1. Call of Duty: Ghosts (PS3)

Call of Duty: Ghosts (PS3)

Call of Duty is éénvan de meest bekende en meest verkochte franchises ooit. Het is echter ook één van de meest gehate en bekritiseerde. Veel mensen kijken dan ook op een negatieve manier naar deze game. Zo zullen velen op deze recensie geklikt hebben omdat ze een slechte ‘recensie’ verwachten, geschreven door een speler van ongeveer negen jaar oud, om enkele gemene reacties achter te laten. Anderen verwachten een hele klaagzang over de gebreken, gepaard met een belachelijk laag cijfer. Om dit allemaal te vermijden zal ik de game zo objectief mogelijk bespreken. Want, wees maar eerlijk, wie gelooft IGN nog?


Het verhaal zet de trend van Black Ops II verder, door zich af te spelen in de nabije toekomst. De Zuid-Amerikaanse landen (The Federation) hebben zich verenigt en tegen de Verenigde Staten gekeerd. Mexico is een niemandsland geworden tussen de twee grootmachten, waarvan de Federatie duidelijk de overmacht heeft. In de Verenigde Staten kunnen ze alleen tellen op de Ghosts, de laatste militaire kracht, geleid door Elias Walker. Zijn twee zonen, waarvan de jongste de protagonist is, zijn ook deel van de groep. Maar vaderlief blijkt een vriendschapsrelatie te hebben gehad met de huidige leider van de Federatie, Gabriel Rorke. Een ex-Ghost die bij een misgelopen missie gevangen genomen werd, gefolterd en hallucinogenen gevoederd. Er is niemand die de Ghosts meer haat dan hem. Het is overduidelijk dat Rorke gestopt moet worden voordat hij code's van atoombommen kan bemachtigen.


De Ghosts, zoals hun naam doet vermoeden, sluipen hun weg door Zuid-Amerika om Rorke te beletten om… wacht. Nee, zo gaat het niet echt, anders zou het geen Call of Duty zijn zeker? Correctie: de Ghosts zijn goed in sluipen maar doen dit niet. Hun plannen beperken zich tot het binnen rijden van een bepantserde wagen in een vijandelijke basis en de vijanden aan stukjes te schieten. Waarom? Anders zou het geen Call of Duty zijn, zeker? Er zijn natuurlijk een paar stealth-delen in het verhaal, maar het voelt eerder aan als verplichte delen zoals we in de vorige games al eerder gezien hebben.

Maar het verhaal heeft nog een troef! De getrainde militaire hond Riley, een hond die speelbaar is voor een paar minuten en die haast onsterfelijk lijkt te zijn. Vijanden lopen weg in plaats van te schieten en het is algemeen geweten dat honden sneller kunnen lopen. Zo voelt Riley aan als niet meer dan een gimmick, maar wel een gimmick die welkom is in het lineaire verhaal. Het geeft wat afwisseling in de gameplay en geeft soms dan toch een gevoel van stealth en tactiek die deze game nodig had. Niet de innovatie die niemand echt verwachtte, maar wel een aangename afwisseling.
Na een paar uur van schieten, spierballenrollen, hondenknuffelen en verwachte plottwists rollen de namen van de makers over het scherm en is het vermoeden bevestigt dat er een vervolg gaat komen. Wat doet elke gamer dan? Ze beginnen aan de multiplayer, de reden waarom iedereen met een internetverbinding de game gekocht heeft.

De multiplayer is net als elk jaar, meer opgepoetst zonderecht grote innovaties te brengen. Dit is niet iets slecht, want de multiplayer van Call of Duty is opgebouwd uit een sterke formule die elk jaar vele gamers voor een lange tijd online doet komen. De wapens zijn ondanks de setting allemaal uit hedendaagse tijd en de meeste gadgets ook. De welbekende game modi zijn terug, net als de perks, de scorestreaks en het ‘Pick Ten–system’. Dit klinkt al allemaal hetzelfde, maar deze game brengt mogelijk wel de meeste innovatie van de voorbije jaren.



De meest belangrijke hiervan is de gameplay op zich. Deze is veel vlotter geworden en geeft een beter gevoel, nu dat de speler veel sneller over obstakels kan gaan. Er is ook de mogelijkheid om over de grond te schuiven tijdens de sprint om direct in cover te gaan en langs je cover uit te leunen om een kleiner doelwit te zijn. Dit zorgt ervoor dat de gehele belevenis veel sneller lijkt, iets wat eigen is aan de serie. Verder is er ook een Squad-systeem. Zo ga je niet tien keer naar de Prestige, maar één keer per lid van je squad. Je kan nieuwe leden aanschaffen en hen een bepaald uiterlijk en geslacht geven. Zo is niet alleen het wapen dat je gebruikt, uniek van anderen.

De meeste maps zijn ook een stuk groter dan tevoren. Betere maps voor snipers, wat de game niet echt nodig had. Zo kom je vaak op delen van de map waar de meeste spelers niet eens naartoe gaan. Met een spelerslimiet van twaalf spelers kan het vaak voorkomen dat je een minuut loopt om dan door een goed verstopte sniper afgemaakt te worden. Het waren net de kleinere maps,zoals Nuketown, die gebruik maakten van de snelle actie die de favorieten waren. Spijtig, maar het is eens iets anders.
Deze maps zouden ook een gelimiteerde mate van vernieling moeten bevatten, om velen tevreden te stellen. Dit is ook zo, maar de nadruk mag gelegd worden op ‘gelimiteerd’. Elke map heeft ongeveer één of twee dingetjes die kapot kunnen gaan. Infinity Ward wou hiermee uitpakken en met grote letters in de trailers hier reclame voor maken. Het doet me denken aan oplichters die vakantiegangers bedriegen. Op sites tonen ze enkele foto’s van de geweldige verblijfplaats en de foto’s zijn niet getrukeerd. Buiten de grenzen van de foto is er echter niet veel indrukwekkends te zien. Zo zwaait IW met enkele beelden, maar buiten deze beelden is er niets anders hiervan in de game verwerkt. Dat zorgt ervoor dat het net aanvoelt als Riley, een leuke toevoeging maar uiteindelijk niets meer dan een gimmick.


De Call of Duty-games hadden ook meestal iets anders, dat hen onderscheidde van de andere studio’s. Voor Treyarch is dit de Zombie-mode en voor Infinity Ward leek dit de Survival-mode te zijn. Hier is nu verandering in gekomen, want Infinity Ward introduceert dit jaar Extinction. Een apart verhaallijn dat een door aliens geïnfesteerde Verenigde Staten volgt. Het is niet bijster origineel, maar het is meer dan welkom tussen al het militaire geweld. Er is een apart level-systeem met classes zoals de Medic, Engineer enzovoort en met de levels die je omhoog gaat kan je een nieuw startwapen hebben of andere voordelen. Buiten de eerste missie is er spijtig genoeg niets anders, want de rest wordt gehouden tot DLC natuurlijk. Hey, die arme game designers moeten ook centjes verdienen hè. Toch?

Conclusie en beoordeling

Call of Duty is hetzelfde als elk jaar, lichtelijk opgepoetst. Gelukkig blijft het daar niet bij. De gameplay is vlotter,customization is een mogelijkheid, Extinction is geïntroduceerd en de welbekende formule is alleen verbeterd. Dit is nog genoeg om te voorkomen dat de zeer kleine mate van vernieling, het verhaal en de overmaat van grote maps het spelplezier bederven. Voor een Call of Duty-game is het toch één van de grootste stappen voorwaarts sinds enkele jaren.
8
Score
80
Score: 80
  • Pluspunten
  • Vlotte gameplay
  • Customization
  • Extinction
  • Riley is welkome afwisseling
  • Minpunten
  • Verhaal
  • Enorm beperkte vernieling
  • Te veel grootschalige maps

Dit artikel delen

Over de auteur

Aäron Van den Berghe Liefhebber van menig genre en dagelijkse inactieveling.

Reacties

  • Ondertussen mijn elfde recensie, deze keer van een omstreden game. Everybody, you know the drill ;)

  • Mooi geschreven stukje. Heb mijzelf wel vermaakt met de game. Vooral de 4-player extinction mode kon ik wel waarderen.

  • Begrijp me niet verkeerd, ik heb me zeker wel vermaakt met de game, alleen niet zo veel als bij bijvoorbeeld Black Ops :)
    Extinction is inderdaad een goede toevoeging, zeker als het in co-op gespeeld wordt.

  • Mooie recensie! Is alleen een acht niet te hoog met minpunten als 'het verhaal'?

  • Het verhaal is nooit het verkooppunt van de game geweest, de multiplayer wel (die zeker goed is).

  • Ben het niet met je eens .Ik heb Ghosts gekocht voor de multiplayer en vond deze erg slecht .
    De maps zijn te groot voor 6 vs 6 en hebben ze nou net geen groundwar voor de current-gen .Ook heb je nog verschillende killstreaks die echt overpowered zijn zoals Fluffy de super hond en die klote IMS die niet te ontwijken zijn hetzelfde geldt voor de IED .Wat ik nog meer jammer vind is dat je zo snel doodt gaat , je wint niet omdat je beter bent je wint omdat je hem eerder ziet dan de ander .



    Maar erger me ook aan de mensen (kinderen) die ghosts spelen zo vaak kom ik campers tegen met hun IED ziek (en zwaar chagarijnig ) word ik ervan



    Ghotst blijft in mijn ogen een matige game nu maar hopen dat Sledgehammer het beter doet anders alleen maar Treyarch voor mij !

  • Gedeeltelijk bent ik het daar wel mee eens en het eerste punt heb ik zelf ook besproken in de recensie.



    Misschien liggen de andere punten aan je tactiek, ik heb hier geen last van gehad. Ik gebruikte altijd een perk waarmee deze equipment zichtbaar werd op de map en ik nooit verrast werd. Het is geen minpunt als je dit zelf makkelijk kan voorkomen.



    De speelstijl van andere spelers kan je ook moeilijk de schuld geven aan de makers. En als anderen jou sneller neerschieten zal dat eerder aan jouw vaardigheden, reactiesnelheid en precisie met een geweer liggen dan aan de makers van de game.

  • Speelstijl heb je als makers wel een grote invloed op. In CoD MW2 was het mogelijk om met een care package marker in je hand heel snel te rennen, en dit was volgens de ontwikkelaars geen bug maar een feature. Hardstikke leuk totdat iedereen dat wist, en iedereen in de game alleen maar snel aan het rondrennen en kniven was. Als ontwikkelaar moet je dan zien dat een feature of een gadget te overpowered is of een ongewenst effect heeft op de gameplay en daar wat aan doen.

  • De makers van de game kunnen toch niet bepalen hoe snel of hoe traag andere spelers zijn? De IED is ook niet overpowered want in een gesloten ruimte kan je de explosie ontwijken door in cover te gaan. Er is, zoals eerder vermeld, ook een perk die je de mogelijkheid geeft om de IED zelfs door muren heen al te zien.
    Je moet dus niet de makers de schuld geven als het spel je de mogelijkheid geeft om dit zelf te vermijden.

  • ik vind dat soort gadgets ook geen probleem, in vrijwel iedere shooter zitten bommen zoals IED's en (laser activated)Claymore mines, je moet gewoon niet als een josti overal doorheen rennen dan is er prima mee te leven- en anders neem je maar die perk. Als game ontwikkelaar moet je wel oppassen voor situaties waarin mensen oneindig bommen kunnen krijgen of meenemen, dan kan het wel vervelend worden.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren