Castlevania: The Adventure ReBirth

Het is een langlopend drama dat vooral in de game-industrie duidelijk speelt: de ene ontwikkelaar investeert ongelooflijk veel tijd in een slechtverkopend spel, terwijl een andere een ware verkoophit op de markt breng met weinig moeite. Initiatieven als Nintendo’s Virtual Console, waar je oude games opnieuw kunt downloaden, bieden dan uitkomst voor oude games die wat extra omzet willen genereren. Sommige bedrijven nemen hier echter geen genoegen mee en blazen hun oude games nieuw leven in op een compleet andere manier.

Eén van de uitgevers die hierin het voortouw neemt, is Konami. Via WiiWare gaven ze eerder oude reeksen als Contra en Gradius al een heuse wedergeboorte door middel van de ReBirth-serie. Nu is de Castlevania-reeks aan de beurt met Castlevania: The Adventure ReBirth, een game gebaseerd op de meer dan twintig jaar oude GameBoy-titel Castlevania: The Adventure. Ik zeg bewust ‘gebaseerd op’, want Konami heeft het er zich zeker niet gemakkelijk vanaf gemaakt. Het hele kasteel van graaf Dracula is namelijk van de grond af aan herbouwd, inclusief een paar dozijn nieuwe monsters en een frisse lik verf.

Toch krijg je bij het spelen van deze Castlevania – precies zoals Konami het bedoelt – niet de indruk dat je een nieuwe game speelt. Integendeel, hoofdpersonage Christopher Belmot beweegt zo houterig dat het lijkt alsnog hijzelf net uit de dood herrezen is! Van een aantal vijanden zijn de pixels bovendien letterlijk op een paar handen te tellen. Dit beeld wordt alleen nog maar versterkt door de overdreven technodeuntjes en de schelle kreten wanneer monsters bruut naar de hel worden gestuurd. Wanneer je tenslotte ontdekt dat je zojuist voor de vijftiende keer op hetzelfde punt bent gestorven (op moeilijkheidsgraad Normal, laat staan wat Hard teweeg brengt), weet je het zeker: The Adventure ReBirth gaat terug naar zijn roots.

Iedereen die eens eerder het beroep van vampierjager heeft beoefend, weet wat hij kan verwachten: een reusachtig kasteel dat tot aan de nok gevuld is met hongerige monsters. Tijdens de bloederige rit naar de kamer van graaf Dracula baan je jezelf een weg door de meest gruwelijke omgevingen – van stinkende grotten tot een ijzige klokkentoren – en kom je tientallen enorme bazen tegen die stuk voor stuk het uiterste van je vragen. Dit avontuur is geen uitzondering op deze formule, al zijn er nu geen nieuwe vaardigheden die je leert gedurende het avontuur, zijn er maar een zeer beperkt aantal wapens en gevarieerde aanvallen zijn ook niet echt aanwezig.

Daarom is het belangrijk dat je goed bedenkt wat je daadwerkelijk koopt. Castlevania: The Adventure ReBirth is een game die oud aanvoelt en ook zo speelt. Kleine dingen als het sprongetje naar achteren dat Belmot automatisch maakt wanneer hij geraakt wordt, zorgen hoe dan ook voor frustratie. Net zoals de onduidelijkheid of voorwerpen in de 2D-omgevingen nu op de voor- of achtergrond staan. Veel omgevingen, vijanden en gevaarlijke boobytraps zullen bij de fans zeker herinneringen oproepen, maar zelfs zij moeten toegeven dat deze titel niet echt iets nieuws doet. Een heerlijke ‘trip down memory lane’ is The Adventure ReBirth voor de trouwe fans zeker, maar wanneer je op zoekt bent naar een nieuwe, interessante Castlevania na de Nintendo DS-avonturen gespeeld te hebben, zul je waarschijnlijk bedrogen uitkomen.

Geplaatst op 17 maart 2010 om 12:00 door