1. The Legend of Zelda U (werktitel) (Wii U)

The Legend of Zelda U (werktitel) (Wii U)

Waarschuwing: Lees dit niet als je snel beledigd raakt van licht satirische humor.

"Link..." en het kickte er meteen in.

Toen ik nog een kleinere jongen was, pas 14 jaar, was ik boos. Boos dat ze één van mijn favoriete gamereeksen zo verpest hadden. Laserbogen, blauwe outfit, mechanische octopussen. Ik wist meteen dat dit de dood zou gaan worden van mijn geliefde spellenreeks.
Maar oh, oh wat zat ik toen behoorlijk fout. Later, toen de game werd getoond bij de Switch onthulling in begin 2017. Werd ik, als 'bijna' 17 jarige, geïntrigeerd door het spel: ik was toch benieuwd naar het spel.
En Nintendo gaf mij ook de kans, met het releasen van de Switch waardoor ik geen achterlijke Wii U hoefde te kopen. Dus ik kocht de console in laat april, met Zelda en Mario Kart 8.
Ik kwam thuis, en startte zo snel mogelijk het spel op. En toen kickte het erin, het magische gevoel wat ik had toen ik voor het eerst Zelda speelde (en er destijds niks van begreep).

Het ontdekken van de Speeltuin

Net zoals ik vroeger met mijn vrienden allerlei manieren ontdekte om buiten te vermaken. Bevond ik mij opeens in een digitale speeltuin. Nadat ik die oude man gedumpt had ging ik mijn eigen weg te gemoed. De vrijheid die je als speler hebt is ongekend, ik kon overal naartoe om te doen wat ik wil, maar vooral ook hoe.
Zodra ik op YouTube ging om video's te kijken over de achtergrond van de game kwam ik achter vele nieuwe dingen. Natuurlijk neemt dit het gevoel van ontdekken af, maar ik had het belangrijkste in de game al gedaan, dus zie het meer als een voorbereiding op een replay.

Main Quest & Divine Beestjes - BEVAT SPOILERS

Je krijgt de taak Hyrule te redden van Calamity Ganon - een versie wat in de eerste fase van de game alleen lijkt op een kwaadaardig spook.
Het grootste klaagpunt in de game is dan ook de Main Quest, het redden van Zelda door haar...te redden, MAAR, je kunt de hulp inschakelen van de Divine Beasts die functioneren als de iconische dungeons, zoals The Water Temple in Ocarina of Time. Het verhaal van de main quest is daarom ook vrijwel te verwaarlozen in het spel.
 

Allereerst, deze Divine Beasts zijn in puur gameplay een paar van de beste dungeons in jaren. Ze zijn alleen extreem klein, een Divine Beestje dus.
Waarom zijn het een paar van de beste dungeons in jaren? Nou kijk, in de oudere games als Ocarine of Time, Majora's Mask en recentelijk nog Skyword Sword zijn er dungeons die werken als een mechanisme.
De Divine Beasts zijn allemaal mechanismes, en laten de speler bijvoorbeeld nadenken over hoe gebogen de slurf van de olifant moet zijn, dit is een uitmuntend staaltje van design.
Het werkelijke probleem is dan ook de grote, een dungeon als dit moet je niet zo snel uitspelen, echter werkt dit spel met uitgestippelde quests. Dingen die je moet doen voordat je aan de dungeon begint, een hoop dingen moet je doen voordat je aan de dungeon begint.

Hier volgt een korte stappenplan:

1: De reis er naartoe
2: De reis wordt geblokkeerd voor de speler.
3: De reis wordt hervat en de speler krijgt de taak om iets te doen om bij het beestje te komen.
4: Het beestje in proberen te kruipen.
5: In het beestje zitten en proberen over te nemen.
6: Versla één van de vele ongeïnspireerde bazen.
7: Verkrijg de krachten: Bliksemmep, Schild, Revive en Hoge Sprong.

Nou hebben eerdere Zelda games dit natuurlijk ook gedaan, maar lang niet zo groot als in dit deel. Je krijgt hier een stip op de kaart en de game verteld de speler verder: Zoek het lekker uit.

