Hunted: The Demon's Forge

Hunted: The Demon’s Forge. Niet al te lang geleden stond een taxirit vanaf luchthaven Heathrow naar hartje Londen volledig in het teken van deze toch wat goedkope naam. Met wat voor ’n game zou uitgever Bethesda Softworks op de proppen komen? Volgens mij en mijn meegereisde concullega’s kon het niet missen: we zouden een rasechte hack ’n slasher met RPG-elementen en Orks voor onze kiezen krijgen. En zo het geschiedde.

Toegegeven, de bovenstaande omschrijving van Hunted: The Demon’s Forge lijkt misschien een beetje te kort door de bocht, maar na een gameplaydemonstratie van een klein half uurtje bleek Hunted toch weinig meer te omvatten. Ontwikkelaar InXile Entertainment ziet deze game als de brug tussen de ouderwetse dungeon crawlers als Dungeons & Dragons en de hedendaagse actiegames als Gears of War en eerlijk gezegd grijpen we hiermee de ware essentie van Hunted direct bij de lurven.

Het verhaal draait, in een notendop, om een burgemeester wiens stad wordt overspoeld door allerlei tuig, Orks en demonen. De burgervader weet van zijn stad op geen enkele manier een veilige haven te maken, waarna hij besluit de hulp in te roepen van een tweetal helden: een vrouwelijke jager en een mannelijke krijger. Deze twee helden gaan in kerker na kerker op zoek naar de oplossing voor het vervelende kwaad en doen dit, zoals een echte moderne actiegame betaamt, coöperatief.

Hunted is een echte co-op-game, waar online (!) samenwerken met andere spelers de enige juiste manier van spelen is. Uiteraard zal één van de spelers in de huid van de koelbloedige en kinky jager kruipen, terwijl de ander zich ontfermt over de terughoudende krijger. Beide personages hebben een eigen speelwijze. Zo werkt de jager vooral met pijl en boog, terwijl de krijger zijn zwaard door zoveel mogelijk Ork-lichamen hakt. Het spreekt dus voor zich dat de jager zich vooral vanuit de achterhoede in de strijd zal mengen terwijl de krijger midden tussen de vijanden om zich heen hakt.

De balans tussen de twee helden zit voorlopig dus best goed, maar wat nou als je halverwege een co-op-game plots inziet dat je toch liever met het andere personage speelt? Hierop heeft InXile iets leuks bedacht: op speciale checkpoints kun je wisselen van personages, waardoor je jouw boog altijd aan de wilgen kunt hangen en eindelijk eens kunt hakken met een zwaard. Deze wisselingen kunnen best wel eens cruciaal zijn voor de variatie binnen de game.

Qua diversiteit wist Hunted mij voor de rest namelijk nog niet echt te overtuigen. De omgevingen zien er weliswaar redelijk afwisselend uit, maar tijdens het kijken naar de demonstratie werd steeds weer de indruk gewekt dat elke kerker op precies dezelfde manier moet worden doorlopen. Steeds weer kwamen er hordes Orks op de twee strijders af en steeds weer werd dit gespuis op eenzelfde manier gedood door het samenspel van close combat- en long range-aanvallen.

Wat me misschien nog wel meer zorgen baarde, was het overduidelijk spelen van leentjebuur. De personages rennen namelijk à la Gears of War door de omgevingen en zoeken continu dekking achter verschillende obstakels. En dan nog de tussenbazen, die met Quick-Time Events op spectaculaire wijze (dat dan weer wel) om het leven moeten worden gebracht. God of War, iemand? En daarmee houdt de vergelijking met God of War nog niet eens op, want het eerdergenoemde RPG-element reikt op het eerste gezicht namelijk weinig verder dan het upgraden van wapens met speciale kristallen… Juist, klinkt een beetje als het orb-systeem dat onze boze vriend Kratos ook gebruikt..

Het moge inmiddels duidelijk zijn dat Hunted na de eerste kennismaking nog teveel aanvoelt als een mengelmoes van een aantal actiegames met daaroverheen een fantasy-sausje. Dit is totaal niet zoals ik me de burg tussen de ouderwetse dungeon crawlers en hedendaagse actiegames had voorgesteld, maar hopelijk weet InXile me uiteindelijk nog te overtuigen met een knoepert van een topper. De gedachtegang achter Hunted: The Demon’s Forge is namelijk een hele goede. Nu de uitwerking nog.