R.U.S.E.

Het slagveld ligt er, aan de vooravond van een grote slag, nog rustig bij. De goedgetrainde soldaten wachten geconcentreerd in hun barakken, het luchtafweergeschut is inmiddels tactisch gepositioneerd en bij de pantserbrigade worden de laatste tandwielen gesmeerd. Een maand voor de release lijkt R.U.S.E. klaar om het slagveld op te stormen en de rust eens lekker te verstoren.

R.U.S.E. is een unieke en interessante game geworden die het best omschrijven als een snel en strategisch steekspel, zonder al te veel micromanagement, maar boordevol list en bedrog. Op prachtige speelvelden, die je als een generaal in zijn basis kunt overzien, ben je continu bezig jouw eenheden van hot naar her te sturen om elke vijandelijke dreiging af te slaan. Het is hierbij van belang dat je zorgt voor voldoende vers bloed uit de barakken, pantserwerkplaatsen en vliegkampen, maar er is geen sprake van managing op microniveau. Bouw nabij het hoofdkamp een werkplaats voor luchtafweergeschut, kijk of je genoeg geld tot je beschikking hebt, kies je gewenste eenheid et voilà, je leger is versterkt. Zo simpel kan het zijn in R.U.S.E.

Het draait in R.U.S.E. veel meer om het opzetten van listige tactieken. De speelvelden van R.U.S.E. zijn ingedeeld in sectoren en per sector is er om de paar minuten een tactische list, een ruse, in te zetten om je vijand te verrassen. Laat een deel van je troepen bijvoorbeeld over de linker flank trekken om de vijand van achteren te overdonderen. Uiteraard activeer je in de sectoren die zij passeren de ruse Radio Silence, zodat de vijand niet weet van de aanwezigheid van jouw troepen in de desbetreffende sectoren, tenzij ze oog in oog komen te staan met een paar van jouw tanks of voetsoldaten. Op exact hetzelfde moment stuur je wat van hout en karton gemaakte tanks over de rechterflank met de Decoy-ruse, zodat jouw tegenstander een aanval vanaf de andere kant verwacht.

Dit tactische steekspel is erg tof en heeft mij zelfs na een paar uur spelen nog geen moment weten te vervelen. Er komen telkens nieuwe ruses beschikbaar, waardoor een veldslag zich steeds weer op een

andere manier kan ontpoppen. Je moet als R.U.S.E.-generaal dus bijzonder dynamisch zijn, niet in de laatste plaats omdat de tegenstanders jou ook op ieder moment kunnen foppen met hun eigen ruses. Het kan dan ook zo maar eens voorkomen dat je een tegenstander in de val probeert te lokken en dan zelf keihard in de maling wordt genomen.

R.U.S.E. is met recht een bijzondere strategiegame die zich volledig onderscheidt van andere games in het genre. Niet in de laatste plaats omdat de game misschien wel geschikter is voor de spelcomputers dan voor de pc. Het opzetten van een listige strategie werkt namelijk perfect met (in mijn geval) de Xbox 360-controller, terwijl je met een toetsenbord en muis eigenlijk onnodig veel knoppen tot je beschikking hebt waarmee veel meer te doen valt. De traditionele strategieliefhebber die diepe (micro)management- en besturingsopties gewend is, heeft aan R.U.S.E. waarschijnlijk ook geen goede aankoop, terwijl de bezitters van spelcomputers zich kunnen opmaken voor een strategiegame die dankzij zijn dynamische opzet geweldig kan uitpakken. En dat is geen list of bedrog.