hier te winnen moet je eerst een gat in de muur zien te slaan om vervolgens de vijanden af te slachten.
Medieval: Total War heeft maar liefst veertien verschillende facties waaruit de speler kan kiezen. Elke factie heeft zijn eigen voor- en nadelen in de vorm van allianties, beginpositie en eenheden. Nieuw is de toevoeging van religie, wat tot gevolg heeft dat oorlogen eerder ophouden of juist ontstaan. Ook zorgt dit ervoor dat jouw onderdanen met dezelfde religie trouw aan jou zijn en minder snel in opstand komen. En alsof dat nog niet genoeg is, heb je bovendien te maken met de Paus, die zo nu en dan een kruistocht organiseert. De speler kan zelf bepalen of hij daar aan meedoet, maar weigering zorgt leidt tot een zware deuk in je reputatie bij het Vaticaan. En dat kan weer leiden tot een gevaarlijke excommunicatie, waardoor andere facties jou vrijelijk mogen aanvallen en er zelfs kruistochten tegen jouw steden kunnen worden ondernomen.
http://media.insidegamer.nl/screenshots/public/711/14233.jpg
Met het derde deel uit de serie breekt Total War pas echt door. Veel van de spelers die vandaag de dag Empire: Total War spelen, zijn begonnen met Rome: Total War. Visueel gezien is de game echt baanbrekend. Voor het eest zie je het slagveld volledig in 3D en dit maakt de gevechten nog vetter. In potjes tover je met gemak zesduizend verschillende strijders op het beeld. Wie inzoomt ziet dat schilden van een groep legionairs keurig van een embleem zijn voorzien en dat barbaren met een ontbloot bovenlichaam vechten.
Een grote verbetering is te vinden op de campaign map. Ten opzichte van Medieval is hij weer net wat gedetailleerder geworden, maar interessanter is het feit dat je nu te maken krijgt met ‘movement points’ voor jouw leger. In Medieval is het per beurt mogelijk om slechts van provincie naar provincie te reizen en nu heeft de speler meer vrijheid. Bovendien is de locatie op de campaign map verbonden aan het uiteindelijke strijdveld. Sta je op de campaign map in de bossen, dan begin je in het gevecht daar ook. Dit levert weer bepaalde tactische voor- of juist nadelen op.
De bekende concepten zoals die in de vorige games zijn neergezet, blijven in Rome overeind. Nog altijd is tactisch vernuft een ‘must’. Toch zijn er kleine verbeteringen. De vijanden zijn wat slimmer geworden en het aanbod in eenheden is groter geworden, waardoor gevechten nog dynamischer zijn. Leuk feitje: sinds 6 februari 2010 kunnen Mac-gebruikers ook eindelijk van deze game genieten!
http://media.insidegamer.nl/screenshots/public/8072/69931.jpg
Rome: Total War is dus dé game geweest die het grote publiek aansprak. Voor de volgende game hebben de makers besloten om terug te gaan naar het verleden. Medieval II: Total War is op dit moment het enige echte vervolg uit de serie. Puristen claimen dat het een te grote herhalingsoefening is, maar daarmee doe je de game veel en veel te kort.Medieval II is een prachtige evolutie van het origineel. Ook hier kunnen we weer de opmerking plaatsen dat het een visueel spektakel is. Het aantal eenheden op beeld is nog indrukwekkender en de details nog…euh...gedetailleerder. Bovendien zijn er meer eenheden en is het verschil tussen de facties vele malen groter. De Engelsen hebben echt andere eenheden dan bijvoorbeeld de Polen. Verder heb je net als in de Middeleeuwen veel te maken met kastelen. De stenen muren vormen daarbij een lastig obstakel en bij het veroveren van een stad moet je altijd iets hebben om dat probleem te omzeilen. Denk daarbij aan een katapult, maar ook het meezeulen van trappen, waarmee jouw grondeenheden omhoog klimmen, is een optie.
Grote verschillen zijn er tevens te vinden op de campaign map. Als heerser krijg je bij de stad de keuze of je het als echte stad wil laten ontwikkelen of het juist wil ombouwen tot een kasteel. Een stad genereert per beurt meer geld en geeft op het gebied van infrastructuur en faciliteiten meer mogelijkheden, terwijl een kasteel garant staat voor een goede aanvoer aan nieuwe eenheden. Een andere vernieuwing is de toevoeging van de Merchant. Met deze eenheid drijft de speler handel met andere partijen en daardoor komt er net wat meer geld in het laatje. Tegelijkertijd moet je wel oppassen voor concurrerende Merchants, die jouw lucratieve handel graag overnemen.
Ja, met Medieval II legt The Creative Assembly voor de vierde keer op rij de lat hoger en hebben we wederom te maken met een ongelofelijke en uitgebreide RTS.
http://media.insidegamer.nl/screenshots/public/11640/125532.jpg
Waar sommigen hadden verwacht dat de ontwikkelaar na het succes van Medieval II terug zou grijpen naar Rome, besloot The Creative Assembly zich te wagen aan de periode van de achttiende en negentiende eeuw, de tijd waarin musketten en kanonnen centraal staan. De toevoeging van buskruit zorgt voor een grote verandering. Want waar je in de vorige games alleen met boogschutters vanaf een afstand aanvalt, ben je nu in het merendeel van de gevechten op een afstandje van de vijand aan het vechten. Alles wat je van de vorige games weet, kun je in Empire dan ook het beste vergeten. Je zou dus kunnen stellen dat Empire een vreemde eend in de bijt is, maar tegelijkertijd voelt het als een welkome verfrissing.
Toch zijn er voor het eerst in de serie echte kritiekpunten te vinden. Zo is de game technisch niet in orde. Als alles loopt, dan ziet het er prachtig uit, maar er komt nogal wat frustratie bij kijken. De game loopt behoorlijk vaak vast en de laadtijden voor gevechten zijn zo lang, dat je geneigd bent deze gevechten door de computer laten uit te voeren en dan maar te hopen dat je wint. Daarnaast zijn er gemengde gevoelens over de setting. De oorlog wordt in drie verschillende regio’s, India, Amerika en Europa, uitgevochten. Als je op alle fronten wilt strijden, dan is de kans aanwezig dat je gek wordt van vijanden die jouw infrastructuur beurt na beurt slopen.
Empire is dan voor ons ook een game die je met een bepaalde gebruiksaanwijzing moet spelen. Als je bijvoorbeeld kiest voor een factie, dat in het midden van Europa ligt, dan hoef je je enkel op de Europese strijd te richten. Dat maakt de game gewoon een stuk gebruiksvriendelijker en geeft de speler meer tijd om te genieten van de gevechten. Want als het eenmaal loopt, is het heerlijk om te zien hoeveel mogelijkheden de game biedt. Kanonnen schieten van een grote afstand op een vijandelijke stelling, terwijl cavalerie-eenheden voor prachtige bliksemaanvallen kunnen worden ingezet. Ook is het mogelijk om voor het eerst op zee real-time gevechten uit te voeren, wat nieuwe inzichten geeft.
Deze week wordt er een vervolg gegeven aan de serie gegeven in de vorm van Napoleon. Deze game biedt meer verhaal en is op technisch gebied een stuk beter, waardoor de speler minder vaak te maken heeft met de problemen die in Empire naar voren kwamen. De recensie daarvan mag je rond de release op 26 februari verwachten.
Registreer nu!