WarioWare: Do It Yourself

Artikel | -

Welkom bij deze aflevering van Maken Doe Je Zelf, Klussen Is Iets Voor Jou, Help Jezelf Aan Vette Shit, Leuke Dingen Maak Je Gauw, Verbouw Je Vrouw! In deze aflevering van MDJZKIIVJHJAVSLDMJGVJV bespreken we een nieuw fenomeen: het maken van je eigen game. Het is zo ouderwets om games te spelen die anderen hebben gemaakt, dat wíl je toch helemaal niet meer? Je gaat je kostbare tijd toch niet besteden aan het spelen van andermans creëersels? De echte doe-het-zelver zet zijn alfa-, bèta- en Gamma-kennis in om zijn eigen vermaak te maken.

WarioWare: Do It Yourself voldoet – zoals de titel al doet vermoeden – aan alle eisen om zich te kunnen laten omschrijven als doe-het-zelfgame. Sterker nog, het doe-het-zelven slaat in WarioWare: Do It Yourself door tot in het extreme. Er zijn wel wat mini-, of beter gezegd microgames te spelen, maar in tegenstelling tot eerdere WarioWare-delen staan de door de maffe makers bedachte uitdagingen op de achtergrond. Je moet zelf het gros van de game-inhoud maken door eigen games te bedenken. Interesse in “Help! Mijn man is Do It Yourself-er”, RTL?

De cartridge van Do It Yourself bevat dus wel nog steeds een verzameling van dik negentig door de makers bedachte bizarre microgames, die niet meer dan een paar seconden duren. Nog voordat je “WTF?!” kunt zeggen, zijn ze doorgaans alweer voorbij. De uitdaging zit hem erin zo vaak mogelijk de games te voltooien, zonder daarbij de fout in te gaan. Ik moest bijvoorbeeld een serie blikjes platstampen en was zo stom om de stampreflex door te zetten toen een cactus voorbij kwam. Gevolg: gefaald in de microgame, één van de vier levens kwijt. Het concept is gelijk aan dat van eerdere WarioWare-games, bekende kost dus.

DSiWare en WiiWare

WarioWare: Do It Yourself werd vorig jaar aangekondigd als WarioWare: D.I.Y., een DSiWare-titel. De game is nu dus omgetoverd in een retailgame, maar er komt nog steeds een downloadbare versie. Gelijktijdig met de DS-versie verschijnt WarioWare: D.I.Y. Showcase, dat je via WiiWare in ruil voor Nintendo Points kunt aanschaffen. Dit is een uitgeklede versie van de DS-versie, waarin je geen eigen games kunt maken. Wel kun je een aantal voorgeprogrammeerde microgames en games uit de NinShop aan je vrienden en familie ‘showen’ op een televisiescherm. Voor Showcase is het dus te hopen dat de NinShop goed gevuld wordt door prachtige creaties van Do It Yourself-ers, want anders komt de WiiWare-versie er waarschijnlijk maar bekaaid vanaf met alleen zo’n zeventig door de makers gecreëerde microgames.

Maar die games van de makers zijn er eigenlijk alleen als opvulling, want de extreem uitgebreide editor tool staat centraal. Het is de inzet van Do It Yourself om een herhalingsoefening te voorkomen door mensen de mogelijkheid te bieden zelf hun creativiteit de vrije loop te laten. Ik heb aardig wat tijd lopen pielen met het maken van een eigen animatie, al kreeg ik niet helemaal door hoe ik iets moois kon maken. Er zijn teveel opties om echt te snappen wat je allemaal kunt doen en het overzicht ontbrak om zonder uitleg alles uit deze functie te halen. En dan helpt het ook niet mee als een Nintendo-medewerker op het bovenste scherm blijft tikken.

Mocht je na veel pielen en prutsen uiteindelijk een meesterwerk hebben geschapen, dan kun je die met de rest van de wereld (of met de WiiWare-versie, zie kader) delen. Je kunt namelijk al jouw toffe microgames naar de NinShop sturen, een soort distributiepunt voor WarioWare-microgames. Nintendo selecteert uit de inzendingen de mooiste creaties, die vervolgens in deze online opslagplaats aangeboden worden. Gratis, zo is me verteld.

Er is naast het volledig zelf creëren van games ook een optie waarin het de uitdaging is om een microgame die net niet af is, in WarioWare-stijl af te maken. Oftewel: er is een microgame vrijwel af en jij mag met het meest bizarre idee dat in je opkomt de animatie afmaken. In een microgame waar Wario over een obstakel moest springen, veranderde ik de door de makers bedachte haai in een schildpad, om voor mezelf de illusie te wekken dat ik dan meer tijd zou hebben.

Uiteindelijk vond ik ook een manier om de snelheid van de animatie aan te passen, dus toen kon ik de schildpad ook daadwerkelijk traag op Wario af laten komen en Wario (mezelf dus) meer tijd geven om over het naderende gevaar heen te springen. Ik had het pas echt interessant gevonden om een alternatieve versie te maken waarin een haas met een noodgang op Wario af komt stormen, en om die versie af te laten wisselen met de schildpadversie, maar dat lukte me nu nog niet. De warrige structuur van de editor zorgde ervoor dat ik de juiste optie niet kon vinden.

Dat is ook het grootste probleem wat ik met WarioWare: Do It Yourself heb: de game geeft je enorm veel mogelijkheden om creatief te zijn, maar doet dat op zo’n overdreven onoverzichtelijke manier dat je door de bomen het bos niet meer ziet. De vraag is of mensen wel zin hebben om veel tijd te steken in het leren omgaan met de vele mogelijkheden die je hebt in het maken van microgames. Als doe-het-zelver met twee linkerhanden zie ik mezelf nog niet de microgame maken die het tot in de NinShop gaat schoppen. Daarvoor is het maken van zo’n game voor mij net wat te lastig gemaakt.

Plaats een reactie