IG feliciteert MGS 3: Snake Eater

Deze felicitatie voelt misschien als een behoorlijke déjà vu, aangezien wij vorige week onze hand uitstaken naar de eerste Metal Gear Solid. Maar omdat we er naar streven om elke week de meest interessante jarige groot uit te lichten, kunnen we deze week niks anders doen dan Metal Gear Solid 3: Snake Eater in het zonnetje te zetten. En eerlijk is eerlijk; deze prachtige game verdient het om in het zonnetje gezet te worden!

Dit derde deel uit de Metal Gear Solid-serie verscheen op 4 maart 2005 en was naar onze mening de beste Metal Gear Solid van de afgelopen tien jaar. Zo is het een verademing dat we na het toch wat mindere tweede deel, weer gedurende de volledige game met de stoere Snake aan de slag kunnen. Dat laatste klopt overigens niet helemaal, aangezien het hoofdpersonage in dit derde deel Naked Snake is. Jaren later zullen we Naked Snake als Big Boss kennen en daar is Solid Snake weer van gekloond, maar daar krijg je in dit derde deel niks van mee.

We gaan in Metal Gear Solid 3 terug in de tijd. De game speelt zich af in het jaar 1964, wanneer de Koude Oorlog zich op zijn hoogtepunt bevindt. Snake wordt naar de Russische jungle gestuurd, omdat de Amerikanen lucht hebben gekregen van een nieuw wapen genaamd de Shagohod. Tijdens zijn missie wordt hij bijgestaan door zijn mentrix ‘The Boss’. Deze dame heeft Snake gedrild tot wat hij is: een expert op het gebied van het ongezien rondsluipen en het vechten in Close Quarter Combat (CQC). Dit laatste is een belangrijk nieuw gameplayelement in dit derde deel. In plaats van een vijand van een afstandje uit te schakelen met een verdovingspijltje, kun je nu naar hem toe sluipen en hem in een kort gevecht uitschakelen.

Tijdens de missie lijkt er geen vuiltje aan de lucht, totdat The Boss haar ware aard laat zien. Ze stapt over naar de vijand en Snake weet met moeite het vege lijf te redden. Snake is door het verraad van zijn mentrix aan de ene kant zeer aangedaan, maar tegelijkertijd roept de soldaat in hem om wraak. Gelukkig voor hem krijgt hij een tweede kans en reis je voor de tweede keer naar Rusland af. Tijdens dit tweede avontuur reis je door veel verschillende omgevingen, krijg je met allemaal vijanden te maken en ontplooit het verhaal zich op een prachtige wijze.

Het verhaal is zonder twijfel het sterkste punt van de game. Snake is niet langer de koele kikker die braaf zijn bevelen opvolgt, maar is onzeker, vooral na het verraad van The Boss. Tegelijkertijd weet hij dat hij niks anders kan dan zijn missie te voltooien. Hij is de enige die The Boss kan verslaan en daarmee een kernoorlog tussen de Sovjet-Unie en de Verenigde Staten kan voorkomen. Daarmee heeft Snake in deze game een echt menselijk tintje gekregen, wat nog eens versterkt wordt door zijn omgang met de andere personages. Speciale aandacht gaat daarbij natuurlijk uit naar de bloedmooie CIA-agente EVA, die samen met hem de missie probeert te voltooien. De manier hoe zij met Snake omgaat is erg interessant om te volgen, maar Snake is te gefocust op de missie en heeft dus geen tijd voor liefde. Bovendien zit hij nog altijd met The Boss in zijn hoofd. Na een lange lijdensweg komt hij uiteindelijk oog in oog met The Boss te staan en de scène die volgt mag van mij de geschiedenisboeken in gaan als één van de mooiste gamescènes ooit. Alles wat je in de uren daarvoor hebt meegemaakt komt in dit gevecht naar boven en de manier waarop dit alles in beeld wordt gebracht is echt fenomenaal.

Op gameplaygebied verschilt dit deel behoorlijk van zijn voorganger. Omdat het geheel zich meer dan veertig jaar in het verleden afspeelt, heb je veel minder moderne gadgets tot je beschikking en moet de speler echt rekenen op zijn sluipvaardigheden. Snake heeft verschillende kledingstukken en schmink tot zijn beschikking en door zichzelf goed te camoufleren kan Snake zich beter in de omgeving verstoppen, waardoor hij zich onttrekt aan de vijandelijke aandacht. Daarnaast moet Snake – echte man als hij is – zijn maag constant gevuld houden en daarvoor moet je verschillende planten en dieren eten. Denk daarbij aan een krokodil, arend of konijn. Alles verdwijnt in zijn maagje en zorgt ervoor dat zijn energieniveau op peil blijft.

Het laatste opvallende gameplayelement heeft ook met Snake’s gezondheid te maken. Om het meer menselijke karakter van Snake te benadrukken, moet hij verwondingen zelf verzorgen. Bloedzuigers moeten met een mes worden weggehaald, botbreuken zijn er om gespalkt te worden en wanneer Snake zich in een vuurgevecht heeft geworpen en daarbij is geraakt, moet je de kogels uit je lichaam trekken. Deze handelingen vinden allemaal in een apart menu plaats. Het verzorgen van de wonden haalt absoluut de snelheid uit de game, maar daardoor krijg je als speler een extra reden om goed op te letten en je te gedragen als Snake, niet als Rambo.

Metal Gear Solid 3: Snake Eater is echt een ijzersterke game die aan de ene kant bekende elementen uit de serie recyclet, maar tegelijkertijd op het gebied van realisme en verhaal een grote stap vooruit zet ten opzichte van zijn voorgangers. De game heeft een ijzersterk verhaal, leuke gameplayelementen, grappige momenten en een fantastische soundtrack. Met die herinneringen in ons achterhoofd snijden wij vandaag een lekker slagroomtaartje aan en heffen we het glas op de jarige van de week!