Maar nu is het tijd om te vertellen over het Spook van Hyrule.
Het is slecht. Misschien wel de slechtste boss fight ooit. En 100% zeker de slechtste dungeon ooit, pratend over Hyrule Castle.
Ik spreek natuurlijk uit eigen ervaring, maar ik haalde de Master Sword op, voltooide elk beestje en was klaar om in het kasteel te gaan.
Tot ik bij mezelf dacht: Ik kan een hoge sprong maken. Dus ik maakte drie hoge sprongen, rende een beetje en ik stond bij de voordeur van het spookslot.
En toen kwam het, Calamity Ganon, het grootste kwaad op de wereld....die niet kon spreken en eruitzag als één van zijn eigen poppen.
"Maar het wordt beter" dacht ik, en toen na enkele keren proberen het grootste kwaad ooit verslagen wat de geschiedenisboeken in gaat als het makkelijkste eindgevecht ooit.
Ohja, nadat je dat gedaan hebt mag je een aantal pijlen op de grootste mikpunten in de geschiedenis van videogames schieten, daarbij is het ook nog eens dat het varkentje stil blijft staan (of met een snelheid van 1 mm/s voortbeweegt).

De Geheimen van Hyrule - BEVAT GEEN SPOILERS


Hyrule heeft ontzettend veel geheimen, dat een speler wel een halve verslaving nodig heeft om alles te kunnen voltooien en vinden.
De shrines dienen als goede tussendoortjes voor het avondeten. Ze laten je voor enkele minuten denken, of testen je vechtkwaliteiten door een robot op je af te sturen. Of in sommige gevallen, zelfs beide.
Sommige side-quests zijn naar gameplay ook zeer vermakelijk, maar de story is, net als de main quest, vrijwel te verwaarlozen.
Maar de game zelf is ook een geheim, en dat geeft het nou juist een hoge replay waarde. De game verteld je niks, maar toch kan je bijna alles doen in het spel. Voorbeeld: Je kunt een steen afvuren naar een kroonluchter, die valt en vervolgens boem. Door de physics engine is dit allemaal mogelijk, de designers juichen dit toe maar zijn waarschijnlijk zelf stomverbaasd dat iemand dit bedenkt.

I WANT MORE! I WANT MORE!


De game steekt met kop en schouders boven de meeste games uit waar ik een ervaring uit heb gehaald. Echter verlang ik toch naar iets meer dan deze game te bieden had, de teleurstellende Divine Beestjes en vooral het verhaal wat niet lang niet Zelda-waardig was.
Maar als dat in een nieuw deel erin kan komen, ben ik een gelukkige jongen.

Conclusie en beoordeling

9,7
De wereld van Hyrule is de beste open wereld ervaring ooit. Maar de game stelt teleur op vlakken die beter hadden moeten zijn.
  • Geheimen
  • Hoge replay waarde
  • Speeltuin
  • Divine Beestjes
  • Story

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Ik ben het eens met je cijfer en eigenlijk ook wel met al je pluspunten (alhoewel ik er wel meer op kan noemen) en minpunten (het verhaal wordt wel een stuk duidelijker/beter wordt na het verzamelen van alle 'memories').
    Meer variatie kan in een volgend deel ZEKER geen kwaad en zou van een 10- een 10+ kunnen maken. 100% eens.



    Daarnaast was Hyrule Castle voor mij juist één van de hoogtepunten van de game! De sfeer, de muziek, het onderzoeken, alle kiertjes en gaatjes vinden, Calamity Ganon (fase 1), etc. Wat een heerlijk stuk van het spel was/is dat voor mij! :D
    Maar smaken verschillen natuurlijk!



    Tof stukje tekst! Props! :)

  • Ik vond Hyrule Castle gewoon geen uitdaging bieden, er waren teveel manieren om zonder ook maar geraakt te worden erin te komen en dat vond ik jammer.



    Ik heb overigens alle herinneringen verzameld, maar zelfs dan is het verre weg van een Zelda waardig verhaal. Zelda die op eigen benen tegen het kwaad moest vechten, I mean, we zagen niet eens hoe de Champions daadwerkelijk ten onder gingen, dat had misschien ook meer impact gegeven aan de bazen. :/



    En bedankt! Is mijn eerste review die ik geschreven heb, haha. :)

  • Door al die manieren vond ik Hyrule Castle juist zo tof! Je moet maar eens een keer alle gangen, grotten en torens van onder naar boven bezoeken. Er is zoveel te doen en te vinden!
    Maar inderdaad. Wil je snel bij Ganon zijn, dan is dat heel goed mogelijk. Je kunt met behulp van je krachten (en klimmen) veel "skippen".



