Waarom is deze game nog niet gemaakt?

Ik heb de laatste tijd last van een bijzonder kritische houding tijdens het gamen, waardoor ik het spel in mijn hoofd ga zitten verbeteren om er zo ‘de best mogelijke game’ van te maken. Iets dat menig gamer doet. Grote kans dat je jouw droomgame in gedachten geschapen hebt, of op zijn minst heb je kritiek gehad op een spel dat in jouw ogen op eenvoudige wijze te verbeteren valt. “Waarom hebben ze dat nou op die manier gedaan? Dit had zoveel beter kunnen zijn!” Klinkt bekend, of niet?

Voor mijn gevoel heb ik dit helaas té vaak. Zelfs na twintig jaar gamen verbaas ik me er regelmatig over dat ontwikkelaars lang niet altijd inzien wanneer iets wel of niet tof is. Of belangrijker nog: wanneer iets wel of niet werkt! Too Human bijvoorbeeld, zou veel beter zijn wanneer je niet zou hoeven vechten met het rechter pookje. Dennis Dyack van ontwikkelaar Silicon Knights schreeuwde van de daken dat het een mix tussen Diablo en God of War zou worden, met co-op voor vier spelers (so much for that), maar flikkert er vervolgens een bizarre besturing in die niets toevoegt. Het gebruiken van je zwaard/hamer/vijand-doodmaak-ding moest en zou per se met de rechter stick, niet met de gebruikelijke knoppen. Die verspillen ze aan het plaatsen van mijnen en andere bullshit die je nooit gebruikt. Het ligt toch niet aan mij, dit is gewoonweg idioot, toch?

Lost Planet 2 is ook een voorbeeld van een game met gigantische potentie die genekt wordt door jammerlijke beslissingen van de ontwikkelaars. Ze brullen over de vier speler co-op en het ‘samen bevechten van enorme beesten’, zoals de demo ook laat zien. Deze demo is geweldig en ik heb hem kapot gespeeld met Rob en andere vrienden. Daarnaast zou customization ook een belangrijk element zijn, omdat jij jouw eigen arsenaal aan wapens kunt samenstellen en je uiterlijk helemaal aan kunt passen. Fan-tas-tisch concept.

Praktijk? Je kunt je personage niet aanpassen in de singleplayercampagne totdat je deze een keer hebt uitgespeeld, omdat jouw aangepaste personage anders qua uiterlijk niet in het verhaal zou passen. Epische eindbaasgevechten zoals in de demo zijn meer uitzondering dan regel, je doorloopt voornamelijk veel matige lineaire levels waarin de besturing en de algehele spelopzet niet tot hun recht komen En al die andere wapens speel je pas vrij na vele, vele, vele sessies. Dat is niet waar ik op zat te wachten!

Nee, ik wachtte met smart op een game waarin de opzet van co-op en customization daadwerkelijk gebruikt zou worden. Geef ons een paar opties om mee te beginnen zodat wij ons kunnen onderscheiden van elkaar. Gooi er wat class-gerichte meuk in zoals healers en tanks, focus op de monsterlijke gevechten met tussendoor enkele veldslagen tegen hordes aliens, à la Starship Troopers, laat ons vervolgens lekker looten en je hebt een dijk van een game. Nu ben je voornamelijk tegen andere menselijke facties aan het vechten omdat waarna je weer even echt plezier mag hebben met de eindbazen.

Voor mij is het beste voorbeeld van slechte keuzes de Def Jam-serie. Def Jam: Fight for New York vind ik heerlijk op elke mogelijke manier. Rappers nemen het tegen elkaar op in ondergrondse vechtclubs, met een bijzonder vermakelijk verhaal nog ook. Snoop Dogg is de bad guy die alle clubs wil domineren (door overal de beste vechtersbaas te verslaan en de club tot zijn territorium te rekenen), maar de leider van jouw bende heeft één troef: jou. Je creëert je eigen personage, vecht je op bloedige wijze een weg naar de top om zo tot een spannend einde van het verhaal te komen. Een praktisch perfecte game. Het vervolg, Def Jam Icon, geproduceerd door Kudo Tsunoda… fuck, speel de demo maar, ik kan er niet eens over praten. Ik zeg alleen dat het Kudo gelukt is om een zuivere diamant om te vormen tot een ware drol. En dat vergeef ik hem nooit meer.

Dan zijn er ook nog games die een goede eerste stap zetten en vervolgens in de vergetelheid raken. Rockstars The Warriors belichaamt dit perfect. Het is een beat ‘em up gebaseerd op de gelijknamige film uit de jaren zeventig en gaat over een anarchistisch New York waarin straatbendes overheersen, elk met een eigen logo en bijbehorend outfitje. Hierin volg je het verhaal dat zich om de plot van de film afspeelt. Je loopt door de straten, beukt vijandelijke bendes in elkaar, jat autoradio’s via bijpassende quick-time events, berooft mensen voor geld dat je vervolgens aan wapens of drugs kunt uitgeven, allemaal met behulp van een eenvoudig maar goedwerkend vechtsysteem. En dit alles kun je samen met een vriend(in) doen in co-op!

Dat was in 2005, sindsdien hebben we niets meer van deze franchise vernomen. Bizar, want iedereen die dit spel gespeeld heeft, sprak enkel lovend over de brute actie en de fijne gameplay. Juist dit concept zou ik verder uitgewerkt willen zien. Waarom niet een game met ongeveer hetzelfde idee, met of zonder licentie, waarin de multiplayer draait om onlinebendes die tegen elkaar vechten? Zie het als een soort Gears of War-achtige actie waarin het gaat om close-combat, alleen zonder wapens en Locust. Laat de spelers eigen personages creëren zoals in Saints Row 2 of APB, geef ze een lekker grauw avontuur dat ook in co-op te spelen is, plak daar de eerder genoemde multiplayer aan vast en volgens mij hebben we een winnaar.

Soms droom je over games die totaal niet mogelijk zijn, games waarin werkelijk alles kan. Maar de dingen die ik hier noem liggen zeker binnen het bereik van ontwikkelaars, geen twijfel over mogelijk. Daarom verbaas ik me er zo over, het zijn immers ook volwassen mensen die hun ideeën volledig uitwerken, het spelconcept inbeelden en er vervolgens mee aan de slag gaan. Misschien ben ik een beetje een wijsneus (nou, niet misschien, dat is gewoon zo – red.), toch voel ik dat er enorm veel ruimte voor verbetering is bij de meest voor de hand liggende zaken. En het zijn meestal die voor de hand liggende zaken die een game kunnen breken.

Misschien moeten gameontwikkelaars zelf meer gamen om dit soort zaken te bevatten. Misschien moeten ze meer luisteren naar gamers en hun wensen, ook al zullen ze dan door veel stront moeten graven om de goede, opbouwende kritiek te kunnen vinden. En misschien moeten ze zich beter focussen op het concept en geen achterlijke gameplayelementen in hun titels stoppen die geen fluit toevoegen aan dit concept… meneer Dyack.