1. Wees geen lullo

Wees geen lullo

Wees geen lullo. Die drie woorden komen bij mij op wanneer ik vanaf mijn veilige studeerkamer naar onze bedorven wereld kijk vol met haat, nijd en hypocrisie. Tijd voor bezinning en introspectie.

Hoe sta ik zelf eigenlijk in de strijd die minderheden voeren? De strijd tegen de marginalisering van hun identiteit. De strijd die vergelijkbaar is met de leed waartegen onze voorvaderen streden in tijden van oorlogen, slavernij, armoede, kortom: strijd van op leven en dood. Oeps, daar ga ik  alweer de fout in. Ik zei ''voorvaderen''. Dat is niet geslachtsneutraal en ik stel daarmee vrouwen achter. Voor Hull University een reden om je een punt in mindering te brengen: Hull university threatens to mark down students who don't use gender neutral pronouns. Chapeau voor deze ridders die in deze strijd vooraan staan. Gij dappere strijders.

Wees geen lullo, het liefst zou ik dit 300 keer willen herhalen. Niet zozeer alleen tegen mijn toehoorders, maar ook tegen mijzelf. Als herinnering wanneer ik dreig de fout in te gaan. Ik moet af van het neurotisch lachen om parodieën waarbij het geplaagde onderwerp mogelijk pijn ervaart. Als gamer en cartoon- liefhebber kom ik regelmatig in de verleiding. In South Park wordt er maatschappijkritiek geleverd, daarbij niet bang om taboes te doorbreken. Het Amerikaans nationalisme is daarvoor een dankbaar onderwerp. Daarom vind ik het een minpunt dat de dikke Cartman regelmatig het lijdend voorwerp is m.b.t. ''fat jokes''. Juist zo'n serie leert jonge kijkers te durven spreken over zwarte bladzijdes van de Amerikaanse geschiedenis. Doodzonde dat stevig gebouwde mensen regelmatig een belediging krijgen te horen, regelrecht uit de serie. Is het hun schuld dat ze dik zijn? Misschien wel, neemt niet weg dat ze er niet voor kiezen. Waarschijnlijk strijden ze al jaren tegen overgewicht. Daarbij zijn stereotypes en parodieën demotiverend.
The Simpsons is van hetzelfde laken en pak. De buurman van Homer Simpson is een christen. Of beter gezegd: een parodie van een christen. Hij is correct, betrouwbaar, eenvoudig edoch afgeschilderd als een naïef sulletje. Alhoewel het een parodie is, hoe moet een christen zich voelen wanneer die week in week uit, jaar in jaar uit, voor bijna 20 jaar, wordt afgeschilderd als een nerd (in negatieve zin). Voor hun is het niet meer een 'grapje'. Het is bittere ernst en erg slecht gesteld met deze groep mensen, allemaal dankzij een cartoon. Het is alsof zij zich vreemdeling in eigen land voelen. Een Exodus naar een veilig land zonder parodieën is niet meer enkel een idee, het wordt werkelijkheid.


De game Bully kwam in 2005/2006 negatief in het nieuws waarbij er schande van werd gesproken dat het pesten werd gepromoot. Achteraf viel dit alleszins mee, je nam het als protagonist zijnde juist op voor de pesters. Een mooie gedachte en ze hadden mij ook op het verkeerde been gezet in eerste instantie. Achteraf schaam ik mij ervoor dat ik moest gniffelen om de parodieën die werden geschets van de corpsballen en sportschool- types. Ze worden afgeschilderd als verwaand, egoïstisch, domme/brute krachten, oppervlakkig en nep. Hoe moet iemand zich voelen die bij deze groepen hoort? Je kan zeggen: ''ze kiezen er zelf voor''. Of: ''het is maar grappig bedoeld''. Dat vind ik te makkelijk, ten eerste is het een vooroordeel, ten tweede is zo'n iemand misschien gewend en geleerd vanaf jongs af aan  zich zo te gedragen. Men voelt zich daarbij op zijn gemak. Denkt die. Het is zijn/haar/het identiteit. Tot dat hij/zij/het zulke games om zijn oren krijgt. Tuurlijk, je kan er een boel nuances bij halen om het parodiëren te rechtvaardigen, maar is het misschien niet gewoon eenvoudiger om te stoppen met het maken van parodieën? Mensen ondervinden mogelijk pijn. Laten we a.u.b. niet (onbewust) nieuwe wereldoorlogen en slavenrijen in werking stellen: wees geen lullo.

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Leuk stukje, ik herken mezelf hier wel in.



    Probeer echter te kijken naar je gebruik van elliptische zinnen. Het komt regelmatig voor dat je een zin hebt zonder persoonsvorm/werkwoord, dat leest niet fijn en is tevens taalkundig onjuist. In veel gevallen kan dit opgelost worden door het simpel gebruik van een komma en dit te verwerken in de vorm van een bijzin, hieronder 2 voorbeelden:



    - Hoe sta ik zelf eigenlijk in de strijd die minderheden voeren? De strijd tegen de marginalisering van hun identiteit.



    - Wees geen lullo, het liefst zou ik dit 300 keer willen herhalen. Niet zozeer alleen tegen mijn toehoorders, maar ook tegen mijzelf.



    Een voorbeeld van het goed gebruik van komma's en bijzinnen:



    - In South Park wordt er maatschappijkritiek geleverd, daarbij niet bang om taboes te doorbreken.



    Verdere nog wat kleine dingetjes als missende leestekens, 'hun' in plaats van 'hen', en onnodig gebruik van bijwoorden.

  • Dankjewel, ik zal erop letten. Ik heb dyslexie dus taal is altijd een beetje een aandachtspunt voor mij. Die eerste zin zou dan bijv. zo geschreven moeten worden? ''Hoe sta ik zelf eigenlijk in de strijd die minderheden voeren tegen de marginalisering van hun identiteit?''.



  • Helemaal correct ;)!

  • Bij het stuk over Bully "… je nam het als protagonist zijnde juist op voor de pesters" ga ik ervan uit dat het "gepesten" moet zijn.

  • Ik ben zelf een kyle , en stoor mij echt niet om de grappen die ze maken. Ik geloof heilig in dat wanneer je grappen kunt maken over jouw zwartste pagina van jouw geschiedenis, wie kan jou dan nog kwetsen?



    Tof stuk overigens.

  • Ik heb nog geen idee of dit artikel serieus is of een hele goede 1-april grap waar je een parodie maakt van de zogenaamde ''Gutmenschen". Met zinnen zoals dit: ''Het is bittere ernst en erg slecht gesteld met deze groep mensen, allemaal dankzij een cartoon.'' begin ik namelijk te twijfelen. Afijn, ik neem de gok:



    Omdat mensen mogelijk pijn voelen moeten we maar stoppen met parodieen? Drie woorden, fuck your feelings. Juist in situaties waar slavernij en een wereldoorlog was zie je censuur voorkomen. In zo'n maatschappij wil ik niet leven. Wij leven een maatschappij met vrijheid van meningsuiting, daar valt humor ook onder en is zo belangrijk, ook in maatschappelijke discussies. Als je niet tegen dit soort dingen kunt is een maatschappij met vrijheid van meningsuiting waarschijnlijk niet jouw plek. Of misschien wat ook nog een idee is om de uit-knop op je TV of spelcomputer te gebruiken mocht je je beledigd voelen. Het ding zit er voor een reden op. Dan heb ik het nog eens gehad over de leeftijdsclassificatie van genoemde series en game.



    En je bepaalt altijd nog zelf als iets een belediging is of niet. Er zijn genoeg mensen met overgewicht die smakelijk lachen om de desbetreffende grappen en zich niet beledigd voelen. Dat is niet aan jou om dit te bepalen.

  • Haha ik wist ook niet zeker of dit nou een parodie was op het artikel van IG of serieus. Daarom besloot ik maar niet te reageren.

  • Oh shit, dat artikel had ik geen eens gezien. Ja dit artikel lijkt mij duidelijk een parodie. Hahaha, geweldig gedaan Grohe.

  • InsideGamer: Hey, probeer eens wat meer empathie te tonen voor bepaalde groepen



    Gamers: WOW CENSUUR POLITIEK CORRECT OVERDREVEN GEDOE BEN JE TRIGGERED? KIJK DIT ARTIKEL DAT ER VERDER NIETS MEE TE MAKEN HEEFT HELP HELP HET VRIJE WOORD JE MAG TEGENWOORDIG OOK NIETS MEER ZEGGEN.



    Alsjeblieft, een stukje satire op je column.

  • Waar is je empathie voor de dikke mensen en christenen dan? Of is het tonen van empathie een LGBT privilege?

  • Bij comedy series zoals Southpark komt iedereen aan de beurt en daar kunnen de meesten het wel van hebben. De mensen wie daar nog aanstoot aan weten te nemen gaan vlaggen verbranden of cartoonisten afslachten.



    Waar anderen zorgen over hebben gaat verder dan parodiëren en humor. Herhaalde opmerkingen en vooroordelen kunnen, onbewust, een negatieve invloed op andermans leven hebben en beperkingen opleveren in hun doen en laten. Met wat inlevings- vermogen en fantasie kun je genoeg voorbeelden bedenken.



    Als 'te blanke' man werd ik op school als de computer nerd gezien terwijl ik de ballen verstand had van computers. Toch werd ik er constant bij geroepen als het computerscherm niet aanging of de USB stick niet paste, maar als ze gingen voetballen dan vroegen ze mij niet want ik zou vast liever thuis computerspelletjes spelen. Nee dus, racistische klootzakken!



    Wat mij dan wel een beetje stoort is dat we volgens sommigen super voorzichtig met bepaalde groepen om zouden moeten gaan, extra moeten pamperen, en dat met name de heteroseksuele blanke man geen problemen kent. Ik zit niet te wachten op een samenleving waar je om het minste of geringste een -ist, -ism of -foob naar je hoofd geslingerd krijgt en uit angst maar niets meer zegt. Echter is wat meer wederzijds respect ook niet verkeerd want na een avondje Opsporing verzocht en Rijdende rechter zakt de moed je ook in de schoenen.

  • Ik ben het 100% met je eens. Die klik cultuur en verdachtmaking van dat je een intolerante zak bent iets kleins is niet gezond, voor niemand.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord