Call of Duty: Black Ops

Met gemengde gevoelens stap ik Activisions Call of Duty Black Ops-hokje in. Enerzijds razend benieuwd naar de spectaculaire actie die we op de E3 al in flitsende montages voorbij zagen komen, anderzijds toch bang voor een teleurstelling. Ondanks de wetenschap dat het niet eerlijk is om te denken dat Treyarch een minder sterke ontwikkelaar is dan Infinity Ward kan ik er niets aan doen, het vooroordeel spookt toch door m’n hoofd. Toch knap dat daar nog geen twintig minuten later niets van overgebleven is.

Eindelijk heeft ook Treyarch zich los gemaakt van de Tweede Wereldoorlog en de stap gemaakt naar modernere tijden. Ze hebben meteen hoog ingezet en zijn volgens eigen zeggen voor de moeder der conflicten gegaan: de Koude Oorlog. Combineer dat met speciale eenheden die in het diepste geheim missies uitvoeren die ‘nooit plaats hebben gevonden’ en je hebt opeens een plot dat je naar iedere denkbare locatie ter wereld kan brengen. Van de witte poolvlaktes tot het zonnige Cuba of, zoals deze presentatie mij toont, de zweterige jungle van Vietnam. De missie die voorgeschoteld wordt heet Victor Charlie (een Amerikaanse codenaam voor de Vietcong) en zet vanaf het begin al de toon voor het verdere verloop van de actievolle presentatie.

De helikopter waar je in zit,wordt neergehaald en je stort neer in een rivier. Terwijl je weer bij bewustzijn komt loopt de helikopter langzaam vol met water, totdat hij uiteindelijk compleet zinkt. Tussen de lijken van je kameraden door zwem je naar buiten om je vervolgens op de bodem van de rivier te bevinden. Een flinke zwempartij later heb je de Vietcong kwijt weten te raken en kun je eindelijk aan land klimmen. Na een korte boswandeling weet je uiteindelijk een deel van je team terug te vinden en kan het systematische uitmoorden van de vijand beginnen. Als opwarmertje sluip je samen met een teamgenoot een vijandelijke hut binnen waar een tweetal soldaten ligt te slapen. De messen worden getrokken, de linkerhand richting de mond van Doornroosje gaand. Eenmaal over de nietsvermoedende soldaten gebogen wordt er in één flitsende beweging de mond afgedekt terwijl de strot wordt doorgesneden. De toon is gezet, Black Ops doet z’n handschoenen uit.

Na nog een tijdje verder te sluipen en hier en daar een vijand uitschakelen kom je uiteindelijk bij een vijandelijk dorp. Met behulp van wat C4 verkondig je op explosieve wijze je aanwezigheid aan de vijand. Het hectische vuurgevecht dat volgt lijkt precies op het soort actie dat je van een Call of Duty-game verwacht. Er is misschien niets vernieuwend aan de wijze waarop je vijanden neer moet maaien, maar het maakt de explosies die je veroorzaakt met je granaatwerper niet minder bevredigend. Rieten hutten knallen in stofwolken uit elkaar terwijl vijanden uit elkaar gescheurd of weggeworpen worden. Als team van getatoeëerde spierbonken voelt het met alle explosies bijna net zo heerlijk fout als een scène uit The Expendables, we misten alleen de stalen tronie van Stallone nog. Tenslotte sluit je dit gedeelte af met een kruiptocht door een tunnel die voor zowel rillingen als claustrofobische gevoelens zorgt als je het zoveelste rottende lijk passeert.

Vervolgens zien we hoe het team bij een Russische Hind-helikopter aankomt, de aanwezige soldaten uitschakelt en vervolgens opstijgt om vernietiging op immense schaal aan te richten. Van het simpelweg neermaaien van nietsvermoedende vijanden langs een rivier tot het opblazen van complete bruggen, alles moet eraan geloven. Het is alsof je van Apocalypse Now overschakelt naar een Rambo-film. Grappig genoeg zijn mijn filmvergelijkingen niet volledig uit de lucht gegrepen. In gesprek met Treyarch’s community manager Josh Olin begint hij hier ook zelf over: “Een deel van de gedachte achter de singleplayer-ervaring is dat het een beetje als een film speelt. Als je deze game als film zou moeten classificeren dan zou het een actiethriller zijn, wat een zeer populair genre is, waardoor we denken dat een heel breed publiek er van zal kunnen genieten.”

Dat klinkt misschien onderscheidend wanneer je Black Ops vergelijkt met andere shooters, maar niet als je kijkt naar de laatste knaller binnen de franchise: Modern Warfare 2. Hoe denkt de game zich binnen z’n eigen franchise dan te kunnen onderscheiden? De co-op? De multiplayer?.Bang om in de schaduw van Modern Warfare 2 te vallen is Josh in ieder geval niet. “Ik denk dat de pure hoeveelheid content in deze game het al een geduchte rivaal maakt binnen de franchise. Bovendien gaat het om een conflict op wereldwijde schaal, in een tijd waarin de meeste moderne wapens ontwikkeld zijn. Denk alleen al aan de M16, de verschillende soorten shotguns maar ook de AUG, de pure hoeveelheid locaties en wapens waarmee je kunt werken zorgen voor een diversiteit die vrijwel ongekend is. Daarnaast hebben we gesproken met mannen die daadwerkelijk dit soort geheime missies uitgevoerd hebben in die tijd en waarop we deels onze eigen missies hebben gebaseerd.”

Tot slot wist Josh mij nog iets interessants te vertellen, namelijk waarom we zouden moeten geloven dat ‘filmische actie’ in Black Ops ook daadwerkelijk filmisch is. Voor de acteerprestaties hebben ze namelijk niet los gebruik gemaakt van motion capturing en voice acting, maar van wat ze noemen “full performance capturing”. Dit houdt zoveel in dat tegelijkertijd met stem ook de bewegingen vastgelegd worden van de acteur. Hierdoor krijg je niet het synchronisatieprobleem dat je zo vaak ziet in games, namelijk dat er iets met een bepaalde toon gezegd wordt maar de gezichtstrekken dit niet even sterk uitdrukken. Deze techniek is ook door James Cameron toegepast in Avatar, om je een idee te geven. Dat maakt de game straks misschien nog niet goed, maar we kunnen in ieder geval rekenen op een stuk geloofwaardigere acteerprestaties dan in de gemiddelde game.

Uiteindelijk ben ik met een tevreden gevoel weggelopen bij Activision. Treyarch steekt duidelijk al hun tijd en energie in het maken van die kaskraker van een game die zij voor ogen hebben. Of het ze uiteindelijk ook gaat lukken om onze aandacht vast te houden voor een urenlange rit moeten we nog zien, maar het spektakel dat ze nu laten zien overtuigt zeker weten. Modern Warfare watch out, danger close!