Tom Clancy's Splinter Cell: Chaos Theory

Ubisoft heeft de laatste jaren als uitgever en ontwikkelaar veel respect gekregen van zowel de consumenten als de pers. Men brengt spellen uit die kwalitatief gezien van hoog niveau zijn, en vooral erg leuk zijn om te spelen. Splinter Cell is een franchise die nog niet zo lang geleden in het leven is geroepen, maar al wel zeer goed heeft verkocht.

In twee jaar tijd verschenen Splinter Cell en diens opvolger Pandora Tomorrow. Nu komt in maart alweer het derde deel uit. Het lijkt allemaal iets te snel te gaan: niets is minder waar. Pandora Tomorrow werd ontwikkeld door een andere studio dan het team dat het origineel in elkaar zette. Direct nadat Splinter Cell in de winkels lag, is men al begonnen met het maken van het derde deel.

Hoofdrolspeler in Splinter Cell: Chaos Theory is nog steeds Sam Fisher. De geheim agent die graag in het duister opereert moet weer eens de wereld redden van de ondergang. Dat betekent terroristen ondervragen, een kopje kleiner maken, en gijzelaars uit benarde posities bevrijden. Natuurlijk is er veel meer aan de hand, maar dat zul je gaandeweg in het spel zélf ontdekken.

Op de afgelopen E3 trok Chaos Theory vooral de aandacht vanwege de graphics, die flink lijken te zijn opgepoetst. Ook zijn er allerlei visuele foefjes die er voor zorgen dat het spel er een stuk beter uitziet dan Pandora Tomorrow. Regen die langs het lichaam van Sam stroomt, en na verloop van tijd opdroogt in een beschutte omgeving, bijvoorbeeld. Of animaties van zowel Sam als zijn tegenstanders die stukken beter uit de verf komen. Zo kun je op een terrorist afsluipen, waarbij je Sam voorzichtig naar zijn mes ziet grijpen, die hij daarna onder de strot van zijn slachtoffer duwt. Het zijn de kleine dingen, die heel goed zijn uitgewerkt.

Ook nieuw is de manier waarop een missie kan worden volbracht. In plaats van een vrij lineair pad te volgen kun je nu verschillende wegen kiezen. Sluip bijvoorbeeld stilletjes langs een aantal bewakers, of pak je shotgun en knal ze van dichtbij af. Dit uit zich ook in de selectie van wapens en gadgets aan het begin van iedere missie. Je maakt bijvoorbeeld een keuze uit een shotgun of een geweer voor de lange afstand. Ook het aantal gadgets waar je uit kunt kiezen is weer verder uitgebreid. Zo kun je een apparaatje afvuren dat elektronica voor een korte periode uitschakelt. Dat is nodig ook aangezien de kunstmatige intelligentie van de terroristen flink is opgeschroefd. Je tegenstanders reageren een stuk realistischer. Vandaar dat je nu ook rekening moet houden met een licht én geluidsmeter. Dit kun je ook weer in je voordeel gebruiken: als je het hoort donderen kun je behoorlijk wat geluid maken zonder dat iemand je op merkt. Toch is het vooral oppassen geblazen, en heeft elke actie ditmaal écht consequenties.

Vijanden zullen na teveel kabaal niet weer naar hun post terugkeren, maar versterking oproepen en een heuse klopjacht organiseren. Toch blijft het je eigen keuze: als je al knallend door de omgevingen heen wilt gaan, is dat geheel jouw keus. Chaos Theory bevat echter niet alleen een singleplayer avontuur, maar is ook weer samen speelbaar. Niet alleen is de multiplayer speelstand uit Pandora Tomorrow ook in dit deel weer aanwezig, er is daarnaast nog een andere interessante speloptie. Je kunt namelijk samen co-op missies voltooien, die speciaal zijn gebouwd voor twee personen. Help je maatje bij het klimmen van een muurtje, waarna hij jou weer omhoog trekt. Of zak door een dak heen, waarna je met uiterste precisie een terrorist zijn nek breekt. Het ziet er naar dat deze coöperatieve speelstand naast de al aanwezige opties een nieuwe wending geeft aan de spelserie. Ubisoft weet ons met Splinter Cell zo elke keer weer te verrassen. Chaos Theory ligt 24 maart in de winkels.