    Een uitgebreider verhaal zou de game nog beter maken, maar bv.
    (*SPOILER*) die herinnering waar Fi een teken van leven geeft in het Master Sword, bezorgde mij kippenvel! <3
    En ook vind ik dat Zelda's persoonlijkheid heel goed naar voren komt in alle herinneringen + het verhaal (waarom alles gebeurt, etc.) wordt een stuk interessanter/duidelijker.



    Ze (die herinneringen/verhaalelementen) hadden wel uitgebreider kunnen zijn. Eens.

  • Ik kan me ook goed vinden in je tekst. Het "gebrek" aan verhaal en de kleine dungeons zorgde er bij mij voor dat ik niet echt het Zelda gevoel kreeg. Game technisch is het echt een dikke 10 waard, maar zelf vind ik de hele game denk ik een 9.

  • Ja, ik geef het een 10- omdat ik het toch meer als game beoordeel dan een Zelda game.
    Als game is dit serieus de beste open wereld ervaring tot op heden en gaat waarschijnlijk niet snel verbroken worden, maar verder zijn er gewoon gebreken in de game zelf zoals het verhaal.



    Variatie in de game kon moeilijk omdat ze het kleinschallig moesten houden vanwege de physics engine en het hebben van zo'n grote wereld, daarom is de artstyle ook niet realistisch. De game is daarom ook maar 13-15 GB, dat kun je je amper voorstellen als je erin loopt.

  • Leuk artikel, zou de game zelf een 9 geven.
    Maar als Zelda game een 6.



    Het saaie verhaal, 4 bijna dezelfde dungeons, 4 bijna dezelfde bazen, en het ontbreken van de vrolijke Zelda soundtracks en 100 redelijk saaie hetzelfde uitziende shrines maken het voor mij geen goede Zelda game. Het miste gewoon teveel elementen.



    Een leuke game, maar niet wat ik van the Legend of Zelda verwacht.

  • Helemaal mee eens. Zodra je je "knop" omzet naar een open wereld game in Zelda style, dan is het een geweldige game.

  • Dat (die "knop" omzetten) had ik gelukkig al gedaan voordat ik begon aan de game, omdat Nintendo ruim van te voren aangegeven had een nieuwe richting in te slaan met BotW.
    Dat werd ondersteund door alle (E3) info, foto's en video's die uitgebracht werden voordat de game gereleased werd, dus ik wist eigenlijk precies wat ik kon verwachten van deze game.



    Wat als ik er blind ingegaan was? Geen idee eerlijk gezegd..

  • Ik vond de muziek juist een mooi.
    Geen Zelda-achtige tonen, maar viel over het algemeen meer naar mijn smaak. Ik ben gewoon van nature een rustig persoon, dus zal daar wel aan liggen.



    En ja, de knop omzetten en het komt wel goed. Het is dan ook dat ik vrij open-minded een game speel.

  • Ikzelf vind de muziek ook erg passend bij de game.
    Alles is verwoest en de muziek mag dus ook wel sober en wat treurig zijn. Al kan ik wel begrijpen dat sommigen de echte Zelda deuntjes missen.
    Ik vind het heerlijk om door een stuk land/gebergte/zee te trekken met een heel kalm muziekje (of even niets) op de achtergrond! :)

  • Het is zeker passend, maar ik weet nog wel dat ik bij Majora's Mask voor het eerst Clock Town (als dat zo heet) verlaten had en het typische Zelda muziekje te horen kreeg. Dat vond ik zo mooi. Hetzelfde had ik bij Twilight Princes waar de overworld theme ook prachtig was. Het is ook niet gek dat ik Wind Waker de tofste Zelda game vind. Die had in mijn optiek, de mooiste muziek.



    Een tijdje geleden kwam ik langs een artikel met de beste Zelda soundtracks, en ik dacht: dat zal wel een top 5 zijn. Maar nee hoor, het waren er gewoon 20, allemaal even mooi!

  • Iedere Zelda game heeft gewoon de muziek die bij die game past. Daaraan alleen is al te zien (uhh… horen) hoeveel moeite Nintendo in hun Zelda titels steekt.
    Zo ook MM, TP & TWW (na OoT mijn favoriet) inderdaad!



    Dit geldt ook voor BotW, maar je moet er wel voor openstaan, want het is nou eenmaal allemaal wat meer sober/minimaal. Dit past echter wel perfect bij de sfeer van de game (naar mijn mening).

  • Niet te vergeten dat Koji Kondo gewoon één van de beste game componisten is.
    Mijn favoriet blijft wel Nobuo Uematsu, de Final Fantasy games hebben betere muziek vind ik.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren