Medal of Honor Heroes 2 (PSP)

In de ruim zes jaar dat ik nu recensies schrijf, heb ik al zo’n beetje elk type game gespeeld dat je je kunt bedenken. Ik was de held van honderden werelden in allerlei RPG’s, scheurde als volleerd coureur door bossen en over banen, schoot aliens overhoop in Halo en Ratchet & Clank en speelde zelfs wat potjes bovennatuurlijk voetbal. Ik heb echter nog nooit een van de wereldoorlogen verkend. Nu zowel Battlefield als Call of Duty terugkeren in de tijd, vond ik het de hoogste tijd om daar verandering in te brengen en dus greep ik naar Medal of Honor: Heroes 2.


Een PSP-deel van een uit de gratie geraakte serie was allicht niet de meest voor de hand liggende keuze, maar toch heb ik die bewust gemaakt. Niet enkel vind ik het persoonlijk leuker om de underdog onder de loep te nemen, maar ik was heel benieuwd naar hoe Electronic Arts om de beperkingen van Sony’s eerste handheld heen had gewerkt. Het gemis van een tweede analoge stick heeft immers een enorme impact op een first-person shooter.



Geen beperking, maar een uitdaging

Om deze recensie met een vrolijke noot te beginnen: EA Los Angeles heeft niet enkel een manier gevonden om een first-person game goed te laten werken op de PSP, maar het heeft dit zelfs op een manier gedaan die zo natuurlijk voelt dat je al snel vergeet dat je de gebruikelijke tweede analoge stick niet hebt.

De actieknoppen, X, O, □ en Δ, vervullen de functie van de rechterstick en laten je de camera draaien in het heetst van de strijd. Hoe snel dit gaat kan worden afgesteld in de opties, waardoor iedereen zich in principe snel thuis zou moeten voelen.

De R-knop is zoals gebruikelijk bedoeld om te schieten, terwijl de L-knop je mêlee-aanval uitvoert als je snel tikt, en je laat richten als je hem ingedrukt houdt. De acties die je normaal van de actieknoppen zou verwachten, zitten tenslotte verstopt onder de D-pad. Hier is de linkerknop bedoeld om te herladen, wisselt rechts jouw wapen, buk je door naar onderen te drukken en met naar boven drukken voer je interacties met voorwerpen uit. Oh, en natuurlijk loop je met de stick.



Gedaan met de pret

Zo lyrisch als dat ik over de besturing van Heroes 2 ben, zo teleurgesteld ben ik in de daadwerkelijke game. Natuurlijk verwacht ik tijdens het spelen van een WOII-shooter geen gigantische plot twists (Ich bin dein Vater!), maar het verhaal dat ons nu voorgeschoteld wordt is wel heel erg nietszeggend. In de schoenen van John Berg val je Frankrijk binnen in het heetst van de strijd om te ontdekken wat de moffen in hun schild voeren. Althans, dat vertelt Wikipedia mij. Eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik tijdens het laadscherm voor een missie al vergeten was wat ik überhaupt moest doen. Dat is hoe generiek het allemaal was.

De feitelijke gameplay van deze Medal of Honor is helaas al niet veel beter dan het verhaal. De locaties die je aandoet zijn in de meeste gevallen ongeïnspireerd en dienen duidelijk als niets meer dan een plek om nazi’s te verbergen, terwijl er ook geen goed ontworpen locaties of segmenten zijn die het geheel een beetje kunnen opvijzelen. Enkel de laatste vijf minuten van het spel weten enigszins te verrassen, maar dan voelt het als mosterd na de maaltijd.



Wel A, geen I

Ik ben altijd heel voorzichtig met het doen van aannames of het uiten van beschuldigende woorden. In het geval van de vijanden van Medal of Honor: Heroes 2 is echter letterlijk half werk geleverd. De kunstmatige intelligentie van de oosterburen voelt heel kunstmatig, maar van intelligentie ontbreekt elk spoor.

Vijanden rennen niet zelden op en neer tussen twee locaties zonder een kogel te vuren, nemen dekking aan de verkeerde kant van een obstakel en blijven zitten terwijl ik een blauwe boon in hun kont parkeer of hun vrienden een halve meter naast ze overhoop schiet. De momenten waarop Heroes 2 dan toch enige uitdaging biedt, zijn puur te wijten aan een overmacht aan vijanden. En dat gaat ruim voor het einde van de game, die pakweg drie uur duurt, al vervelen. Het feit dat alle vijanden hetzelfde ogen en dat ze op een wat grotere afstand bewegen als houten poppen versterkt dat gevoel alleen maar.



Echo…cho…ho…o

Toen Medal of Honor: Heroes 2 jaren geleden verscheen, wist het lovende kritieken te oogsten voor zijn multiplayer, die je met maximaal 32 spelers tegelijkertijd liet spelen. En toegegeven, gezien hoe vloeiend de game speelt en de draagbare aard van de PSP zou dat niet gek zijn. De servers van het spel zijn echter al jaren offline en dus wordt deze mode niet meegewogen in het eindcijfer van dit artikel.

Conclusie en beoordeling

6,3
Medal of Honor: Heroes 2 is misschien wel de meest generieke, de meest veilige en meest vergeetbare WOII-shooter die je op dit moment kunt krijgen. Als het spel op een console was verschenen, had het ongetwijfeld onvoldoendes gescoord, maar aangezien de PSP maar weinig alternatieven biedt, kan het ermee door. Verwacht er alleen niet teveel van.
  • Nazi’s schieten in de bus of trein!
  • De game speelt vloeiend dankzij een strakke besturing
  • De vijanden zijn werkelijk debiel
  • De game is niet slecht, maar simpelweg heel erg generiek

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Oh die multiplayer! Zo vet. Ik weet nog goed hoe bizar het voelde om een toffe FPS in multiplayer te spelen op een handheld.

  • Mooie Review, niet te lang, maar wel super duidelijk. Heeft de game eigenlijk geen local multiplayer?

  • Nee dat heeft het niet vreemd genoeg.

  • Goeie review, lekker kort! Je grapjes houden het geheel luchtig en hierdoor leest hij makkelijk door.



    Ik kan me herinneren dat ik deze game wel vet vond, maar dat de overmacht aan vijanden in het laatste level (eenof andere bunker), gecombineerd met een timer die afliep, mij deed ragequitten. Ik denk dat ik hem maar niet opnieuw zal opstarten, om de enigszins goede herinneringen te koesteren :P

  • Yup dat stuk was de enige die ik nog boeiend vond omdat het tenminste uitdagend was.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord