H.A.W.X. 2

Hier op de redactie zijn we haast allemaal vliegfanaten. Toegegeven, we zitten dan wel in veel te krappe toestellen onderweg naar evenementen in de hele wereld, maar dit mag de pret (van het werk) natuurlijk niet drukken. Toch kan een beetje variatie zo nu en dan geen kwaad en dan is er niets fijner dan het besturen van een boemlauw, blits en flex gevechtsvliegtuig. Later dit jaar kunnen we onze geliefde hobby weer eens oppakken als Tom Clancy’s H.A.W.X. 2 de winkelschappen in vliegt.

Ondergetekende treinde (helaas, geen vliegtuig voor mij dit keer) naar Parijs om daar eens een blik te werpen op de singleplayer die de mannen van Ubisoft ons zullen voorschotelen. In totaal waren er vier missies speelbaar die bij elkaar ruim een uur in beslag namen. In de diverse missies die H.A.W.X. 2 kent speel je met drie verschillende facties; de Amerikanen, de Russen en de Britten. Elk van de facties heeft zijn eigen redenen om gevechtsvliegtuigen in te zetten en die reden wordt telkens duidelijk gemaakt, met behulp van een cutscene voorafgaand aan een missie.

In de eerste H.A.W.X. werd het verhaal nogal naar de achtergrond geschoven en ook hier stelt het niet veel voor. Meer dan ‘schiet de Russische separatisten neer voor ze onze troepen bereiken’ of ‘knal die gewelddadige konvooien naar het hiernamaals’ is het niet. Tel daar lachwekkend slechte voice acting van met name de Russen bij op en je hebt niet gelijk het gevoel in een verhitte strijd te zijn beland, maar eerder in een film als .

Gelukkig werd het anders toen ik daadwerkelijk aan de slag ging met de vliegtuigen. Ze sturen alle lekker en ook de actie heb je gauw in de vingers. De ontwikkelaar heeft een goede combinatie gemaakt van snelle actie voor de arcadespeler en leuke toevoegingen voor de wat meer hardcore ingestelde vliegeraars onder ons. In een introductiemissie in het Midden-Oosten maakte ik om te beginnen kennis met het zelf moeten opstijgen en landen. Dit is weliswaar een kleine toevoeging, maar het maakt het gevoel dat je vliegenier bent wel net wat completer. In de missie speel je als Amerikaan en is het de bedoeling verdachte basissen en konvooien af te knallen. Door in te zoomen en wat zwaardere bommen naar beneden te laten flikkeren is dit klusje zo gepiept.

Moeilijker kreeg ik het toen ik aan de slag ging met drie andere missies. De actie is weliswaar hetzelfde, maar de omgeving maakt het een stuk lastiger om opdrachten uit te voeren. Zo speelt één missie zich af aan de kust, midden in de nacht en ondanks een nachtkijker is het een stuk lastiger om afweergeschut te ontwijken en helikopters neer te schieten. Hetzelfde geldt voor een missie die zich op open zee afspeelt, met olietankers en grote vliegdekschepen overal om je heen. Hier maakte ik voor het eerst kennis met vijandelijke vliegtuigen en geloof me, zelfs met het lock-systeem moeten er talloze Top Gun-achtige capriolen uitgehaald worden om de ander uit de lucht te blazen.

De laatste missie die ik speelde vond plaats in de bergen. Deze deed mij opnieuw erg denken aan Top Gun. Al sjezend tussen de bergtoppen ga je op zoek naar vijandelijke troepen, zowel op de grond als in de lucht, om deze uit te schakelen. Een goede reactie kan het verschil tussen leven en dood betekenen en deze missie zorgt dan ook voor zweet in de bilnaad. Aan het einde van de missie moet er bijgetankt worden in de lucht en ook dit is een voorbeeld van een kleine toevoeging die het vliegeniersgevoel net wat completer maakt.

Iets wat overigens ook completer valt te maken is je vliegtuig. Het is mogelijk om verdiende ervaringspunten om te zetten in upgrades voor je vliegtuig. Complete weapon packs worden uit de kast gehaald en op die manier kun je het onderstel van je vliegtuig geheel naar eigen smaak inrichten met een hoop vuurwerk.

Hoewel ik met plezier de vier verschillende missies heb gespeeld, zit er toch nog wel een addertje onder het gras. Grafisch zit het wel snor en de omgevingen zijn ontzettend divers, maar de actie is toch best wel lineair. Meer dan ‘knal alles overhoop’ is het simpelweg niet en hoewel ik zonder problemen dingen helemaal stukmaak, hoop ik toch op wat meer variatie in de uiteindelijke game. Als die variatie er komt en het verhaal blijkt toch een stuk beter dan verwacht, dan kan H.A.W.X. 2 best eens boven de middelmaat uitstijgen. Gebeurt dit niet, dan ben ik bang dat de game in een diep dal neerstort en niet eens de kwaliteit van het lauwtjes ontvangen eerste deel evenaart.