Medal of Honor

Terwijl er steeds minder overlevenden van de Tweede Wereldoorlog overblijven, schuiven steeds meer First-Person Shooters door naar een nieuwe generatie van soldaten en veteranen om inspiratie op te doen. Call of Duty deed het in Modern Warfare uiterst succesvol door de verhalen van soldaten en Special Forces te gebruiken.En nu keert Medal of Honor na een jarenlange afwezigheid weer terug om een soortgelijk kunstje te flikken. Deze keer gaan we namelijk op stap met de Westerse soldaten die hun leven wagen in het Afghanistan van 2002.

In de demo van Medal of Honor die ik te zien kreeg draaide het om een Amerikaanse Ranger wiens persoonlijke leven we al een beetje kennen. De trailer Leave a Message waarin we door een soldaat ingesproken voicemail horen is namelijk aan het begin van deze missie. Zodra het emotionele en persoonlijke verhaal van deze soldaat is afgelopen, klapt de laadklep van de helikopter open en stormt hij met zijn team naar buiten. De kogels vliegen in de rondte terwijl de Amerikanen een Afghaans bergdorpje bestormen.

Wat volgt is een tocht door de bergen waar de Taliban zich verschuilt in uitgestorven dorpjes en krakkemikkige hutjes. Wanneer ze dan toch tevoorschijn komen gaat het er heftig aan toe, tot aan stukken hout en stof die rondvliegen. Het gaat nog niet zover als de destructie die we kennen uit Bad Company, maar de omgevingen reageren wel op het geweld. Een andere vorm van vernietiging die wel duidelijk in beeld kwam, was te zien in een scène waarin bovenop een heuvel een ‘nest’ zit waarin de vijand zich verschanst. Vanuit die hooggelegen plek openen ze vanuit hun zelfgebouwde hutje het vuur. Op het moment dat de Rangers vervolgens ook in de aanval gaan, is te zien hoe het zeil dat boven de terroristen hangt compleet aan flarden wordt geschoten. Uiteindelijk wordt er zelfs een straaljager opgeroepen die een dodelijke dosis bommen op het hutje laat vallen waarna er niet veel meer overblijft dan een behoorlijke krater in het kille landschap.

Terwijl de groep soldaten zich een weg door het stoffige gebergte baant is er duidelijk samenwerking in het team. Niet alleen slingeren ze de ene na de andere militaire term naar elkaar, als speler kan je bij je collega’s om meer ammunitie vragen. Samenwerking speelt ook een rol wanneer er een vijandelijk gebouw binnengedrongen moet worden en de arme terroristen compleet verrast worden door de naar binnen springende soldaten. Binnen een paar seconden worden alle aanwezigen in de ruimte aan flarden geschoten.

Omdat de rest van de Rangers niet bang zijn om actie te ondernemen komen bepaalde onderdelen van de missie erg scripted over. Er is hoe je het ook wendt of keert heel duidelijk gekeken naar hoe de singleplayer van Call of Duty in elkaar steekt, dus verwacht veel spectaculaire momenten waarin je als speler de grote actiemomenten zelf nauwelijks in de hand hebt. Er moet wel gezegd worden dat er duidelijk meer tactiek in de actie zit en dat het verhaal en de gebeurtenissen ook minder over the top zijn dan in bijvoorbeeld Call of Duty. Wel een overeenkomst is het feit dat de game om de zoveel missies wisselt tussen personages. Afghanistan blijft echter wel de enige locatie. De ontwikkelaar drukte ons op het hart dat dit land gevarieerd genoeg is zodat je niet zo snel uitgekeken raakt op zanderige gebergtes, maar ik maak mij eerlijk gezegd zorgen om hele andere dingen.

In een wereld waar First-Person Shooters nog steeds enorm populair zijn en de ene game na de andere game in dit genre verschijnt, moet je wel een beetje opvallen. Van wat ik nu van Medal of Honor heb gezien, was er weinig echt opmerkelijk in de positieve zin. Het zat allemaal tussen de overdonderende ADHD-chaos van Modern Warfare en de rauwe destructie van Bad Company in, maar oogde nergens écht uniek of bijzonder. Het gaat natuurlijk om een korte demo en een ander aspect waar men bij EA op hamerde, de emotionele betrokkenheid bij deze soldaten, ontbreekt natuurlijk in zo’n korte speelsessie, maar hoewel Medal of Honor er meer dan degelijk uitzag ontbrak er wat mij betreft nog echt een uniek punt waar deze game in uitblinkt. Misschien gaat het de multiplayer worden of uiteindelijk de samenhang tussen de missies, maar Medal of Honor heeft, ondanks de naam, toch nog best wat te bewijzen.