De jarigen van week 8

Het was een mooi weekje op InsideGamer. Qua nieuws hebben we mooie momenten meegemaakt en we hebben jullie hopelijk beloond met mooie artikelen. Zoals altijd sluiten we de week af met het in het zonnetje zetten van de jarigen. En ook daar zijn wat mooie parels bij te vinden.

Crazy Taxi

25 februari

Crazy Taxi is een pure arcadegame. Als één van de vier verschillende taxibestuurders probeer je zoveel mogelijk geld te verdienen door klanten van de ene naar de andere plaats te brengen. Hoe groter de afstand is, hoe meer geld je ontvangt. Tegelijkertijd loop je ook een groter risico. Crazy Taxi heeft namelijk een aflopende klok. Staat de teller op nul, dan is het voorbij.

Het is dan ook verstandig om de steden uit je hoofd te leren en te weten waar de verschillende shortcuts liggen. Ook kun je al slippend door de bocht extra tijd winnen. Het verdiende geld tijdens je sessie kan gezien worden als je highscore en de uitdaging is dan ook om die telkens te verbeteren.

Wat Jeroen zich herinnert:

Ik weet nog heel goed dat ik Crazy Taxi voor het eerst speelde. Zelf had ik het nog niet, maar een vriend die bij mij in de straat woonde wel. Ik heb het bij hem toen behoorlijk veel gespeeld, vooral samen, om te zien wie de hoogste score kon halen. Het was echt heel leuk om een niet serieus spel te spelen, een echt arcadespel, waarbij het eens een keer simpelweg de bedoeling was om zoveel mogelijk klanten op te pikken en ze zo snel mogelijk ergens af te zetten. Wie kan zich niet de beroemde plekken herinneren waar ze heen moesten? Tower Records, KFC, het Metrostation, de kerk, en zo kan ik nog wel even doorgaan. Gek genoeg heb ik het spel zelf pas veel later gekocht, maar heb ik het wel veelvuldig op de arcademachine gespeeld. De meest memorabele plekken zijn toch wel de Stena Line boot op weg naar Londen en in Londen zelf. Maar, de meest bijzondere was toch wel de tot arcademachine omgebouwde levensgrote taxi waar het spel ingebouwd zat, in een van de vele Center Parcs-parken. Ondanks dat het spel een maand geleden zijn tiende verjaardag vierde, en ik het ontelbaar vaak op verschillende systemen had gespeeld, kon ik het niet laten om er toch even een euro in te gooien.

Mario Power Tennis

25 februari

Mario Power Tennis biedt een stuk meer dan voorganger. Er zijn drie verschillende modi om in te spelen: Exhibtion, Tournament en Special Game. Exhibition is een standaard speltype dat met maximaal vier spelers kan worden gespeeld. Daarnaast is er de Tournament Mode, waarin je verschillende toernooien af kan werken om bekers binnen te halen. De Special Mode biedt tennisgerelateerde minigames.

Al met al is er een hoop te doen, maar het grote verschil met Mario Tennis 64 is dat de tennisbanen interactief zijn geworden. Inventieve mogelijkheden op de baan kunnen een wedstrijd plotsklaps veranderen, en ook het gebruik van speciale aanvallen kan een grote rol spelen in het winnen of verliezen van een wedstrijd. Deze speciale aanvallen moeten op het juiste moment worden ingezet, willen zij maximaal effect hebben. Tactiek speelt dus een grote rol, omdat een tegenstander net zo goed zijn of haar (in de wedstrijd opgebouwde) ‘special’ in kan zetten.

Wat betreft de personages in Mario Power Tennis is sowieso iedereen aanwezig die ook in andere Mario-titels op kwamen draven. Mario, Luigi, Bowser, Donkey Kong, Diddy Kong en nog veel meer. Ook tennisbanen als Luigi’s Manson en Donkey Jungle Court spreken voor zich. Na gewonnen toernooien zullen nieuwe banen en verbeterde versies van oude banen worden vrijgespeeld, evenals een hele rits personages.

Wat Thijs zich herinnert:

Mario heeft in de loop der jaren heel wat van zijn hobby's beoefent. Wat begon als roodzwarte tennisgame op de geflopte Virtual Boy eindigde uiteindelijk in een fantasievolle twist op het eeuwenoude racketspel op de N64 en GameCube. In Mario Power Tennis, die op de laatst genoemde console verscheen, heeft ieder personage een speciale move waarmee extra lastige ballen teruggespeeld kunnen worden naar de tegenstander. De verschillende tennisvelden waarop gespeeld kan worden varieert van waarheidsgetrouwe gravelvelden tot boven borrelend lava hangende platformen.

Mario Power Tennis staat bol van de extra’s, maar ik speelde hem eigenlijk het liefst zonder enige power-up op een gewone gravelbaan. Vooral het dubbelspel zorgde voor geniale lange potjes met rally’s die maar niet op leken te houden. De paar toffe minigames die het spel ook kent, waren bovendien behoorlijk verslavend, vooral die ene waarin het de bedoeling was om met verfballen een enorme kleurplaat in te vullen, wat zowel lastig als behoorlijk verslavend genoeg was om er tientallen uren in te steken

Phantasy Star Online

23 februari

Online gamen op de spelcomputer is goed van de grond gekomen met Phantasy Star Online. In de game is het mogelijk om verbinding te maken met een server, op zoek te gaan naar vrienden en samen op avontuur te gaan in een wondere wereld. Deze wereld is verdeeld in levels en in elk level kom je een aantal vijanden tegen. Aan het begin zul je je geen zorgen moeten maken over de tegenstand, maar hoe verder je komt, hoe moeilijker het wordt.

Gelukkig verdien je na elke verslagen vijand ervaringspunten en wordt je personage sterker. Ook zijn er vele voorwerpen te vinden die jouw personage beter maken. Tot slot zijn er verschillende moeilijkheidsniveaus waaruit de spelers kunnen kiezen. Vooral op de hogere niveaus is het een must om samen te werken, anders leg je voor je het weet het loodje.

Wat Jeroen zich herinnert:

Het eerste spel voor een spelcomputer waarbij veel mensen tegelijk online met elkaar konden spelen, dat is Phantasy Star Online. Ik had een Dreamcast met de standaard 33k modem, een goedkoop internetabonnement en een aantal mensen waarmee ik het online kon spelen. Vele uren en zelfs dagen heb ik hieraan gespendeerd en het schrijven van dit korte stukje doet me terugdenken aan het plezier wat ik daarmee heb gehad. Het begin was nogal traag, steeds maar in hetzelfde gebied sterker worden en onder andere de gele Rappy's verslaan die weer tot leven kwamen. Maar, als je verder kwam werd het pas echt interessant. In de verdere levels lieten de meest uiteenlopende vijanden steeds betere wapens en andere items vallen. Ruilhandel werd er dan ook volop bedreven en ook ik heb vele malen iets van mijn teamgenoten gehad. Het gaf gewoon ontzettend veel voldoening om verder te komen, zeldzame items te vinden en dat ene lastige level te halen. Natuurlijk, tegenwoordig gebeurt dat elke dag wel, maar in die tijd was dat nog zeldzaam. En dat op mijn trage telefoonlijntje! Een telefoonlijn die overigens nogal wat te verduren heeft gehad, want hij is ooit doorgeknipt. De reden? “Houd hij nou weer die telefoonlijn bezet?!”. Tsja, tegenwoordig hebben we dat probleem niet meer met ADSL en andere breedbandverbindingen. Het was hoe dan ook een voorrecht om het begin van het online spelen mee te maken.

Golden Sun

22 februari

In Golden Sun staat de wereld op een keerpunt in de geschiedenis. Jarenlang is de kracht van alchemie verborgen gebleven, maar de krachtige Saturos en Minardi willen deze kracht ontketenen. Hiervoor moeten ze de vier vuurtorens van de wereld aansteken met behulp van de vier Elemental Stars. Om hen tegen te houden, gaan Isaac, Gareth, Ivan en Mia in de achtervolging. Tijdens hun reis moeten ze talloze monsters verslaan in turn-based gevechten. Naast gewone aanvallen en magie hebben ze een extra troef: Djinni. Met deze wezens kunnen ze een extra krachtige aanval uitvoeren én kunnen ze spectaculaire summons loslaten op de vijanden.

Wat Chris zich herinnert:

Golden Sun is één van mijn favoriete games aller tijden. Ik heb de game geïmporteerd uit Amerika en de game wist me zo te grijpen, dat ik het spel in de loop der jaren al een keer of acht heb uitgespeeld. Golden Sun ziet er fantastisch uit, met vooral schitterende animaties voor de summons. Doordat je Djinni van alle vier de elementen in allerlei combinaties aan personages kunt koppelen, kun je allerlei nieuwe magie vrijspelen. Ik ben echt uren gaan grinden om nieuwe magie te krijgen en allerlei combinaties van Djinni uit te proberen. De eindscène is tegelijk een enorme climax en een enorme anticlimax. De confrontatie met Saturos en Minardi is episch en wordt begeleid door prachtige muziek, maar het “to be continued in book two” was echt verrot. Zeker omdat ik vervolgens een paar jaar moest wachten op “boek twee”.

DTM Race Driver 3

24 februari

DTM Race Driver 3 is het derde deel uit de bekende raceserie van Codemasters. De racesimulator beschikt over officiële licenties op het gebied van automerken en coureurs, om de race-ervaring nog realistischer te maken. Ook het uitgebreide schademodel in deze game zorgt ervoor dat de game realistischer wordt en met recht een racesimulatie genoemd mag worden.

DTM Race Driver 3 laat je rondscheuren in zeventig verschillende auto's uit allerlei autoklassen. Je kunt bijvoorbeeld racen in een Subaru Impreza rallywagen, Renault Clio, monster truck en BMW Formule 1-wagen. Offline zul er tot 21 auto's tegelijk aan het racen zijn en offline is het mogelijk om met zijn twaalven te racen.

Wat Jelle zich herinnert:

Oh, oh, oh, wat houd ik van de Race Driver-serie. Vroeger gingen de TOCA-games er al als zoete koek in en met dit derde deel uit de DTM-serie werd het absolute hoogtepunt gehaald. Voor zijn tijd zagen de auto’s er fantastisch uit, het schadesysteem was om je vingers bij af te likken en je werd haast duizelig als je zag hoeveel content er in de game was gepropt. Elke race was een genot om te rijden en de circuits lagen er stuk voor stuk prachtig bij. DTM Race Driver 3 was misschien wel de beste racegame van de vorige generatie spelcomputers en met een geheven glas champagne toast ik dan ook op zijn verjaardag!

Black

24 februari

In Black kruipen we in de huid van een speciale agent die in Oost-Europa werkt. Hij heeft zichzelf in de problemen gewerkt door niet al zijn orders goed op te volgen. De soldaat wordt ondervraagd en hij vertelt het verhaal dat jij moet spelen.

Black is een schietspel waarbij je in de actie wordt gegooid, om daarna van het ene in het andere gevecht te belanden. Er lijkt geen enkel moment van rust te zijn, de kogels blijven je om de oren vliegen. Bijna alles kan kapot. Ruiten, gebouwen en auto's zijn stuk voor stuk te slopen, wat voor het nodige vermaak zorgt. Bovendien is dit nuttig, je kan een vijand achter een auto bijvoorbeeld verslaan door die auto op te blazen, of door de deuren eruit te schieten waardoor hij zichtbaar wordt.

Wat Jelle zich herinnert:

Game-ontwikkelaars leken in 2006 een nieuwe liefde te hebben gevonden: destructie. In te veel impressies kwamen zinnen voor als ‘alles kan kapot’ en ‘totale destructie’. Black is het perfecte voorbeeld van die trend. Vanaf de eerste aankondiging was duidelijk dat de game de nadruk daarop legde en de speler getrakteerd werd op prachtige explosies. Helaas waren de vijanden te dom voor woorden en kon je de game binnen zes uur uitspelen, maar toch heeft Black een plaats in de geschiedenisboeken gekregen. Black is de inspiratiebron van games als Battlefield Bad Company en Red Faction: Guerrilla.

Naast deze prachtige games vieren ook vele bezoekers hun verjaardag. Uit onze database hebben we 25 leden gehaald die hun geboortedatum hebben ingevuld. Deze leden zijn geselecteerd op IGS. Mocht je er niet bij zitten, dan horen we dat natuurlijk graag van je!

Geplaatst op 28 februari 2010 om 12:00 door Jelle van Es