GC: Gran Turismo 5

Gran Turismo 5 is – zoals de grote man achter de game, Kazunori Yamauchi, zelf stelt – het eindresultaat van een zes jaar durend gevecht. De autofiel en gameliefhebber in één komt na zes jaar ploeteren met een game die ontelbaar veel details bevat. Het is zelfs zo extreem dat Yamauchi aangeeft meerdere momenten nodig te hebben om de oneindige mogelijkheden in de game uit te leggen. Tijdens de E3 kwamen de eerste aspecten aan bod, de gamescom is het tweede uitlegmoment. De inhoud van dit tweede Gran Turismo 5-college? Nieuwe auto’s, een RPG-modus, banen bouwen, autoplaatjes bekijken en racen met karts.

Vanaf het moment dat Yamauchi zijn presentatie start, straalt hij aan alle kanten. De autoliefhebber staat namelijk op het punt een paar nieuwe auto’s voor de game aan te kondigen en daartussen zit één van zijn favorieten: de Ferrari 330 P4. Rondom deze auto hangt een bijzonder verhaal, want in 1967 vocht deze bolide samen met de Ford GT Mark IV een spannend gevecht uit op het circuit van LeMans. Eigenlijk zou er een derde concurrent zijn, maar de Jaguar XJ 13 verscheen nooit op het circuit. Voor autoliefhebbers is het fantastisch dat je het ‘wat als-scenario’ kunt uitvoeren in Gran Turismo 5, want al deze auto’s zitten in de game en kunnen dus in-game strijden om de titel op LeMans. Ook de Lamborghini Miura P400 Bertrone Prototype zit in de game en wederom heeft Yamauchi een anekdote: het enige model in de wereld is in bezit van de eigenaar van de Marriott-hotelketen en voor Gran Turismo 5 hebben ze deze bolide bestudeerd om hem zo realistisch mogelijk in de game na te maken.

Dat oog voor detail komt tot in extreme mate terug als Yamauchi de 3D Photo Mode onthult. Eigenlijk laat deze modus zich nog het best vergelijken met de ouderwetse autoplaatjes die je op kartonnetjes kon sparen. De auto’s worden in een mooie setting geplaatst (in het voorbeeld kon je zelf de auto positioneren in een Oostenrijks vliegtuigmuseum) en vervolgens kun je allerlei zaken als de hellingshoek van de banden aanpassen om het perfecte shot te krijgen. Het grote verschil met de antieke autoplaatjes is dat je het perfecte shot nu in stereoscopisch 3D kunt bekijken (met brilletje en 3D-tv uiteraard). En dan zie je dus echt de draadjes lopen op de auto-onderdelen. Bizar.

Natuurlijk had Yamauchi naast details over details (ja dat kan) ook details over de grote aspecten van de game te melden. Sterker nog, hij onthulde dat Gran Turismo 5 naast het realistische racen in A-spec ook een racesimulatie-RPG bevat dankzij de B-spec. Oorspronkelijk wilde hij de B-spec al in Gran Turismo 3 stoppen, dat deed hij uiteindelijk in Gran Turismo 4 en met Gran Turismo 5 wil hij de modus echt in volle glorie aanwezig laten zijn. B-spec is voor Yamauchi net zo belangrijk als A-spec, zo benadrukt hij. In B-spec sta je aan het hoofd van een team van maximaal zes coureurs en ben je de teambaas. Je racet dus niet zelf, maar bepaalt wel hoeveel druk je coureur zet en hoe hard hij op het gaspedaal trapt. Teveel bumperkleven zorgt ervoor dat je coureur sneller gestrest raakt en dat put hem uit, dus je moet de juiste balans zoeken tussen snelheid en tactiek. Ook moet je hem genoeg achter de vodden zitten zodat hij niet verslapt en foutjes gaat maken. In de demonstratie die Yamauchi gaf zag de B-spec er erg tof uit, met name doordat je naast de statistiekjes ook de actie op de baan ziet. Als een echte teambaas dus.

Zoals gezegd is de andere helft van de game de realistische racesimulatie A-spec. Hierbij houdt Yamauchi in zijn achterhoofd dat de game toegankelijk genoeg moet zijn voor nieuwelingen, maar tegelijkertijd genoeg diepgang moet bevatten om een GT Academy-coureur op te leiden om echte racecoureur te worden. Een lastige opdracht die alleen uit te voeren is door genoeg tuningmogelijkheden te bieden. Of het nu om een racemonster, rallywagen of kart gaat, je kunt van alles aanpassen.

Kart? Inderdaad, de go-karts maken hun opwachting in Gran Turismo 5. De bolide waar elke racecoureur zijn carrière in begint is in de game gestopt als wagen voor de beginneling. Een kart reageert totaal anders dan een gewone auto, wat ik hardleers merkte tijdens een paar rondjes op een testcircuit. Les nummer één: stuur scherp, maar niet te scherp, want dan spin je als een ballerina. Saillant detail: Yamauchi wilde karts eigenlijk pas in Gran Turismo 6 introduceren, maar omdat de informatie uitlekte werd besloten ze al in deel 5 te stoppen.

Om de gigantische hoeveelheid mogelijkheden nog wat aan te vullen, zit er ook een Course Maker-modus in de game. Hier kun je zelf banen creëren, zodat je niet alleen op circuits als Monza en Nürbürgring kunt racen, maar ook op willekeurig gegenereerde banen in Toscane, België of andere oorden. Bij de demonstratie had Yamauchi de keuze uit Toscane en de Belgische vlakten, dus dat was een gemakkelijke keuze: Toscane. Door de scherpte en frequentie van bochten aan te geven en wat landschapskenmerken in te vullen krijg je een willekeurig aangemaakte baan met een lengte van maximaal een kilometer of tien. Hierop kun je direct een testrace maken en bevalt de baan niet, dan maak je zo een nieuwe. Bevalt hij wel, dan kun je hem opslaan en erop losgaan.

Als de presentatie één ding duidelijk maakt, dan is het wel dat Gran Turismo 5 onmogelijk te recenseren wordt. De game bevat zo extreem veel mogelijkheden dat je maanden bezig bent om alles te ontdekken. Een uitgebreide B-spec naast de bekende A-spec, een Course Maker, talloze auto’s en dat alles naast bekende Gran Turismo-elementen als Licence Mode en Car Dealer. En dan heb ik het nog niet eens gehad over verschillende weerstypen die op een groot deel van de banen aanwezig zijn, de waarschijnlijke (maar nog niet bevestigde) toevoeging van een LAN-modus en het hele community-aspect. Doe ons nóg maar een paar Gran Turismo 5-colleges, Yamauchi-san!