Japanners en Monster Hunter

Vandaag ligt Monster Hunter Tri in de winkel. Het is een titel die Capcom geen windeieren legt. De serie is in Japan bijna beangstigend populair en alles waar Monster Hunter op staat, verkoopt als de neten.

Zelf heb ik de Monster Hunter-gekte mogen aanschouwen tijdens de Tokyo Game Show van 2008. Daar werd Monster Tri voor het eerst aan het Japanse publiek getoond. De belangstelling daarvoor was groot. Of eigenlijk: enorm. En tegelijkertijd om heel eerlijk te zijn gewoon te gek voor woorden. Op mijn tweede dag, die bedoeld was voor de pers, zag ik hoe honderden Japanse journalisten als verliefde schoolmeisjes naar de Capcom-stand renden. Dat daarbij er eentje uitgleed en zijn dure Canon-camera op de grond flikkerde, deerde de rest van de meute geen bal. De door hekken geplande rij was serieus binnen een minuut vol en de Capcom-medewerkers die aangeven ‘hoeveel de wachttijd bedraagt’ wisten niet hoe snel zij naar achter moesten rennen. Er was paniek aanwezig. Was de rij na twee minuten gekte nou al tweeënhalf uur wachten lang of zaten we al op de drie uur? Na een korte Resident Evil 5-demo wandelde ik nog even langs en zag op het bordje ‘4h30’ staan. Dat lees je goed. Er zijn Japanse ‘persgenodigden’ die bereid zijn om voor een speelsessie van zo’n twintig minuten een halve dag te wachten.

Na deze fascinerende gebeurtenis ben ik gaan opletten op wat de Japanse jeugd op zijn PlayStation Portable speelt. De schooljongens kijken me daarbij wat glazig aan als ik half in hun nek hijg, maar veel tijd om aan mij te besteden hebben ze niet. Ze zijn negen van de tien keer namelijk bezig met het afslachten van een nieuw monster. Soms in hun eentje, maar vaak kom je in de metro groepjes van twee, drie of vier tegen, die allemaal op hun eigen gekleurde PlayStation Portable zich storten op de verslaving die Monster Hunter heet.

Ikzelf heb dat nooit echt begrepen. De eerste Monster Hunter op de PlayStation 2 was in mijn ogen hopeloos verouderd toen de game bij ons uitkwam en van de PlayStation Portable-versie werd ik ook niet echt warm. Toch merk je wel dat de interesse vanuit het Westen groter wordt. De manier waarop op het forum en de site over de game wordt gesproken is duidelijk veranderd en men ziet de nieuwe Monster Hunter als een game die eens iets anders biedt dan het constante gezwaai op de Wii.

Maar dan terug naar Japan. Het is jammer dat ik enkel rond de Tokyo Game Show naar dit land afreis. Eigenlijk zou ik er ook wel eens een keer willen zijn wanneer een grote game wordt gelanceerd. Het lijkt me fascinerend om de enorme lange rijen te zien van consumenten die per se hun favoriete game op de dag van de release in hun handen willen hebben. En dan niet aan het eind van de dag, maar gewoon gelijk wanneer de winkel open gaat.

Monster Hunter heeft bij de lancering van Monster Hunter Tri van deze prachtige rijen bereikt die je hier boven kunt bezichtigen. Groot voordeel van zo’n rij is dat je weet dat je je in een groep van lotgenoten bevindt. Dus wat doen je dan? Je pakt je opgeladen PlayStation Portable er bij, zoekt nieuwe vrienden en gaat voor de drieduizendste keer op avontuur. Nogmaals, ikzelf zou er doodongelukkig van worden om telkens weer dezelfde monsters af te slachten, maar de fans op de foto’s hierboven denken daar anders over.

Of die gekte ooit naar ons land overwaait is nog maar de vraag. Aan de ene kant is dat misschien maar goed ook. Ik bedoel, we hebben in Nederland elk jaar Koninginnedag en om de twee jaar een groot voetbaltoernooi om los te gaan. Zijn we daarnaast nog op zoek naar andere uitlaatkleppen? Aan de andere kant kan zoiets als Monster Hunter ook voor leuke plaatjes zorgen. Japanse meiden blijven het namelijk fantastisch vinden om zich te verkleden als hun favoriete gamepersonages en de kittige kiekjes die daaruit voortvloeien, daar is wat mij betreft niks mis mee.