Tom Clancy's Splinter Cell: Chaos Theory

Maart wordt een uitstekende maand voor de liefhebbers van stealth-spellen. Tegelijkertijd wordt het de eerste keer dat Metal Gear Solid en Splinter Cell lijnrecht tegenover elkaar komen te staan om zo te beslissen wie de koning van het sluipgenre is. Het zal een zware strijd worden, want beide spellen zijn kwalitatief gezien erg sterk. Wij speelden alvast een speelbare code van Splinter Cell: Chaos Theory en willen er graag wat dingen over kwijt.

In vergelijking met Pandora Tomorrow is Chaos Theory een ware revolutie. Laten we beginnen met de nieuwe mogelijkheden, en dan eerst met de uitrusting van Sam Fisher. Het is nu namelijk mogelijk om, voordat de missie begint, een uitrusting samen te stellen. Houd je van actie, neem dan veel wapens mee, terwijl de echte sluipers onder ons voor de gadgets kunnen gaan. Natuurlijk is het ook mogelijk om een balans tussen beide speelstijlen te vinden.

Wat Sam overigens altijd bij zich heeft, is zijn mes. Hiermee is het mogelijk om een bewaker gemakkelijk en geruisloos af te maken. Ideaal als je wordt ontdekt. Je kunt dan namelijk op hem af rennen en met één doeltreffende steek een einde aan zijn leven maken. Belangrijker is de mogelijkheid om met een mes door ‘zachte’ materialen te snijden. In het eerste level is dat al meteen mogelijk, als Sam een tent tegenkomt. Het is helemaal een feest als er een bewaker in de tent staat. Dan snijdt Sam namelijk eerst voorzichtig het zijl kapot, om daarna zijn mes in de arme man te steken. En dit allemaal zonder lastige knoppencombinaties, zodat het voor iedereen mogelijk is.

Maar dat is niet alles wat Sam heeft geleerd. Zo zul je veel plezier beleven aan een aantal nieuwe bewegingen en acties die hij kan uitvoeren. De meest interessante daarvan is de mogelijkheid om al hangend aan een buis of richel iemand op te pakken en te wurgen. Tevens is het mogelijk om al hangend je geweer te pakken. Wij hebben dit natuurlijk geprobeerd en het werkt echt heel lekker en het geeft een kick om iemand van de grond te pakken en te wurgen. Een andere nieuwe toevoeging is dat Sam nu naast zijn Night en Heat Vision ook een ‘Electrical’ Vision heeft. Als er van deze Vision gebruik wordt gemaakt, kan de speler electrische stralingen bekijken, waarmee vallen en dergelijke kunnen worden ontdekt.

De intelligentie van de vijanden is ook een stuk verbeterd. Zo zullen zij zeer nerveus worden als Sam een lamp kapot knalt. Op zich logisch, want een lamp gaat niet zomaar kapot. Gelukkig beschikt Sam nu ook over een Electronic Magnetic Pulse op zijn pistool, waarmee hij elektrische apparaten tijdelijk kan uitschakelen. Sta dan alleen niet gek te kijken als de vijand met fakkels en zaklampen aan komt zetten, om zo te kijken wat er aan de hand is. Verder viel het mij op dat vijanden, nadat ze door hebben dat ze niet alleen zijn, ten alle tijden op hun hoede blijven. Iets waar in Pandora Tomorrow geen sprake van was. Daar gingen de vijanden na een tijdje gewoon weer verder waar ze mee bezig waren.

De grootste verbetering is de verschillende manieren waarop een level uitgespeeld kan worden. Er zijn namelijk meerdere wegen die naar het eindpunt leiden. Zo kon ik er voor kiezen om de normale weg te lopen en zodoende wat extra munitie op te pakken, maar was het tevens mogelijk een gebouw te beklimmen waarmee er een heel stuk werd afgesneden. Daarnaast is het niet langer meer nodig om je 100% aan de opdrachten te houden. Het is dus geen einde missie meer als je bijvoorbeeld ergens wordt ontdekt terwijl dat niet mocht. Wel zal dit invloed op je score hebben.

Tot slot moet ik natuurlijk even iets kwijt over de prachtige graphics die het spel op het beeldscherm tovert. Ik speelde twee missies, één op een eiland inclusief vuurtoren en één op een boot en beide gaven mij kippenvel. Animaties, lichteffecten en Sam zelf zien er adembenemend mooi uit. Ik denk dat het momenteel het mooiste is wat ik op de Xbox heb gezien.

Voor de liefhebbers van de serie, is Chaos Theory een geschenk uit de hemel. Alles wat goed was aan de vorige titels, is nog steeds in dit derde deel te vinden. Maar daarnaast krijg je zoveel meer vrijheid en plezier, dat we nu al kunnen spreken van een regelrechte topper. Mocht je na deze impressie, waarbij ik bewust een aantal zaken heb overgeslagen, nog niet genoeg weten, lees dan deze impressie door, die onder andere ingaat op de geluidsmeter (wat de gameplay nog dieper maakt) en de co-op mode (die voor ons helaas nog niet speelbaar was). En noteer eind maart in de agenda, want dan moet het spel uitkomen.