Paper Mario

Paper Mario werd uitgebracht in de nadagen van de Nintendo 64, waardoor het spel werd overschaduwd door de GameCube. Het leek wel alsof niemand meer interesse had in de Nintendo 64 en dat het geld in de portemonnee werd gehouden voor de aanschaf van Nintendo’s 128-bit spelcomputer. Misschien terecht, aangezien spellen voor de Nintendo 64 niet bepaald goedkoop waren. Aan de andere kant is het jammer. Paper Mario is namelijk een steengoed spel dat zodoende aan de neus van velen is voorbij gegaan.

Kenners zullen zich misschien de Super Mario RPG op de Super Nintendo herinneren, genaamd The Legend of the Seven Stars. Paper Mario is daar min of meer de opvolger van. Wat vooral opvalt, is het uitzonderlijke visuele jasje. De naam van de titel geeft het al aan: alles in de wereld van Paper Mario is van papier. Alle personages en objecten zijn zo plat als een dubbeltje, net als in de oorspronkelijke tweedimensionale titels. Dat klinkt erg goedkoop, maar de mensen die het gezien hebben zullen bevestigen dat het prachtig is vormgegeven. De visuele stijlen van 16-bit en 64-bit lopen naadloos in elkaar over, wat Paper Mario alleen op dit gebied al bijzonder maakt.

Het verhaal van Paper Mario is behoorlijk simplistisch. Uiteindelijk komt het erop neer dat Mario de schone prinses Peach moet redden, die gekidnapt is door niemand minder dan aartsrivaal Bowser. Ook qua mogelijkheden is deze RPG niet al te lastig gemaakt. Er zijn drie verschillende categorieën die bepalen wat Mario nou wel en niet kan: Heart Points (HP), Flower Points (FP) en Badge Points (BP). HP is een levensmeter, FP betekent de sterkte van speciale aanvallen en BP geven aan hoeveel speciale voorwerpen Mario mee kan dragen. Kind kan de was doen.

Hierbij zijn de gevechten ook allesbehalve ingewikkeld. Wanneer je onderweg een vijand tegenkomt, word je verplaatst naar een speciaal scherm waar je volgens het turn-based principe omstebeurt een aanval kunt inzetten. Kiezen uit een aanval is gemakkelijk, maar dat betekent niet dat je verder niets hoeft te doen. Met een goede timing (druk op het juiste moment op de blauwe of groene knop) kun je meer schade toebedelen of een aanval van de tegenstander beter opvangen. Leuk was ook dat je altijd een reisgenoot bij je had, een side-kick.

Klinkt allemaal leuk en aardig voor onervaren RPG-spelers, maar de keerzijde van de medaille is dan dat een doorgewinterde RPG-speler weinig te zoeken heeft in de fantasievolle werelden van Paper Mario. Ook omdat er weinig diepgang te vinden is. Toch? Niet helemaal waar. Natuurlijk, het spel is vooral geschikt voor mensen die niet al te bekend zijn met het genre, maar ook ervaren spelers zullen genoeg voldoening in Paper Mario vinden. Het is gewoon eens geheel iets anders. En bovenal is het heel leuk om te spelen.

Maar waarom zou je Paper Mario vandaag de dag nog spelen? Zoals hierboven beschreven is het spel simpel van opzet, maar biedt het avontuur iets dat geen enkele andere RPG heeft. De gevechten, de puzzels, de omgevingen… Het is leuk, maar vooral eens iets anders. Paper Mario heeft charmes die andere spellen niet hebben. Het hele spel doet verder ook denken aan al die nostalgische avonturen die velen van ons hebben beleefd op oudere spelsystemen. Uiteraard ook dankzij de visuele omlijsting die doet denken aan een side-scrolling 2D-titel, maar ook door die heerlijke muziek en geluidseffecten. Precies wat je van Nintendo zou verwachten.

En zo kwam ik er in een vakantie achter dat binnenkort de opvolger van Paper Mario verkrijgbaar is en dat het vorige deel eigenlijk wel heel leuk was. Ik was wel toe aan een simpele RPG waar je lekker in kon wegdromen. Ik begon aan het avontuur, droomde al snel weg in de sprookjesachtige werelden en dacht: jammer eigenlijk dat zoveel mensen deze titel zijn vergeten. Zelfs vandaag de dag is het nog een heel leuk en bijzonder spel.