StarCraft II: Wings of Liberty

Een ster ontstaan uit een gaswolk van deeltjes, soms wel met een diameter van 100 lichtjaar, die door de invloed van een supernova, de explosie van een andere ster, gaat samentrekken. Deze wolk breekt op in kleinere delen. Elk van deze fragmenten blijft verder samentrekken en de dichtheid van de materie neemt uiteraard ook verder toe. Elke wolk kan steeds minder energie afvoeren, waardoor de temperatuur en de dichtheid blijven stijgen totdat kernfusie mogelijk is. Dankzij de kernfusie kan zo’n hemellichaam zijn eigen materie gebruiken als brandstof en zo energie blijven produceren. Vanaf dat moment is het hemellichaam een ster te noemen.

Dit had zomaar het eerste college van StarCraft II kunnen zijn. Maar nee, hoewel de naam anders doet vermoeden gaat StarCraft niet over het ontstaan van sterren en is het ook helemaal geen vak. Wat is het dan wel? Het is een RTS-ervaring die dankzij de geperfectioneerde balans wereldwijd immens populair is geworden en als eerste game ooit werd opgenomen in de World Cyber Games.

Vooral met betrekking tot de multiplayer wordt de game overladen met lof. Maar dat is niet het enige waarin de game excelleert. De singleplayer van het originele StarCraft biedt een fantastische ervaring en het vervolg tilt het geheel naar een nog hoger niveau. Dit is vooral te danken aan de keuze om StarCraft II over drie aparte titels uit te smeren. Elk ras, Terran, Zerg en Protoss, speelt een keer de hoofdrol in zo’n titel, waardoor het aantal missies per ras ruim drie keer zo hoog ligt als in de eerste StarCraft. Er is dus veel meer ruimte om gedetailleerd in te gaan op het verhaal en de achtergrond van elk van deze drie levensvormen.

In Wings of Liberty, de eerste titel van de StarCraft II-trilogie, volg je het verhaal van de Terran, het mensenras in de game. Het verhaal draait vooral om Jim Raynor, die zich aan het begin van StarCraft II nog helemaal een ongeluk zuipt. Ondanks dat zijn naaste crew nog geloof in hem heeft, loopt het gros ervan te muiten. Door omstandigheden gaat Raynor toch weer op pad om van schavuit tot held uit te groeien.

Dat klinkt allemaal wellicht wat clichématig, maar de manier waarop het geheel in beeld wordt gebracht is uniek voor een RTS-game. Het ziet er allemaal erg filmisch uit, met veel oog voor kleine zaken zoals een rondzoemende vlieg of een nog smeulende peuk om een indrukwekkende ambiance neer te zetten. Ook omtrent de verschillende missies zijn er verschillende cutscenes die erg intens zijn, zowel door de actie als de stijlvolle manier van het in beeld brengen ervan.

Zodra je eenmaal zelf weer de touwtjes in handen krijgt na zo’n introducerend filmpje, komt het oude vertrouwde StarCraft-gevoel weer omhoog. Het ziet er allemaal heerlijk gefinetuned uit. De omgevingen zijn enorm sfeervol, de eenheden zien er piekfijn uit en het allerbelangrijkste: het speelt heerlijk weg. De missies zijn uitdagend en het verhaal is goed geïntegreerd in elke missie. In de eerste missie die ik speelde moest ik met Raynor en een kleine groep van zijn soldaten op pad om een aantal slaven te bevrijden. De sfeer werd direct neergezet toen de bewakers, soms puur voor het leedvermaak, een aantal slaven afslachtten. Het oproepen van emoties wordt in StarCraft II op een unieke wijze gedaan.

Minstens zo uniek is de gehele StarCraft II-gameplay. Toegegeven, het verschilt allemaal niet zo erg van de eerste StarCraft, maar dat hoeft ook helemaal niet. Het zijn vooral kleine opgepoetste zaken als de kunstmatige intelligentie die het hem doen. En dan bedoel ik niet alleen die van de tegenstanders, maar vooral die van je eigen units. Zo proberen je marines wanneer het maar kan hun tegenstander in te sluiten door een brede frontlinie te maken, terwijl andere units zoals de Marauder of de Firebat het weer anders aanpakken. En de sterke kunstmatige intelligentie is zeer welkom, want de missies worden zeer pittig. Al bij de derde of vierde missie kwam ik in moeilijkheden, puur omdat de samenstelling van mijn legers niet goed in balans was.

De missies kies je trouwens niet vanuit een traditioneel menu. Het gebruikelijke menu dat je kent uit de meeste RTS-games is namelijk omgetoverd tot een heel universum. Je bevindt je op een ruimteschip waar het mogelijk is om met andere personages te praten of om op de brug een missie uit te zoeken. Daar houden de mogelijkheden op het schip niet op, want er zijn talloze zaken te regelen. Zo kun je in het café met je verdiende credits de hulp van huurlingen inschakelen. Dit zijn eenheden die je vervolgens weer in de missies een beperkt aantal keer kunt inschakelen.

Het is ook mogelijk om credits juist in je bloedeigen eenheden en gebouwen te investeren in de Armory. Zo verkrijgen eenheden kleine upgrades. Denk hierbij aan wat meer health voor je Marines of een krachtigere raket voor de Marauders. Tenslotte kun je altijd nog je slag slaan in het laboratorium. Hier betaal je niet met credits, maar kun je onderzoek laten doen naar nieuwe eenheden door zogenoemde artefacten in te zetten. Telkens wanneer een zeker niveau in het onderzoek is bereikt, moet je de keuze maken uit twee verschillende eenheden. Diegene die niet gekozen wordt, is ook niet meer haalbaar.

Deze credits en artefacten haal je overigens – niet geheel verrassend – in de missies. Deze zijn uiteraard op te starten vanaf de brug van het ruimteschip. Dikwijls heb je keuze uit meerdere missies, die elk op een andere planeet plaatsvinden. Het succesvol afronden van elke missie levert credits op, terwijl je de artefacten juist in de speelvelden zelf moet zien de vinden. Vaak vereist dit wat extra inzet en militaire kracht, aangezien je soms eerst een klein kamp van vijanden moet uitroeien alvorens het artefact is binnen te slepen.

Je groep van militairen kan overigens een stuk diverser zijn dan in de multiplayerbèta mogelijk is. In de singleplayer zijn namelijk ruimschoots meer eenheden aanwezig. Dit zijn enkele nieuwe eenheden, maar er keren ook een hoop terug uit de eerste StarCraft. Overigens zijn alle eenheden ook gewoon beschikbaar ik de map editor die het spel kent. Hier zitten allerlei leukigheden in, bijvoorbeeld ook de Tauren Marine die speciaal voor 1 april gemaakt is, maar niet in het StarCraft II-universum voorkomt verder. De mogelijkheden van de map editor zijn trouwens echt oneindig, getuige het feit dat iemand er daadwerkelijk een First Person-Shooter mee heeft weten te maken. Net zo vet is het level dat enorm lijkt op het AC130-level uit Modern Warfare 2 en een Wacky Race-level waarin StarCraft II als een racegame gespeeld kan worden. Dit soort geniale mods, wellicht de nieuwe Defense of the Ancients (Warcraft III), kunnen we dus zeker verwachten zodra StarCraft II op 27 juli uitkomt.