IG feliciteert Metroid Prime

Ik heb al jaren een zwak voor één vrouw. De leeftijd van deze blonde schone weet ik niet, maar ze lijkt eeuwig jong te blijven. Ze is 1 meter en 91 centimeter lang. Ze draagt een prachtig ‘variafunctioneel’ ruimtepak. Ze weegt 90 kilo. Dat laatste is overigens exclusief outfit. Ze is avontuurlijk ingesteld. Ze is sterk. Ze is het tegenwicht voor al die masculiene mannen. Ze is welgevormd. Ze is charmant. Ze is lenig. Ze is de heldin van de Metroid-serie.

Ze was jarenlang alleen in 2D te bewonderen, maar dankzij Retro Studios maakt ze in 2003 de overstap naar een driedimensionaal avontuur. Ze belandt in Metroid Prime op de bijzondere planeet Tallon IV. Tussen ongekend natuurschoon van daverende watervallen, borrelende lavazeeën en oogverblindende ijsvlakten houdt ze zich staande in gevechten met talloze monsters. Ze weet zich kranig te weren tegen onvergetelijke schermvullende eindbazen, ontdekt het mysterieuze goedje Phazon en maakt de Space Pirates het leven zuur. Ze leert ondertussen ook nog wat over haar verleden, want wie is Samus Aran eigenlijk?

Het was een gewaagde stap dat Samus in Metroid Prime haar roots achter zich liet. Voor het eerst bekijken we de actie vanuit het eerste persoonperspectief. Hoe intiem deze kijk vanuit Samus’ helm ook is, het is een behoorlijke verandering ten opzichte van eerdere delen. Waar in 2D-Metroids het avonturieren en zoeken naar geheimen zeer prominent aanwezig zijn, neemt in Metroid Prime de schietactie de hoofdrol op zich. Een zeer geslaagde hoofdrol die voor trouwe fans van de serie wel even wennen is.

Doordat de actie in Metroid Prime tot in de puntjes verzorgd is, kunnen de fans ook wennen. De introductie in het ruimteschip is al overweldigend, maar de latere eindbazen blazen je helemaal van je stoel. Eén van mijn persoonlijke hoogtepunten is de titaan Thardus die je op de ijsvlakten van Phendrana Drifts moet verslaan, maar in Metroid Prime tref je meerdere onvergetelijke eindbazen die het uiterste van je vaardigheden vragen. Spring, ontwijk, schiet, wissel vizier, spring, raket, morph ball, schiet, raket, spring, ontwijk. Het is geen mogelijkheid, maar een vereiste dat je alle vaardigheden die je in de loop van het avontuur opdoet, ook daadwerkelijk gebruikt.

Hoewel Metroid Prime gameplaytechnisch behoorlijk afwijkt van eerdere delen, is één ding onveranderd gebleven: de sublieme sfeer. Al vanaf het moment dat je ruimteschip landt op Tallon IV word je betoverd door de schitterende omgevingen. Van de bloemrijke natuur in Tallon Overworld tot de gedetailleerde muren van Chozo Ruins; van de complexe platformen in Magmoor Caverns tot de ijsgrotten in Phendrana Drifts; in elke omgeving word je bij de lurven gegrepen en ga je volledig op in de situatie.

Hier draagt de muziek ook zeker aan bij. Vooral het stuk dat je uit de Phazon-mijnen wil ontsnappen van de Space Pirates is bloedstollend doordat de muziek een perfecte sfeer oproept. Het is benauwend als het beangstigend moet zijn, het is melancholisch als de situatie daarom vraagt en het is opzwepend op momenten dat je als de bliksem ergens weg wil komen. Terwijl ik dit opschrijf, vertel ik Thijs over dat stuk in de Phazon-mijnen en krijg ik een instemmend knikje. Dat stuk was eng, moeilijk en spannend tegelijk. Kortom: onvergetelijk.

Metroid Prime is de ‘Metroid Prima Donna’ van de Prime-trilogie en biedt een ervaring die het tweede en derde deel niet meer weten te overtreffen. Met weemoed denken we terug aan het fantastische eerste avontuur van Samus in 3D. Hoewel het niet helemaal Metroid is zoals we dat voorheen gewend waren, is het wel een fantastische mix tussen actie, avontuur en schieten. We denken met heel veel plezier terug aan onze avonturen met de blonde heldin op Tallon IV en hopen dat ze ons dit najaar net zo’n onvergetelijk avontuur voorschotelt in Other M. Proficiat, Metroid Prime!

Geplaatst op 21 maart 2010 om 12:00 door Chris Glerum